Formas nominais
Infinitivo
zanterrar
1×
Particípio
zanterrado
Gerúndio
zanterrando
Indicativo
Presente
you
zanterro
tu
zanterras
el/eilha
zanterra
nós
zanterramos
bós
zanterrais
eilhes/eilhas
zantérran
Pretérito imperfeito
you
zanterraba
tu
zanterrabas
el/eilha
zanterraba
nós
zanterrábamos
bós
zanterrábades
eilhes/eilhas
zanterrában
Pretérito perfeito
you
zanterrei
tu
zanterreste
el/eilha
zanterrou
nós
zanterremos
bós
zanterrestes
eilhes/eilhas
zanterrórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
zanterrara
tu
zanterraras
el/eilha
zanterrara
nós
zanterráramos
bós
zanterrárades
eilhes/eilhas
zanterráran
Futuro
you
zanterrarei
tu
zanterrarás
el/eilha
zanterrará
nós
zanterraremos
bós
zanterrareis
eilhes/eilhas
zanterraran
Conjuntivo
Presente
you
zanterre
tu
zanterres
el/eilha
zanterre
nós
zantérremos; zanterremos
bós
zantérredes; zanterreis
eilhes/eilhas
zantérren
Pretérito imperfeito
you
zanterrasse
tu
zanterrasses
el/eilha
zanterrasse
nós
zanterrássemos
bós
zanterrássedes
eilhes/eilhas
zanterrássen
Futuro
you
zanterrar
1×
tu
zanterrares
el/eilha
zanterrar
1×
nós
zanterrarmos
bós
zanterrardes
eilhes/eilhas
zanterráren
Condicional
you
zanterrarie
tu
zanterraries
el/eilha
zanterrarie
nós
zanterrariemos
bós
zanterrariedes
eilhes/eilhas
zanterrarien
Imperativo
tu
zanterra
bós
zanterrai
Infinitivo pessoal
you
zanterrar
1×
tu
zanterrares
el/eilha
zanterrar
1×
nós
zanterrarmos
bós
zanterrardes
eilhes/eilhas
zanterráren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.