SENDIM EM LINHA SENDIN
← ls berbos mirandeses

manducar

65 formas · 8 bezes ne l nuosso mirandés scrito

⚠ Este berbo stá cunjugado pula regra de la Cumbençon de 1999 i inda nun fui bisto por naide.

← todos ls berbos
Formas nominais
Infinitivo
manducar
Particípio
manducado
Gerúndio
manducando
Indicativo
Presente
you manduco
tu manducas
el/eilha manduca 4×
nós manducamos
bós manducais
eilhes/eilhas mandúcan
Pretérito imperfeito
you manducaba
tu manducabas
el/eilha manducaba
nós manducábamos
bós manducábades
eilhes/eilhas manducában
Pretérito perfeito
you manduquei
tu manduqueste
el/eilha manducou
nós manduquemos
bós manduquestes
eilhes/eilhas manducórun
Pretérito mais-que-perfeito
you manducara
tu manducaras
el/eilha manducara
nós manducáramos
bós manducárades
eilhes/eilhas manducáran
Futuro
you manducarei
tu manducarás
el/eilha manducará
nós manducaremos
bós manducareis
eilhes/eilhas manducaran
Conjuntivo
Presente
you manduque
tu manduques
el/eilha manduque
nós mandúquemos; manduquemos
bós mandúquedes; manduqueis
eilhes/eilhas mandúquen
Pretérito imperfeito
you manducasse
tu manducasses
el/eilha manducasse
nós manducássemos
bós manducássedes
eilhes/eilhas manducássen
Futuro
you manducar
tu manducares
el/eilha manducar
nós manducarmos
bós manducardes
eilhes/eilhas manducáren
Condicional
you manducarie
tu manducaries
el/eilha manducarie
nós manducariemos
bós manducariedes
eilhes/eilhas manducarien
Imperativo
tu manduca 4×
bós manducai
Infinitivo pessoal
you manducar
tu manducares
el/eilha manducar
nós manducarmos
bós manducardes
eilhes/eilhas manducáren

Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó