Formas nominais
Infinitivo
cuncertar
1×
Particípio
cuncertado
Gerúndio
cuncertando
Indicativo
Presente
you
cuncerto
2×
tu
cuncertas
el/eilha
cuncerta
nós
cuncertamos
bós
cuncertais
eilhes/eilhas
cuncértan
Pretérito imperfeito
you
cuncertaba
tu
cuncertabas
el/eilha
cuncertaba
nós
cuncertábamos
bós
cuncertábades
eilhes/eilhas
cuncertában
Pretérito perfeito
you
cuncertei
tu
cuncerteste
el/eilha
cuncertou
nós
cuncertemos
bós
cuncertestes
eilhes/eilhas
cuncertórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
cuncertara
tu
cuncertaras
el/eilha
cuncertara
nós
cuncertáramos
bós
cuncertárades
eilhes/eilhas
cuncertáran
Futuro
you
cuncertarei
tu
cuncertarás
el/eilha
cuncertará
nós
cuncertaremos
bós
cuncertareis
eilhes/eilhas
cuncertaran
Conjuntivo
Presente
you
cuncerte
tu
cuncertes
el/eilha
cuncerte
nós
cuncértemos; cuncertemos
bós
cuncértedes; cuncerteis
eilhes/eilhas
cuncérten
Pretérito imperfeito
you
cuncertasse
tu
cuncertasses
el/eilha
cuncertasse
nós
cuncertássemos
bós
cuncertássedes
eilhes/eilhas
cuncertássen
Futuro
you
cuncertar
1×
tu
cuncertares
el/eilha
cuncertar
1×
nós
cuncertarmos
bós
cuncertardes
eilhes/eilhas
cuncertáren
Condicional
you
cuncertarie
tu
cuncertaries
el/eilha
cuncertarie
nós
cuncertariemos
bós
cuncertariedes
eilhes/eilhas
cuncertarien
Imperativo
tu
cuncerta
bós
cuncertai
Infinitivo pessoal
you
cuncertar
1×
tu
cuncertares
el/eilha
cuncertar
1×
nós
cuncertarmos
bós
cuncertardes
eilhes/eilhas
cuncertáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.