Formas nominais
Infinitivo
amentar
6×
Particípio
amentado
Gerúndio
amentando
Indicativo
Presente
you
amento
tu
amentas
el/eilha
amenta
1×
nós
amentamos
bós
amentais
eilhes/eilhas
améntan
1×
Pretérito imperfeito
you
amentaba
tu
amentabas
el/eilha
amentaba
nós
amentábamos
bós
amentábades
eilhes/eilhas
amentában
1×
Pretérito perfeito
you
amentei
tu
amenteste
el/eilha
amentou
nós
amentemos
1×
bós
amentestes
eilhes/eilhas
amentórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
amentara
tu
amentaras
el/eilha
amentara
nós
amentáramos
bós
amentárades
eilhes/eilhas
amentáran
Futuro
you
amentarei
tu
amentarás
el/eilha
amentará
nós
amentaremos
bós
amentareis
eilhes/eilhas
amentaran
Conjuntivo
Presente
you
amente
1×
tu
amentes
el/eilha
amente
1×
nós
améntemos; amentemos
1×
bós
améntedes; amenteis
eilhes/eilhas
aménten
Pretérito imperfeito
you
amentasse
tu
amentasses
el/eilha
amentasse
nós
amentássemos
bós
amentássedes
eilhes/eilhas
amentássen
Futuro
you
amentar
6×
tu
amentares
el/eilha
amentar
6×
nós
amentarmos
bós
amentardes
eilhes/eilhas
amentáren
Condicional
you
amentarie
tu
amentaries
el/eilha
amentarie
nós
amentariemos
bós
amentariedes
eilhes/eilhas
amentarien
Imperativo
tu
amenta
1×
bós
amentai
Infinitivo pessoal
you
amentar
6×
tu
amentares
el/eilha
amentar
6×
nós
amentarmos
bós
amentardes
eilhes/eilhas
amentáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.