Respuostas al Eisercício (4) cun poema andrento
2giga · 28 de nobembre de 2006 · Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)
La boç de Miranda
You nun sou you.
Chamo-me Manel, mas nun sou Manel;
Nun me chamo Marie, mas sou tamien Marie.
Ponírun-me un nome, mas son todos ls nomes
De ls homes i de las mulhieres .
De la squina de l Nordeste.
Sou la boç de la tierra an que naci i me criei!
Toda la tristeza
De la giente mirandesa
Ye mar que m'antrou n'alma
I me roubou la calma
Sin modo nin lei!
Mar que fizo de mie un campo de batalha,
I anda cumigo a las boltas
Por caminos i atalhos que nin sei!
- Gritos que crécen,
I de tanto gritar çfalhécen,
Óndias que ban, óndias que Bénen!
A que me cumpararei?
Sou la boç de Miranda
(Cumo un puobrezico, roto, muorto, çfameado,
Que pide un cacho de pan, un palheiro, ua croua)
A gritar para Lisboua:
Á que dal rei! A que dal Rei!
6 repuostas
adeusdado 30 de nobembre de 2006
La boç de Miranda
You nun sou you.
Chamo-me Manuel, mas nun sou Manuel;
Nun me chamo Marie, mas sou tamien Marie.
Punírun-me un nome, mas son todos ls nomes
De ls homes i de las mulhieres .
De la squina de l Nordeste.
Sou la boç de la tierra an que naci i me criei!
Toda la tristeza
De la giente mirandesa
Ye mar que m'antrou n'alma
I me roubou la calma
Sien modo nin lei!
Mar que fizo de mi un campo de batalha,
I anda cumigo a las buoltas
Por caminos i atalhos que nin sei!
- Gritos que crécen,
I de tanto gritar desfalhécen,
Óndias que ban, óndeas que bénen!
A que me acumpararei?
Sou la boç de Miranda
(Cumo un pobrezico, roto, muorto, sfameado,
Que pide un cacho de pan, un palheiro, ua croua)
A gritar para Lisboa:
Á que dal rei! A que dal Rei!
Manuel Preto
auch 30 de nobembre de 2006
editada dia 30-11-2006 13:20:48 por: auch
editada dia 30-11-2006 13:19:04 por: auch
editada dia 30-11-2006 13:13:47 por: auch
Eiqui bai la mi correçon
La BoÇ de Miranda
You nuN sou You.
Chamo-me Manuel, mas nuN sou Manuel;
NuN me chamo MarIE, mas sou tamIEn MarIE.
Ponírun-me uN nome, mas soN todos ls nomes
De ls homes I de las mulhEres .
De la squina de l Nordeste.
Sou la BoÇ de la tIErra an que naci I me criei!
Toda la tristeza
De la gIente mirandesa
YE mar que m´ antrou n´alma
I me roubou la calma
SIEN modo nIEN lei!
Mar que fizo de miE uN campo de batalha,
I anda cumigo a las BUOltas
Por caminos I atalhos que nIEN sei!
- Gritos que crécen,
I de tanto gritar desfalhécen,
ÓndEas que Ban, óndeas que Bénen!
A que mA cumpararei?
Sou la BoÇ de Miranda
(Cumo uN pUobrezico, roto, mUOrto, Çfameado,
Que piEde uN cacho de pan, uN palheiro, uà croua)
A gritar para LisboUa:
Á que dE L rei! A que dE L Rei! 
Gustei de l poema,ten fuorça...
franchesco 30 de nobembre de 2006
La Boç de Miranda
You nun sou you.
Chamo-me Manuel, mas nun sou Manuel;
Nun me chamo Marie, mas sou tamien Marie
Ponírun-me un nome, mas son todos ls nomes
De ls homes i de las mulheires .
De la squina de l Nordeste.
Sou la boç de la tierra an que naci i me criei!
Toda la tristeza
De la giente mirandesa
Ye mar que m'antrou na alma
I me roubou la calma
Sien modo nin lei!
