Formas nominais
Infinitivo
zarranjar
1×
Particípio
zarranjado
Gerúndio
zarranjando
Indicativo
Presente
you
zarranjo
tu
zarranjas
el/eilha
zarranja
nós
zarranjamos
bós
zarranjais
eilhes/eilhas
zarránjan
Pretérito imperfeito
you
zarranjaba
tu
zarranjabas
el/eilha
zarranjaba
nós
zarranjábamos
bós
zarranjábades
eilhes/eilhas
zarranjában
Pretérito perfeito
you
zarranjei
tu
zarranjeste
el/eilha
zarranjou
nós
zarranjemos
bós
zarranjestes
eilhes/eilhas
zarranjórun
Pretérito mais-que-perfeito
you
zarranjara
tu
zarranjaras
el/eilha
zarranjara
nós
zarranjáramos
bós
zarranjárades
eilhes/eilhas
zarranjáran
Futuro
you
zarranjarei
tu
zarranjarás
el/eilha
zarranjará
nós
zarranjaremos
bós
zarranjareis
eilhes/eilhas
zarranjaran
Conjuntivo
Presente
you
zarranje
tu
zarranjes
el/eilha
zarranje
nós
zarránjemos; zarranjemos
bós
zarránjedes; zarranjeis
eilhes/eilhas
zarránjen
Pretérito imperfeito
you
zarranjasse
tu
zarranjasses
el/eilha
zarranjasse
nós
zarranjássemos
bós
zarranjássedes
eilhes/eilhas
zarranjássen
Futuro
you
zarranjar
1×
tu
zarranjares
el/eilha
zarranjar
1×
nós
zarranjarmos
bós
zarranjardes
eilhes/eilhas
zarranjáren
Condicional
you
zarranjarie
tu
zarranjaries
el/eilha
zarranjarie
nós
zarranjariemos
bós
zarranjariedes
eilhes/eilhas
zarranjarien
Imperativo
tu
zarranja
bós
zarranjai
Infinitivo pessoal
you
zarranjar
1×
tu
zarranjares
el/eilha
zarranjar
1×
nós
zarranjarmos
bós
zarranjardes
eilhes/eilhas
zarranjáren
Las cunjugaçones son de l Verbix, que las fai a partir de la Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa (Manuela Barros Ferreira et al., Câmara Municipal de Miranda do Douro, 1999). Usadas cun licença Creative Commons BY-NC. Las cuontas de cada forma son de l mirandés scrito de l nuosso arquibo: La Jinela, La Stória i l curso de mirandés.