SENDIM EM LINHA SENDIN
← Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)

Respuostas al Eisercício de Scrita 3 - cun uocos para anchir

11/11/2006

2giga · 11/11/2006

editada dia 11-11-2006 1:37:45 por: 2giga

Bunas. Aqui ban las mies curreçones. Cunfesso que fui çficee, algues spacios nun sabie se era "de l" o "ne l", mas buno ya sta.

1. Nun paraba d’arregalar ls. uolhos, al modo que iba andando pul camino abaixo, mirando pa las oulibeiras debelgadas d’azeitunas, nua dénia agradecida de la tierra que las sustentaba.

2. Se nun parasse de chuber, iba a benir ende un delúbio, mas sin la barca cumo la de Noé, yá feita, nun iba a ser fácele aguantar até que la palomba fuosse a saber de l galhico d’oulibeira.

3. Ye ne l outonho a arreganhar ls dientes pul amarielho de las fuolhas, quando l sol solo puode relhumbrar de las grietas deixadas nas nubres. Nien serie triste, nun fúran ls nius (niales) deixados de la rábia de l'aire.

4. Perdien-se ls uolhos na prainura, yá ourtonhada de yerbas mais tardiegas, i até las lhagonas beraniegas, pa l ganado buer, parecien ls uolhicos tristes cun que la tierra speraba l renacer de l cúscaro, de l speilho friu de carambelo.

5. La roseira cunserbou algues folhas, sprança d’un die se bolbéren rosas brancas de gilada; mas quim puode aguantar las airaçadas, angaranhido de la spera de ls frius?!

Nas frases a seguir hai alguns casos an que l artigo stá mal puosto. Hai que lo poner bien ou botá-lo pa la rue.

6. Miu pai i miu armano nunca daprendírun a screbir mirandés.

7. A meidie bei-se melhor do que a meia nuite.

8. Sigunda, datrás, era die de fiesta de ls çapateiros.

9. Que horas son? – Ye la uã.

10. L Mogadouro i l Porto son tierras sin acumparança.

Tonux · 14/11/2006


Bunas nuites

Eiqui bai la mie repuosta:

1. Nun paraba d’arregalar ls uolhos, al modo que iba andando pul camino abaixo, mirando a las oulibeiras debelgadas d’azeitunas, nua dénia agradecida a la tierra que las sustentaba.

2. Se nun parasse de chuber, iba a benir ende un delúbio, mas sien ua barca cumo la de Noé, yá feita, nun iba a ser fácil aguantar até que ua palomba fuosse a saber dun galhico d’oulibeira.

3. Ye l’ outonho a arreganhar ls dientes pul amarielho de las fuolhas, quando l sol solo puode relhumbrar pulas grietas deixadas nas nubres. Nien seria triste, nun fúran ls nius (niales) deixados pa la rábia de l’aire.

4. Perdien-se ls uolhos na prainura, yá outonhada d’yerbas mais tardiegas, i até de lhagonas beraniegas, pa l ganado buer, parecien uns uolhicos tristes cun que la tierra speraba l renacer de l cúscaro, cul speilho friu de carambelo.

5. La roseira cunserbou algues fuolhas, na sprança de se bolbéren rosas brancas na gelada; mas quien puode aguantar las airaçadas, angaranhido cula spera de ls frius?!

Nas frases a seguir hai alguns casos an que l artigo stá mal puosto. Hai que lo poner bien ou botá-lo pa la rue.

6. Miu pai i miu armano nunca daprendírun a screbir mirandés.

7. Al meidie bei-se melhor que a la meia nuite.

8. Segunda, datrás, era l die de la fiesta de çapateiros.

9. Que horas son? – Ye l’ua.

10. Mogadouro i l Porto son tierras sien acumparança.

auch · 16/11/2006


Dius nos dé Buonos dies cumpanheiros!Antão bamos alhá a la respuosta,la cousa stá a quedar mais cumplicada:

1. NuN paraba d’arregalar …LS…. ulhos, al modo que iba andando …PUL…... camino abaiXo, mirando ….PA…. ….LAS... ouLIbeiras debelgadas …D'…… azeitunas, nua dénia agradecida …A… …LA…. tierra que las sustentaba.

2. Se nun parasse de chuber, iba a Benir ende …UN… delúbio, mas siN…… barca cumo …LA.. de Noé, YÁ feita, nun iba a ser fácele aguantar até que …LA… palomba fuOsse a saber …DEL…. galhico d’oulibeira.

3. Ye …NE L… outonho a arreganhar …LS.. diEntes pul amarielho …DE .. …LAS… fuOlhas, quando l sol solo puOde relhumbrar …PULAS……. grietas deixadas …NAS…. nubres. Nien serie triste, nun fúran …LS.. nius (niales) deixados ….DE. …LA… rábia …DE… …L'…. aire.

