Formas nominais
Infinitivo
ournear
2×
Particípio
ourneado
Gerúndio
ourneando
Indicativo
Presente
you
ourneio
tu
ourneias
el/eilha
ourneia
nós
ourneamos
bós
ourneais
eilhes/eilhas
ournéian
Pretérito imperfeito
you
ourneaba
tu
ourneabas
el/eilha
ourneaba
nós
ourneábamos
bós
ourneábades
eilhes/eilhas
ourneában
Pretérito perfeito
you
ourneei
tu
ourneeste
el/eilha
ourneou
nós
ourneemos
bós
ourneestes
eilhes/eilhas
ourneórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
ourneara
tu
ournearas
el/eilha
ourneara
nós
ourneáramos
bós
ourneárades
eilhes/eilhas
ourneáran
Futuro
you
ournearei
tu
ournearás
el/eilha
ourneará
nós
ournearemos
bós
ourneareis
eilhes/eilhas
ournearan
Conjuntivo
Presente
you
ourneie
tu
ourneies
el/eilha
ourneie
nós
ournéiemos
bós
ournéiedes
eilhes/eilhas
ournéien
Pretérito imperfeito
you
ourneasse
tu
ourneasses
el/eilha
ourneasse
nós
ourneássemos
bós
ourneássedes
eilhes/eilhas
ourneássen
Futuro
you
ournear
2×
tu
ourneares
el/eilha
ournear
2×
nós
ournearmos
bós
ourneardes
eilhes/eilhas
ourneáren
Condicional
you
ournearie
tu
ournearies
el/eilha
ournearie
nós
ourneariemos
bós
ourneariedes
eilhes/eilhas
ournearien
Imperativo
tu
ourneia
bós
ourneai
Infinitivo pessoal
you
ournear
2×
tu
ourneares
el/eilha
ournear
2×
nós
ournearmos
bós
ourneardes
eilhes/eilhas
ourneáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.