Formas nominais
Infinitivo
strugir
2×
Particípio
strugido
Gerúndio
strugindo
Indicativo
Presente
you
strugo
tu
struges
el/eilha
struge
nós
strugimos
bós
strugis
eilhes/eilhas
strúgen
Pretérito imperfeito
you
strugie
tu
strugies
el/eilha
strugie
nós
strugiemos
bós
strugiedes
eilhes/eilhas
strugien
Pretérito perfeito
you
strugi
tu
strugiste
el/eilha
strugiu
nós
strugimos
bós
strugistes
eilhes/eilhas
strugírun
Pretérito mais-que-perfeito
you
strugira
tu
strugiras
el/eilha
strugira
nós
strugíramos
bós
strugírades
eilhes/eilhas
strugíran
Futuro
you
strugirei
tu
strugirás
el/eilha
strugirá
nós
strugiremos
bós
strugireis
eilhes/eilhas
strugiran
Conjuntivo
Presente
you
struga
tu
strugas
el/eilha
struga
nós
strúgamos
bós
strúgades
eilhes/eilhas
strúgan
Pretérito imperfeito
you
strugisse
tu
strugisses
el/eilha
strugisse
nós
strugíssemos
bós
strugíssedes
eilhes/eilhas
strugíssen
Futuro
you
strugir
2×
tu
strugires
el/eilha
strugir
2×
nós
strugirmos
bós
strugirdes
eilhes/eilhas
strugíren
Condicional
you
strugirie
tu
strugiries
el/eilha
strugirie
nós
strugiriemos
bós
strugiriedes
eilhes/eilhas
strugirien
Imperativo
tu
struge
bós
strugi
Infinitivo pessoal
you
strugir
2×
tu
strugires
el/eilha
strugir
2×
nós
strugirmos
bós
strugirdes
eilhes/eilhas
strugíren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.