Formas nominais
Infinitivo
ranciar
2×
Particípio
ranciado
Gerúndio
ranciando
Indicativo
Presente
you
ráncio
tu
ráncias
el/eilha
ráncia
nós
ranciamos
bós
ranciais
eilhes/eilhas
ráncian
Pretérito imperfeito
you
ranciaba
tu
ranciabas
el/eilha
ranciaba
nós
ranciábamos
bós
ranciábades
eilhes/eilhas
ranciában
Pretérito perfeito
you
ranciei
tu
rancieste
el/eilha
ranciou
nós
ranciemos
bós
ranciestes
eilhes/eilhas
ranciórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
ranciara
tu
ranciaras
el/eilha
ranciara
nós
ranciáramos
bós
ranciárades
eilhes/eilhas
ranciáran
Futuro
you
ranciarei
tu
ranciarás
el/eilha
ranciará
nós
ranciaremos
bós
ranciareis
eilhes/eilhas
ranciaran
Conjuntivo
Presente
you
ráncie
tu
ráncies
el/eilha
ráncie
nós
ránciemos
bós
ránciedes
eilhes/eilhas
ráncien
Pretérito imperfeito
you
ranciasse
tu
ranciasses
el/eilha
ranciasse
nós
ranciássemos
bós
ranciássedes
eilhes/eilhas
ranciássen
Futuro
you
ranciar
2×
tu
ranciares
el/eilha
ranciar
2×
nós
ranciarmos
bós
ranciardes
eilhes/eilhas
ranciáren
Condicional
you
ranciarie
tu
ranciaries
el/eilha
ranciarie
nós
ranciariemos
bós
ranciariedes
eilhes/eilhas
ranciarien
Imperativo
tu
ráncia
bós
ranciai
Infinitivo pessoal
you
ranciar
2×
tu
ranciares
el/eilha
ranciar
2×
nós
ranciarmos
bós
ranciardes
eilhes/eilhas
ranciáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.