SENDIM EM LINHA SENDIN
← Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)

Bienbenida(o) al curso de lhéngua mirandesa

12/09/2006

amadeu · 12/09/2006

CURSO DE LHÉNGUA MIRANDESA
Ye berdade, bamos a ampeçar un curso de lhéngua mirandesa eiqui ne l SAL, que ye cumo quien diç, bamos a scuola sien salir de casa. Assi i todo, cumo l’anternete chega a todo l mundo, este tamien será, possiblemente, l purmeiro curso mundial de mirandés i l SAL ye l centro desse mundo.
Puode partecipar quien quejir, steia adonde stubir. Nun hai die marcado para ampeçar, yá que cada un puode ampeçar quando quejir, nien que seia deiqui a cien anhos, se nessa altura l SAL inda se mantubir abierto. Esta scuola nun ten horas de abrir i de cerrar, podendo cada pessona scolher la hora que le dir na gana. Por esso, nun bamos a tener priessa i las cousas ban-se passando debagar.
Este curso ye subretodo un curso de lhéngua, mas tamien haberá campo para falar de la cultura mirandesa. Inda nun bai a poder ser un curso de fala, mas solo de scrita. Talbeç un die, quando será?, béngamos a meter tamien la fala, mas esso queda para outra bendímia.
I pronto, que bamos a tener muito tiempo para falar de muita cousa. La purmeira licion stá ende a arrebentar qualquiera die. Por agora solo quiero dezir a cada un de ls antressados,
BIENBENIDA (O) AL CURSO DE MIRANDÉS DE L SAL.
12 de Setembre de 2006
Amadeu Ferreira

auch · 13/09/2006


"Sr. Amadeu,mas qu´eideia tan buona!
you quiro participar e aprender la nuossa lhéngua,iá
que num pude fazer l curso de mirandês este anho an Sendin menistrado
por bós!"
"benga antão!Sendin i las sues gentes num páram! "

Ana Domingues · 13/09/2006


BAMOS ALHÁ, IOU TAMIN QUIRO ANTRAR,

CONTEM COMIGO,

ANITA

2giga · 13/09/2006


Si senhora, claro que ye ua buna eideia. You stube ne l curso i an que tenga faltado a muita classe digo-bos que ye mui mui anteressante i que subretodo s'aprende muita cousa.

Quiro zde ya dar las gracias al Sr. Prossor Amadeu i tamin al Sr. Prossor Carlos por mos ansinar i star çponibles para estas cousas, que son cousas mui bunas i que, cumo dezie miu abó, "nun oucupan spacio".

Por esso todo Muito Oubrigado.

Ana Maria F · 13/09/2006


Esperar “cem anos” para enfim poder estudar e aprender « la Lhéngua-Mai »?! Isso é que não podia ser!
E para ganhar tempo (Já que se perdeu muito e não começar ignorante a 100%), pessoalmente vou tentar entreter-me com a leitura da Convenção Ortográfica e para que este começo seja pura e simplesmente jubiloso vou reler “L Gato de las Botas” (e L Marqués de la Fachaç...!) da autoria de Carlos Ferreira. Fez melhor este Sendinês que o célebre Charles Perrault (grande clássico da literatura francesa do século XVII) que recolheu o texto (segundo me parece...) e o propôs em prosa. O nosso Sendinês foi mais longe e propôs uma versão (sublime!) inteiramente em versos!
Quanto não valem os Sendineses!
Quanto não vale o dinamismo dele e também obviamente o seu, Sr Amadeu !
Se todos fôssemos assim, Sendim seria uma Capital: Capital da Inteligência, do Diálogo e da Generosidade!
Eu quero viver nessa Capital!
”_ Magestade,...
Aceitai este persente de l miu duonho,
L Marqués de la Fachaç...
_ You nun conheço esse marqués ?
Será el malarrés ?
Será el mirandês ?
Diç l rei cun ua agulha faç trés...”

