Formas nominais
Infinitivo
eignorar
2×
Particípio
eignorado
Gerúndio
eignorando
Indicativo
Presente
you
eignoro
tu
eignoras
el/eilha
eignora
nós
eignoramos
bós
eignorais
eilhes/eilhas
eignóran
Pretérito imperfeito
you
eignoraba
tu
eignorabas
el/eilha
eignoraba
nós
eignorábamos
bós
eignorábades
eilhes/eilhas
eignorában
Pretérito perfeito
you
eignorei
tu
eignoreste
el/eilha
eignorou
nós
eignoremos
bós
eignorestes
eilhes/eilhas
eignorórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
eignorara
tu
eignoraras
el/eilha
eignorara
nós
eignoráramos
bós
eignorárades
eilhes/eilhas
eignoráran
Futuro
you
eignorarei
tu
eignorarás
el/eilha
eignorará
nós
eignoraremos
bós
eignorareis
eilhes/eilhas
eignoraran
Conjuntivo
Presente
you
eignore
tu
eignores
el/eilha
eignore
nós
eignóremos; eignoremos
bós
eignóredes; eignoreis
eilhes/eilhas
eignóren
Pretérito imperfeito
you
eignorasse
tu
eignorasses
el/eilha
eignorasse
nós
eignorássemos
bós
eignorássedes
eilhes/eilhas
eignorássen
Futuro
you
eignorar
2×
tu
eignorares
el/eilha
eignorar
2×
nós
eignorarmos
bós
eignorardes
eilhes/eilhas
eignoráren
Condicional
you
eignorarie
tu
eignoraries
el/eilha
eignorarie
nós
eignorariemos
bós
eignorariedes
eilhes/eilhas
eignorarien
Imperativo
tu
eignora
bós
eignorai
Infinitivo pessoal
you
eignorar
2×
tu
eignorares
el/eilha
eignorar
2×
nós
eignorarmos
bós
eignorardes
eilhes/eilhas
eignoráren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.