4. Perdien-se …LS… uolhos na prainura, yá ourtonhada ………D'. YIerbas mais tardiegas, i até …LAS... lhagonas beraniegas, …PA… …L… ganado buer, parecien ……LS.. uolhicos tristes cun que …LA.… tierra speraba l renacer DE….. …L.. cúscaro, …DE .L.. speilho friu de carambelo.

5. …LA… roseira cunserbou algues fUolhas, sprança …D'… …UN… diE se bolbéren rosas brancas ……DE…… gIlada; mas quiEN puode aguantar …LAS…. airaçadas, angaranhido .DE.... …LA… spera ….DE. …LS… frius?!

Nas frases a seguir hai alguns casos an que l artigo stá mal puosto. Hai que lo poner bien ou botá-lo pa la rue.

6. MIU pai i MIU armano nunca daprendírun a screbir mirandés.

7. A meidie bei-se melhor do que a meia nuite.

8. SIgunda, datrás, era die de fiesta de lS çapateiros.

9. Que horas son? – Ye LA ua.

10. Mogadouro i l Porto son tierras SIN acumparança.

Desta beç custou mais un cachico,ampeça a calcer

franchesco · 16/11/2006



buonas nuoites para todos . La cousa se pone anteressante .

1. Nun paraba d’arregalar ls uolhos, al modo que iba andando pul camino abaixo, mirando pa las oulibeiras debelgadas pulas azeitunas, nua dénia agradecida cun la tierra que las sustentaba.
2. Se nun parasse de chober, iba a benir ende un delúbio, mas sien la barca cun la. de Noé, yá feita, nun iba a ser fácele aguantar até que la palomba fusse a saber de l galhico d’oulibeira.
3. Ie l outonho a arreganhar ls dintes pul amarielho de las fuolhas, quando l sol solo pude relhumbrar las grietas deixadas pulas nubres. Nien serie triste, nun fúran ls nius deixados cun ua rábia ne l. aire.
4. Perdien-se ls uolhos na prainura, yá ourtonhada cun las yerbas mais tardiegas, i até las lhagonas beraniegas, pa l ganado buer, parecien ls uolhicos tristes cun que la. tierra speraba l renacer de l. cúscaro, pul speilho friu de carambelo.
5. La roseira cunserbou algues fuolhas, sprança cun l die se bolbéren rosas brancas cun la gelada; mas quin poude aguantar las airaçadas, angaranhido pa la spera de ls frius?!

6. miu pai i miu armano nunca daprendírun a screbir mirandés.
7. A meidie bei-se melhor do que a la meia nuite.
8. Sigunda, datrás, era die de la fiesta de ls çapateiros.
9. Que horas son? – Ye la ua.
10. Mogadouro i l Porto son tierras sien acumparança.

ramosantao · 16/11/2006

editada dia 16-11-2006 21:29:46 por: ramosantao

Saludos para todos. Anton bamos a fazer l eisercício.

1. Nun paraba d’arregalar ls uolhos, al modo que iba andando pul camino abaixo, mirando pa las oulibeiras debelgadas d´azeitunas, nua dénia agradecida a la tierra que las sustentaba.

2. Se nun parasse de chuber, iba a benir ende un delúbio, mas sien ua barca cumo la de Noé, yá feita, nun iba a ser fácele aguantar até que la palomba fusse a saber dun galhico d’oulibeira.

3. Ye l outonho a arreganhar ls dientes pul amarielho de las fuolhas, quando l sol solo puode relhumbrar pulas grietas deixadas nas nubres. Nien serie triste, nun fúran ls nius (niales) deixados ne la rábia de l aire.

4. Perdien-se ls uolhos na prainura, yá outonhada pulas yerbas mais tardiegas, i até las lhagonas beraniegas, pa l ganado buer, parecien uns olhicos tristes cun que la tierra speraba l renacer de l cuoscaro, no speilho friu de carambelo.

5. La roseira cunserbou algues fuolhas, sprança de un die se bolbéren rosas brancas pula gelada; mas quien puode aguantar las airaçadas, angaranhido ne la spera de ls frius?!

Nas frases a seguir hai alguns casos an que l artigo stá mal puosto. Hai que lo poner bien ou botá-lo pa la rue.

6. Miu pai i miu armano nunca daprendírun a screbir mirandés.

7. A meidie bei-se melhor do que a meia nuite.

8. Segunda, datrás, era die de fiesta de ls çapateiros.

9. Que horas son? – Ye l´ua.

10. Mogadouro i l Porto son tierras sien acumparança.

Antonho Lobron · 19/11/2006



Eiqui bai la mie respuosta. A cousa stá a aquelcer, mas bamos alhá. Buonas nuites a todos.

1. Nun paraba d’arregalar ls uolhos, al modo que iba andando pul camino abaicho, mirando pa las. oulibeiras debelgadas cun azeitunas, nua dénia agradecida a la tierra que las sustentaba.

2. Se nun parasse de chuber, iba a benir ende un delúbio, mas sien la barca cumo la de Noé, yá feita, nun iba a ser fácele aguantar até que la palomba fusse a saber dun galhico d’oulibeira.

