Formas nominais
Infinitivo
apoucar
1×
Particípio
apoucado
Gerúndio
apoucando
Indicativo
Presente
you
apouco
tu
apoucas
el/eilha
apouca
1×
nós
apoucamos
bós
apoucais
eilhes/eilhas
apóucan
Pretérito imperfeito
you
apoucaba
tu
apoucabas
el/eilha
apoucaba
nós
apoucábamos
bós
apoucábades
eilhes/eilhas
apoucában
Pretérito perfeito
you
apouquei
tu
apouqueste
el/eilha
apoucou
nós
apouquemos
bós
apouquestes
eilhes/eilhas
apoucórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
apoucara
tu
apoucaras
el/eilha
apoucara
nós
apoucáramos
bós
apoucárades
eilhes/eilhas
apoucáran
Futuro
you
apoucarei
tu
apoucarás
el/eilha
apoucará
nós
apoucaremos
bós
apoucareis
eilhes/eilhas
apoucaran
Conjuntivo
Presente
you
apouque
tu
apouques
el/eilha
apouque
nós
apóuquemos; apouquemos
bós
apóuquedes; apouqueis
eilhes/eilhas
apóuquen
Pretérito imperfeito
you
apoucasse
tu
apoucasses
el/eilha
apoucasse
nós
apoucássemos
bós
apoucássedes
eilhes/eilhas
apoucássen
Futuro
you
apoucar
1×
tu
apoucares
el/eilha
apoucar
1×
nós
apoucarmos
bós
apoucardes
eilhes/eilhas
apoucáren
Condicional
you
apoucarie
tu
apoucaries
el/eilha
apoucarie
nós
apoucariemos
bós
apoucariedes
eilhes/eilhas
apoucarien
Imperativo
tu
apouca
1×
bós
apoucai
Infinitivo pessoal
you
apoucar
1×
tu
apoucares
el/eilha
apoucar
1×
nós
apoucarmos
bós
apoucardes
eilhes/eilhas
apoucáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.