← ls berbos mirandeses
assomar
65 formas · 5 bezes ne l nuosso mirandés scrito
⚠ Este berbo stá cunjugado pula regra de la Cumbençon de 1999 i inda nun fui bisto por naide.
Formas nominais
Infinitivo
assomar
1×
Particípio
assomado
Gerúndio
assomando
Indicativo
Presente
you
assomo
tu
assomas
el/eilha
assoma
nós
assomamos
bós
assomais
eilhes/eilhas
assóman
Pretérito imperfeito
you
assomaba
tu
assomabas
el/eilha
assomaba
nós
assomábamos
bós
assomábades
eilhes/eilhas
assomában
Pretérito perfeito
you
assomei
tu
assomeste
el/eilha
assomou
nós
assomemos
bós
assomestes
eilhes/eilhas
assomórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
assomara
tu
assomaras
el/eilha
assomara
nós
assomáramos
bós
assomárades
eilhes/eilhas
assomáran
Futuro
you
assomarei
tu
assomarás
el/eilha
assomará
nós
assomaremos
bós
assomareis
eilhes/eilhas
assomaran
Conjuntivo
Presente
you
assome
tu
assomes
el/eilha
assome
nós
assómemos; assomemos
bós
assómedes; assomeis
eilhes/eilhas
assómen
Pretérito imperfeito
you
assomasse
tu
assomasses
el/eilha
assomasse
nós
assomássemos
bós
assomássedes
eilhes/eilhas
assomássen
Futuro
you
assomar
1×
tu
assomares
el/eilha
assomar
1×
nós
assomarmos
bós
assomardes
eilhes/eilhas
assomáren
Condicional
you
assomarie
tu
assomaries
el/eilha
assomarie
nós
assomariemos
bós
assomariedes
eilhes/eilhas
assomarien
Imperativo
tu
assoma
bós
assomai
Infinitivo pessoal
you
assomar
1×
tu
assomares
el/eilha
assomar
1×
nós
assomarmos
bós
assomardes
eilhes/eilhas
assomáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.