Formas nominais
Infinitivo
angustiar
2×
Particípio
angustiado
Gerúndio
angustiando
Indicativo
Presente
you
angustio
tu
angustias
el/eilha
angustia
nós
angustiamos
bós
angustiais
eilhes/eilhas
angustían
Pretérito imperfeito
you
angustiaba
tu
angustiabas
el/eilha
angustiaba
nós
angustiábamos
bós
angustiábades
eilhes/eilhas
angustiában
Pretérito perfeito
you
angustiei
tu
angustieste
el/eilha
angustiou
nós
angustiemos
bós
angustiestes
eilhes/eilhas
angustiórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
angustiara
tu
angustiaras
el/eilha
angustiara
nós
angustiáramos
bós
angustiárades
eilhes/eilhas
angustiáran
Futuro
you
angustiarei
tu
angustiarás
el/eilha
angustiará
nós
angustiaremos
bós
angustiareis
eilhes/eilhas
angustiaran
Conjuntivo
Presente
you
angustíe
tu
angustíes
el/eilha
angustíe
nós
angustíemos
bós
angustíedes
eilhes/eilhas
angustíen
Pretérito imperfeito
you
angustiasse
tu
angustiasses
el/eilha
angustiasse
nós
angustiássemos
bós
angustiássedes
eilhes/eilhas
angustiássen
Futuro
you
angustiar
2×
tu
angustiares
el/eilha
angustiar
2×
nós
angustiarmos
bós
angustiardes
eilhes/eilhas
angustiáren
Condicional
you
angustiarie
tu
angustiaries
el/eilha
angustiarie
nós
angustiariemos
bós
angustiariedes
eilhes/eilhas
angustiarien
Imperativo
tu
angustia
bós
angustiai
Infinitivo pessoal
you
angustiar
2×
tu
angustiares
el/eilha
angustiar
2×
nós
angustiarmos
bós
angustiardes
eilhes/eilhas
angustiáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.