Formas nominais
Infinitivo
spalhar
2×
Particípio
spalhado
1×
Gerúndio
spalhando
Indicativo
Presente
you
spalho
tu
spalhas
el/eilha
spalha
1×
nós
spalhamos
bós
spalhais
eilhes/eilhas
spálhan
Pretérito imperfeito
you
spalhaba
tu
spalhabas
el/eilha
spalhaba
nós
spalhábamos
bós
spalhábades
eilhes/eilhas
spalhában
Pretérito perfeito
you
spalhei
tu
spalheste
el/eilha
spalhou
nós
spalhemos
bós
spalhestes
eilhes/eilhas
spalhórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
spalhara
tu
spalharas
el/eilha
spalhara
nós
spalháramos
bós
spalhárades
eilhes/eilhas
spalháran
Futuro
you
spalharei
tu
spalharás
el/eilha
spalhará
nós
spalharemos
bós
spalhareis
eilhes/eilhas
spalharan
Conjuntivo
Presente
you
spalhe
tu
spalhes
el/eilha
spalhe
nós
spálhemos; spalhemos
bós
spálhedes; spalheis
eilhes/eilhas
spálhen
Pretérito imperfeito
you
spalhasse
tu
spalhasses
el/eilha
spalhasse
nós
spalhássemos
bós
spalhássedes
eilhes/eilhas
spalhássen
Futuro
you
spalhar
2×
tu
spalhares
el/eilha
spalhar
2×
nós
spalharmos
bós
spalhardes
eilhes/eilhas
spalháren
Condicional
you
spalharie
tu
spalharies
el/eilha
spalharie
nós
spalhariemos
bós
spalhariedes
eilhes/eilhas
spalharien
Imperativo
tu
spalha
1×
bós
spalhai
Infinitivo pessoal
you
spalhar
2×
tu
spalhares
el/eilha
spalhar
2×
nós
spalharmos
bós
spalhardes
eilhes/eilhas
spalháren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.