3. Yé l outonho a arreganhar ls dintes pul amarielho de las fuolhas, quando l sol solo pude relhumbrar pulas grietas deixadas antre nubres. Nien serie triste, nun fúran ls nius (niales) deixados ne la rábia de l aire.

4. Perdien-se ls uolhos na prainura, yá ourtonhada de yerbas mais tardiegas, i até las lhagonas beraniegas, pa l ganado buer, parecien uns uolhicos tristes cun que la tierra speraba l renacer de l cúscaro, nel speilho friu de carambelo.

5.La roseira cunserbou algues folhas, sprança de un die se bolbéren rosas brancas pula gilada; mas quien puode aguantar las airaçadas, angaranhido ne la spera de ls frius?!

6.Miu pai i miu armano nunca daprendírun a screbir mirandés.

7A meidie bei-se melhor do que a meia nuite.

8. Segunda, datrás, era die de fiesta de ls çapateiros.

9. Que horas son? – Ye la ua.

10. Mogadouro i l Porto son tierras sien acumparança.

Ana Maria F · 23/11/2006

editada dia 23-11-2006 22:19:19 por: Ana Maria F

editada dia 21-11-2006 15:35:02 por: Ana Maria F

Bai haber erros de certeza ne l miu eisercício mas esso nun nos ampedirá de cuntinar a bibir. Biba la lhéngua mirandesa antonce, biba ls nuossos Porsores i todos aqueilhes que gustan cumo you de studar i daprender. Studar i daprender ye bibir... anque seia quaijeque eimbierno! (La frase 4 ye mui poética cumo todas mas, Santo Dius!, difícele tamien! Se fusse un simples ditado, serie mais fácele, esso bien lo sabe senhor Porsor Amadeu!)

1. Nun paraba d’arregalar ls uolhos, al modo que iba andando pul camino abaixo, mirando pa las oulibeiras debelgadas pulas azeitunas, nua dénia agradecida a la tierra que las sustentaba.

2. Se nun parasse de chober, iba a benir ende un delúbio, mas sin ua barca cumo la de Noé, yá feita, nun iba a ser fácele aguantar até que ua palomba fusse a saber dun galhico d’oulibeira.

3. Ye l’Outonho a arreganhar ls dientes pul amarielho de las fuolhas, quando l sol solo puode relhumbrar pulas grietas deixadas pulas nubres. Nien serie triste, nun fúran ls nius (niales) deixados pula rábia de laire.

4. Perdien-se ls uolhos na prainura, yá ourtonhada pulas yerbas mais tardiegas, i até las lhagonas beraniegas, pa l ganado buer, parecien ls ulhicos tristes cun que la tierra speraba l renacer de l cúscaro, ne l speilho friu de carambelo.

5. La roseira cunserbou algues folhas, sprança nun die se bolbéren rosas brancas cula gelada; mas quien puode aguantar las airaçadas, angaranhido pula spera de ls frius?!

6. Miu pai i miu armano nunca daprendírun a screbir mirandés.

7. A meidie bei-se melhor do que a meia nuite.

8. Segunda, datrás, era die de la fiesta de ls çapateiros.

9. Que horas son? – Ye la ua.

10. Mogadouro i l Porto son tierras sin acumparança

adeusdado · 23/11/2006


Nun paraba d’arregalar ls uolhos, al modo que iba andando pul camino abaixo, mirando pa lasm oulibeiras debelgadas pulas azeituonas, nua dénia agradecida pa la…. tierra que las sustentaba.

2. Se nun parasse de chuber, iba a benir ende un delúbio, mas sin ua barca cumo la de Noé, yá feita, nun iba a ser fácele aguantar até que la palomba fusse a saber d´un galhico d’oulibeira

3. Ye l´outonho a arreganhar ls dientes pul amarielhode las fuolhas, quando l sol solo pude relhumbrar antre. grietas deixadas pulas nubres. Nin serie triste, nun fúran ls nius (niales) deixados po la rábia de l´aire.

4. Perdien-se ls uolhos na prainura, yá ourtonhada cun yierbas mais tardiegas, i até las lhagonas beraniegas, de l ganado buer, parecien tener uolhicos tristes cun que la tierra speraba l renacer de l cúscaro, cul speilho friu de carambelo.

5. La roseira cunserbou algues folhas, sprançade un die se bolbéren rosas brancas cumo gelada; mas quim puode aguantar las airaçadas, angaranhido a la spera de ls frius?!

Nas frases a seguir hai alguns casos an que l artigo stá mal puosto. Hai que lo poner bien ou botá-lo pa la rue.

6. Miu pai i miu armano nunca daprendírun a screbir mirandés.

7. Al meidie bei-se melhor que a la meia nuite.

8. Segunda, datrás, era l die de la fiesta de ls çapateiros.

9. Que horas son? – Ye ua.

10. Mogadouro i Porto son tierras sien acumparança.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó