Formas nominais
Infinitivo
arrenunciar
2×
Particípio
arrenunciado
Gerúndio
arrenunciando
Indicativo
Presente
you
arrenúncio
tu
arrenúncias
el/eilha
arrenúncia
nós
arrenunciamos
bós
arrenunciais
eilhes/eilhas
arrenúncian
Pretérito imperfeito
you
arrenunciaba
tu
arrenunciabas
el/eilha
arrenunciaba
nós
arrenunciábamos
bós
arrenunciábades
eilhes/eilhas
arrenunciában
Pretérito perfeito
you
arrenunciei
tu
arrenuncieste
el/eilha
arrenunciou
nós
arrenunciemos
bós
arrenunciestes
eilhes/eilhas
arrenunciórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
arrenunciara
tu
arrenunciaras
el/eilha
arrenunciara
nós
arrenunciáramos
bós
arrenunciárades
eilhes/eilhas
arrenunciáran
Futuro
you
arrenunciarei
tu
arrenunciarás
el/eilha
arrenunciará
nós
arrenunciaremos
bós
arrenunciareis
eilhes/eilhas
arrenunciaran
Conjuntivo
Presente
you
arrenúncie
tu
arrenúncies
el/eilha
arrenúncie
nós
arrenúnciemos
bós
arrenúnciedes
eilhes/eilhas
arrenúncien
Pretérito imperfeito
you
arrenunciasse
tu
arrenunciasses
el/eilha
arrenunciasse
nós
arrenunciássemos
bós
arrenunciássedes
eilhes/eilhas
arrenunciássen
Futuro
you
arrenunciar
2×
tu
arrenunciares
el/eilha
arrenunciar
2×
nós
arrenunciarmos
bós
arrenunciardes
eilhes/eilhas
arrenunciáren
Condicional
you
arrenunciarie
tu
arrenunciaries
el/eilha
arrenunciarie
nós
arrenunciariemos
bós
arrenunciariedes
eilhes/eilhas
arrenunciarien
Imperativo
tu
arrenúncia
bós
arrenunciai
Infinitivo pessoal
you
arrenunciar
2×
tu
arrenunciares
el/eilha
arrenunciar
2×
nós
arrenunciarmos
bós
arrenunciardes
eilhes/eilhas
arrenunciáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.