Formas nominais
Infinitivo
çprumar
1×
Particípio
çprumado
Gerúndio
çprumando
Indicativo
Presente
you
çprumo
tu
çprumas
el/eilha
çpruma
nós
çprumamos
bós
çprumais
eilhes/eilhas
çprúman
Pretérito imperfeito
you
çprumaba
tu
çprumabas
el/eilha
çprumaba
nós
çprumábamos
bós
çprumábades
eilhes/eilhas
çprumában
Pretérito perfeito
you
çprumei
tu
çprumeste
el/eilha
çprumou
nós
çprumemos
bós
çprumestes
eilhes/eilhas
çprumórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
çprumara
tu
çprumaras
el/eilha
çprumara
nós
çprumáramos
bós
çprumárades
eilhes/eilhas
çprumáran
Futuro
you
çprumarei
tu
çprumarás
el/eilha
çprumará
nós
çprumaremos
bós
çprumareis
eilhes/eilhas
çprumaran
Conjuntivo
Presente
you
çprume
tu
çprumes
el/eilha
çprume
nós
çprúmemos; çprumemos
bós
çprúmedes; çprumeis
eilhes/eilhas
çprúmen
Pretérito imperfeito
you
çprumasse
tu
çprumasses
el/eilha
çprumasse
nós
çprumássemos
bós
çprumássedes
eilhes/eilhas
çprumássen
Futuro
you
çprumar
1×
tu
çprumares
el/eilha
çprumar
1×
nós
çprumarmos
bós
çprumardes
eilhes/eilhas
çprumáren
Condicional
you
çprumarie
tu
çprumaries
el/eilha
çprumarie
nós
çprumariemos
bós
çprumariedes
eilhes/eilhas
çprumarien
Imperativo
tu
çpruma
bós
çprumai
Infinitivo pessoal
you
çprumar
1×
tu
çprumares
el/eilha
çprumar
1×
nós
çprumarmos
bós
çprumardes
eilhes/eilhas
çprumáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.