Mar que fizo de mi un campo de batalha,
I anda cumigo a las buoltas
Por caminos i atalhos que nin sei!
- Gritos que crécen,
I de tanto gritar çfalhécen,
Óndias que ban, óndias que bénen!¬
A que me cumpararei?
Sou la boç de Miranda
(Cumo un puobrezico, roto, muorto, çfameado,
Que piede un cacho de pan, un palheiro, ua croua)
A gritar para Lisboua:
Á que de l rei! A que de l Rei!
Manuel Preto
ramosantao 1 de deziembre de 2006
La boç de Miranda
You nun sou you.
Chamo-me Manuel, mas nun sou Manuel;
Nun me chamo Marie, mas sou tamien Marie.
Ponírun-me un nome, mas son todos ls nomes
De ls homes i de las mulhieres.
De la squina de l Nordeste.
Sou la boç de la tierra an que naci i me criei!
Toda la tristeza
De la giente mirandesa
Ye mar que m'antrou n'alma
I me roubou la calma
Sien modo nien lei!
Mar que fizo de mi un campo de batalha,
I anda cumigo a las buoltas
Por caminos i atalhos que nien sei!
- Gritos que crécen,
I de tanto gritar çfalhécen,
Óndias que ban, óndias que bénen!
A que me cumpararei?
Sou la boç de Miranda
(Cumo un pobrezico, roto, muorto, sfameado,
Que pide un cacho de pan, un palheiro, ua croua)
A gritar para Lisboua:
Eiqui de l Rei! Eiqui de l Rei!
Manuel Preto
Antonho Lobron 2 de deziembre de 2006
editada dia 02-12-2006 15:40:00 por: Antonho Lobron
Buonas tardes a todos i ende bai la respuosta al eisercício.
La boç de Miranda
You nun sou you.
Chamo-me Manuel, mas nun sou Manuel;
Nun me chamo Marie, mas sou tamien Marie.
Ponírun-me un nome, mas son todos ls nomes
De ls homes i de las mulhieres .
De la squina del Nordeste.
Sou la boç de la tierra an que naci i me criei!
Toda la tristeza
De la giente mirandesa
Ye mar que m´antrou n´alma
I me roubou la calma
Sien modo nien lei!
Mar que fizo de mi un campo de batalha,
I anda cumigo a las buoltas
Por caminos i atalhos que nien sei!
- Gritos que crecen,
I de tanto gritar çfalhecen,
Óndias que ban, óndias que benen!¬
A que me cumpararei?
Sou la boç de Miranda
(Cumo un pobrezico, roto, muorto, sfameado,
Que pide un cacho de pan, un palheiro, ua croua)
A gritar para Lisboua:
Á que dal rei! A que dal Rei!
Manuel Preto
Ana Maria F 2 de deziembre de 2006
editada dia 02-12-2006 20:43:36 por: Ana Maria F
Ye un cachico mais fácele este nuobo eisercício.
La boç de Miranda
You nun sou You.
Chamo-me Manel, mas nun sou Manel;
Nun me chamo Marie, mas sou tamien Marie.
Punírun-me un nome, mas son todos ls nomes
De ls homes i de las mulhieres .
De la squina de l Nordeste.
Sou la boç de la tierra an que naci i me criei!
Toda la tristeza
De la giente mirandesa
Ye mar que m´antrou na alma
I me roubou la calma
Sien modo nien lei!
Mar que fizo de mi un campo de batalha,
I anda cumigo a las buoltas
Por caminos i atalhos que nien sei!
- Gritos que crécen,
I de tanto gritar çfalhécen,
Óndias que ban, óndias que bénen!¬
A que me cumpararei?
Sou la boç de Miranda
(Cumo un pobrezico, roto, muorto, sfameado,
Que piede un cacho de pan, un palheiro, ua croua)
A gritar para Lisboua:
Á que(Eiqui) de l rei! A que(Eiqui) de l Rei!
Manel Preto