Formas nominais
Infinitivo
cobiciar
1×
Particípio
cobiciado
Gerúndio
cobiciando
Indicativo
Presente
you
cobício
tu
cobícias
el/eilha
cobícia
nós
cobiciamos
bós
cobiciais
eilhes/eilhas
cobícian
Pretérito imperfeito
you
cobiciaba
tu
cobiciabas
el/eilha
cobiciaba
nós
cobiciábamos
bós
cobiciábades
eilhes/eilhas
cobiciában
Pretérito perfeito
you
cobiciei
tu
cobicieste
el/eilha
cobiciou
nós
cobiciemos
bós
cobiciestes
eilhes/eilhas
cobiciórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
cobiciara
tu
cobiciaras
el/eilha
cobiciara
nós
cobiciáramos
bós
cobiciárades
eilhes/eilhas
cobiciáran
Futuro
you
cobiciarei
tu
cobiciarás
el/eilha
cobiciará
nós
cobiciaremos
bós
cobiciareis
eilhes/eilhas
cobiciaran
Conjuntivo
Presente
you
cobície
tu
cobícies
el/eilha
cobície
nós
cobíciemos
bós
cobíciedes
eilhes/eilhas
cobícien
Pretérito imperfeito
you
cobiciasse
tu
cobiciasses
el/eilha
cobiciasse
nós
cobiciássemos
bós
cobiciássedes
eilhes/eilhas
cobiciássen
Futuro
you
cobiciar
1×
tu
cobiciares
el/eilha
cobiciar
1×
nós
cobiciarmos
bós
cobiciardes
eilhes/eilhas
cobiciáren
Condicional
you
cobiciarie
tu
cobiciaries
el/eilha
cobiciarie
nós
cobiciariemos
bós
cobiciariedes
eilhes/eilhas
cobiciarien
Imperativo
tu
cobícia
bós
cobiciai
Infinitivo pessoal
you
cobiciar
1×
tu
cobiciares
el/eilha
cobiciar
1×
nós
cobiciarmos
bós
cobiciardes
eilhes/eilhas
cobiciáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.