← ls berbos mirandeses
mingar
65 formas · 6 bezes ne l nuosso mirandés scrito
⚠ Este berbo stá cunjugado pula regra de la Cumbençon de 1999 i inda nun fui bisto por naide.
Formas nominais
Infinitivo
mingar
Particípio
mingado
Gerúndio
mingando
Indicativo
Presente
you
mingo
tu
mingas
el/eilha
minga
3×
nós
mingamos
bós
mingais
eilhes/eilhas
míngan
Pretérito imperfeito
you
mingaba
tu
mingabas
el/eilha
mingaba
nós
mingábamos
bós
mingábades
eilhes/eilhas
mingában
Pretérito perfeito
you
minguei
tu
mingueste
el/eilha
mingou
nós
minguemos
bós
minguestes
eilhes/eilhas
mingórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
mingara
tu
mingaras
el/eilha
mingara
nós
mingáramos
bós
mingárades
eilhes/eilhas
mingáran
Futuro
you
mingarei
tu
mingarás
el/eilha
mingará
nós
mingaremos
bós
mingareis
eilhes/eilhas
mingaran
Conjuntivo
Presente
you
mingue
tu
mingues
el/eilha
mingue
nós
mínguemos; minguemos
bós
mínguedes; mingueis
eilhes/eilhas
mínguen
Pretérito imperfeito
you
mingasse
tu
mingasses
el/eilha
mingasse
nós
mingássemos
bós
mingássedes
eilhes/eilhas
mingássen
Futuro
you
mingar
tu
mingares
el/eilha
mingar
nós
mingarmos
bós
mingardes
eilhes/eilhas
mingáren
Condicional
you
mingarie
tu
mingaries
el/eilha
mingarie
nós
mingariemos
bós
mingariedes
eilhes/eilhas
mingarien
Imperativo
tu
minga
3×
bós
mingai
Infinitivo pessoal
you
mingar
tu
mingares
el/eilha
mingar
nós
mingarmos
bós
mingardes
eilhes/eilhas
mingáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.