(Carlos Ferreira, Cuntos que me Cuntórun, “L Gato de las Botas,” p. 103)

Ana Maria F · 25/09/2006

editada dia 25-09-2006 16:52:47 por: Ana Maria F

editada dia 25-09-2006 16:51:47 por: Ana Maria F

Atençon: esta tie que scribe ainda nun spurmentará aposque screbir an mirandés ó sendinés porque stá chena de miedo de dar erros i que outros tius i ties (bielhos ó nubos) fágan por ende caçuada deilha. Cuntina anton a screbir (cumo puode) an pertués: (Nun bos ríades, giente angrata!)
(Advertência redigida pela própria autora deste comentário: la tie!)

" Quis elogiar o trabalho do autor de Cuntas que me Cuntórun e por conseguinte do "Gato de las Botas... e l Marqués de la Fachaç" mas seria imperdoável esquecer de louvar também o trabalho exemplar do ilustrador que é nada mais nada menos que o nosso Presidente da Junta: Manuel Ferreira.
Ah, se, como ele, todos os homens que nos governam fossem artistas! Havíeis-de ver... Deixava de haver guerras, de certeza!
Retratar e pintar o Mundo (Sendim, as suas gentes, as Arribas...) implica obrigatoriamente saber observar, meditar, compreender, dialogar... !
Um passo que parece pequeno mas que é grande para a Humanidade ! "

(Mas quando ye que you, Aninhas Paxareira, bou ser capaç de dezir esto an Sendinés? Quando? Quando?!)

gabilan · 20/09/2006

[Citado=2giga dia: 17-09-2006 0:36:05] editada dia 17-09-2006 0:36:05 por: amadeu

editada dia 16-09-2006 11:38:26 por: 2giga

Aporbeito para ajuntar las direçones de que falou l Sr. Porsor Amadeu. Queda por ajuntar la direçon de l bocabulairo que stá quaije quaije a salir. L dicionairo yá stá an linha mas inda só ten arrimado a 1000 palabras de la letra "M". Als poucos quedará cumpleto.

Ferramientas –

«Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa»

«Primeira Adenda à Convenção Ortográfica da Língua Mirandesa»

«Pequeno Vocabulário de Mirandês-Português», de Moisés Pires (2004)

«Dicionário Mirandês-Português», de Amadeu Ferreira e José Pedro Cardona Ferreira, an publicaçon an

www.bragancanet.pt/dicmirandes , www.mirandes.net i www.sendim.net;

[/Citado]
Pos you já tengo ls lhibros q'el Prof. mandou "cumprar" e yá stan ancapadicos. e serei um aluno assiduo. ( inda bien que eiqui num hai campana). Mirandeses bamos alhá.
Bamos a ber se somos capazes de mos expressar e scribir sin bergonha e sin dar erros gramaticales.

Ana Maria F · 25/09/2006

editada dia 25-09-2006 19:20:30 por: Ana Maria F

editada dia 25-09-2006 16:48:05 por: Ana Maria F

editada dia 25-09-2006 16:34:02 por: Ana Maria F

Ainda não li tudo o que foi escrito sobre e em « Lhéngua Mirandesa » (Sei que ainda falta muito!) mas estarei eu enganada se disser que certos textos (contos por exemplo) poderiam servir para montar peças de teatro ou até para realizar filmes...? Talvez já tivesse sido feito ou experimentado mas disso pouco ou nada tenho eu conhecimento ...

