Formas nominais
Infinitivo
andinar
2×
Particípio
andinado
Gerúndio
andinando
Indicativo
Presente
you
andino
tu
andinas
el/eilha
andina
nós
andinamos
bós
andinais
eilhes/eilhas
andínan
Pretérito imperfeito
you
andinaba
tu
andinabas
el/eilha
andinaba
nós
andinábamos
bós
andinábades
eilhes/eilhas
andinában
Pretérito perfeito
you
andinei
tu
andineste
el/eilha
andinou
nós
andinemos
bós
andinestes
eilhes/eilhas
andinórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
andinara
tu
andinaras
el/eilha
andinara
nós
andináramos
bós
andinárades
eilhes/eilhas
andináran
Futuro
you
andinarei
tu
andinarás
el/eilha
andinará
nós
andinaremos
bós
andinareis
eilhes/eilhas
andinaran
Conjuntivo
Presente
you
andine
tu
andines
el/eilha
andine
nós
andínemos; andinemos
bós
andínedes; andineis
eilhes/eilhas
andínen
Pretérito imperfeito
you
andinasse
tu
andinasses
el/eilha
andinasse
nós
andinássemos
bós
andinássedes
eilhes/eilhas
andinássen
Futuro
you
andinar
2×
tu
andinares
el/eilha
andinar
2×
nós
andinarmos
bós
andinardes
eilhes/eilhas
andináren
Condicional
you
andinarie
tu
andinaries
el/eilha
andinarie
nós
andinariemos
bós
andinariedes
eilhes/eilhas
andinarien
Imperativo
tu
andina
bós
andinai
Infinitivo pessoal
you
andinar
2×
tu
andinares
el/eilha
andinar
2×
nós
andinarmos
bós
andinardes
eilhes/eilhas
andináren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.