Formas nominais
Infinitivo
aturriar
2×
Particípio
aturriado
Gerúndio
aturriando
Indicativo
Presente
you
atúrrio
tu
atúrrias
el/eilha
atúrria
nós
aturriamos
bós
aturriais
eilhes/eilhas
atúrrian
Pretérito imperfeito
you
aturriaba
tu
aturriabas
el/eilha
aturriaba
nós
aturriábamos
bós
aturriábades
eilhes/eilhas
aturriában
Pretérito perfeito
you
aturriei
tu
aturrieste
el/eilha
aturriou
nós
aturriemos
bós
aturriestes
eilhes/eilhas
aturriórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
aturriara
tu
aturriaras
el/eilha
aturriara
nós
aturriáramos
bós
aturriárades
eilhes/eilhas
aturriáran
Futuro
you
aturriarei
tu
aturriarás
el/eilha
aturriará
nós
aturriaremos
bós
aturriareis
eilhes/eilhas
aturriaran
Conjuntivo
Presente
you
atúrrie
tu
atúrries
el/eilha
atúrrie
nós
atúrriemos
bós
atúrriedes
eilhes/eilhas
atúrrien
Pretérito imperfeito
you
aturriasse
tu
aturriasses
el/eilha
aturriasse
nós
aturriássemos
bós
aturriássedes
eilhes/eilhas
aturriássen
Futuro
you
aturriar
2×
tu
aturriares
el/eilha
aturriar
2×
nós
aturriarmos
bós
aturriardes
eilhes/eilhas
aturriáren
Condicional
you
aturriarie
tu
aturriaries
el/eilha
aturriarie
nós
aturriariemos
bós
aturriariedes
eilhes/eilhas
aturriarien
Imperativo
tu
atúrria
bós
aturriai
Infinitivo pessoal
you
aturriar
2×
tu
aturriares
el/eilha
aturriar
2×
nós
aturriarmos
bós
aturriardes
eilhes/eilhas
aturriáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.