Por exemplo: “l Gato de las Botas” de Carlos Ferreira pode ser um texto ideal para ser interpretado por jovens ou menos jovens com a vantagem de haver várias personagens: o filho mais novo dum moleiro (L filho mais nuobo dun molineiro, futuro Marqués de la Fachaç...); o rei (Buossa Magestade !... e todos ls sous criados); a Princesa Margarida (La Princesa Malgarida... La filha de l rei mais linda... que “Staba mesmo, mesmo apeixonada: / Deç que biu aquel marqués / Que se iba afogando de beç...”); um “rompe-i-rasga, medonho... demonho / Que punie ls garotos an sangre demolho... Mataba la giente cula punta dun stadulho / I apuis çfazie-los an papas de çarrabulho...”; camponeses mirandeses e por conseguinte também sendineses “Giente / Que tenie un trabalho medonho, / Para acabar la segada, antes de l outonho” e que são intimados por um gato, ameaçando-os de os “cortar als cachicos / Cun nabalhas, gadanhas i foucinhicos”, a “ dezir, repetir e mentir que todas las tierras que bei l rei / Perténcen al Marqués de la Fachaç”...
Aparecem por conseguinte também animais nessa peça de teatro: “animales, animalones, bexanos” como: “uma burra, un conelhico... Mais e mais coneilhos / Ua perdiç i un paçpalhaç... cabalhos para puxar um “carroço dourado: l carroço de l Rei”, un perrico, queluobras e quelubrones e até un lion !”.
Mas o mais importante, evidentemente, como personagem central, é um Gato que fala, “manhoso, spabilado, spierto, spertalhon... calçado / Eiquipado, / Aperaltado, / Scapando-se nua burra muntado... mui aperaltado (cun roupa nuoba mui galana) / Cun grandes botas i cinto angraxado, / Spada e chapeu bordado”: o tal “Gato de las Botas” que é fácil imaginar trajado (ele e as outras personagens) com roupa que se usava, por exemplo, no século XVII... (Reinaram na altura, em Portugal, sucessivamente: Filipe IV de Espanha, João IV, Afonso VI e finalmente Pedro II).

Não faltarão locais em Sendim, certamente, para que actores jovens (ou menos jovens...) possam (brevemente...?) representar diante dum público entusiasta e atento uma peça inteiramente rimada e falada em língua mirandesa/sendinesa; língua que haveria de conquistar unânimemente as almas mesmo as menos convencidas, as mais indiferentes, adversas ou hostis a essa “lhéngua bielha cumo los tiempos, la lhéngua dels nuossos pais, abós, bisabós, antepassados...” E não só ? Mais do que isso ainda...?!”

Que outros textos poderiam também servir para fazer filmes? Alguns e até bastantes certamente...
Um deles, de género, registo e teor diferente em relação ao “Gato de las Botas”, dá... não parar (Também não vamos exagerar!) mas certamente para mergulhar (É o caso!), de maneira inesperada e certamente divinal, no mundo da metafísica: O que é o ser humano ? Até que ponto podem ir as relações humanas ? Até que ponto, sim!, pode ir a paixão...osa !
Leiam, Sendineses, leiam (como eu vou continuar a ler...) os textos que alguns dos nossos conterrâneos já escreveram com génio e talento!
Sei, por exemplo, que me vou lembrar durante muitos anos ainda, penso, e talvez até sempre, da história duma cabreira sendinesa/mirandesa apaixonada por um pastor espanhol do outro lado do rio...
Cada vez que esta vida estranha me transportar (mas tão poucas vezes ?) para essas Arribas (elas também tão estranhas!), hei-de pensar nessas histórias...
Histórias de cabreiras que têm vontade de escrever... e que escrevem afinal...
“...Se me dir gana de ti, miro para la carta i puodo ber-te agarrado a las palabras...”
Cun frases cumo esta, Sr Professor Amadeu, l Ancanto por la lhéngua mirandesa só puode cuntinar...!

Mas, o’ giente ...!

Nun nos autorizan a pensar só an la lhéngua, la literatura, ó la poesie... Sabeis que l Pursor Jesé Almendra quier que pensemos tamien an cousas mui cuncretas: las binhas, la Dega, las bendimas, l Presente e l Futuro de Sendin! Arregacemos anton las mangas, que hay muito que fazer! La AZATS está a la espera de giente mui trabalhadeira e pragmática tamien; si ! mui pragmática!

(I pronto, yá fugiu la cabreira cu l pastor spanhol... !)
Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó