Formas nominais
Infinitivo
amansiar
3×
Particípio
amansiado
Gerúndio
amansiando
Indicativo
Presente
you
amánsio
tu
amánsias
el/eilha
amánsia
nós
amansiamos
bós
amansiais
eilhes/eilhas
amánsian
Pretérito imperfeito
you
amansiaba
tu
amansiabas
el/eilha
amansiaba
nós
amansiábamos
bós
amansiábades
eilhes/eilhas
amansiában
Pretérito perfeito
you
amansiei
tu
amansieste
el/eilha
amansiou
1×
nós
amansiemos
bós
amansiestes
eilhes/eilhas
amansiórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
amansiara
tu
amansiaras
el/eilha
amansiara
nós
amansiáramos
bós
amansiárades
eilhes/eilhas
amansiáran
Futuro
you
amansiarei
tu
amansiarás
el/eilha
amansiará
nós
amansiaremos
bós
amansiareis
eilhes/eilhas
amansiaran
Conjuntivo
Presente
you
amánsie
tu
amánsies
el/eilha
amánsie
nós
amánsiemos
bós
amánsiedes
eilhes/eilhas
amánsien
Pretérito imperfeito
you
amansiasse
tu
amansiasses
el/eilha
amansiasse
nós
amansiássemos
bós
amansiássedes
eilhes/eilhas
amansiássen
Futuro
you
amansiar
3×
tu
amansiares
el/eilha
amansiar
3×
nós
amansiarmos
bós
amansiardes
eilhes/eilhas
amansiáren
Condicional
you
amansiarie
tu
amansiaries
el/eilha
amansiarie
nós
amansiariemos
bós
amansiariedes
eilhes/eilhas
amansiarien
Imperativo
tu
amánsia
bós
amansiai
Infinitivo pessoal
you
amansiar
3×
tu
amansiares
el/eilha
amansiar
3×
nós
amansiarmos
bós
amansiardes
eilhes/eilhas
amansiáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.