Formas nominais
Infinitivo
mintir
2×
Particípio
mintido
Gerúndio
mintindo
Indicativo
Presente
you
minto
1×
tu
mintes
el/eilha
minte
3×
nós
mintimos
bós
mintis
eilhes/eilhas
mínten
Pretérito imperfeito
you
mintie
tu
minties
el/eilha
mintie
nós
mintiemos
bós
mintiedes
eilhes/eilhas
mintien
Pretérito perfeito
you
minti
tu
mintiste
el/eilha
mintiu
nós
mintimos
bós
mintistes
eilhes/eilhas
mintírun
Pretérito mais-que-perfeito
you
mintira
18×
tu
mintiras
1×
el/eilha
mintira
18×
nós
mintíramos
bós
mintírades
eilhes/eilhas
mintíran
Futuro
you
mintirei
tu
mintirás
el/eilha
mintirá
nós
mintiremos
bós
mintireis
eilhes/eilhas
mintiran
Conjuntivo
Presente
you
minta
tu
mintas
el/eilha
minta
nós
míntamos
bós
míntades
eilhes/eilhas
míntan
Pretérito imperfeito
you
mintisse
tu
mintisses
el/eilha
mintisse
nós
mintíssemos
bós
mintíssedes
eilhes/eilhas
mintíssen
Futuro
you
mintir
2×
tu
mintires
el/eilha
mintir
2×
nós
mintirmos
bós
mintirdes
eilhes/eilhas
mintíren
Condicional
you
mintirie
tu
mintiries
el/eilha
mintirie
nós
mintiriemos
bós
mintiriedes
eilhes/eilhas
mintirien
Imperativo
tu
minte
3×
bós
minti
Infinitivo pessoal
you
mintir
2×
tu
mintires
el/eilha
mintir
2×
nós
mintirmos
bós
mintirdes
eilhes/eilhas
mintíren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.