Já houve um “ FALAR i SCREBIR FAÇ SENDIN BIBIR” 1 e 2. Temos que pôr novamente este tema em linha pela 3ª vez...
Por causa da palavra “BIBIR” que faz parte integrante do título...
Se deixa de existir este tema que é também como uma “jinela”, Sendim morre... E não pode morrer. Ninguém quer que morra !
A prova: durante todo o dia de ontem em que deixou de existir este tema (um Domingo, dia em que normalmente a maioria das pessoas têm um pouco mais tempo disponível...) não houve uma só pessoa que escreveu nem no Blog nem no LV (Livro de Visitas)... Só no Fórum, mas esse é “sagrado”... !
Por isso, definitivamente, Sendineses e Sendinesas e outros apaixonados pela Vida e defensores incondicionais da Liberdade de Expressão, criemos, com a firme vontade de nos respeitar também sempre uns aos outros, este espaço único, destinado a mostrar ao Mundo Inteiro aquilo de que somos verdadeiramente capazes:
UNIÃO, FORÇA, CORAGEM e CRIATIVIDADE ...
SCREBIR , SCREBIR... para finalmente BIBIR !
Segunda-feira 13 de Novembro de 2006,
Aninhas Paxareira (Ana Maria Fernandes)
271 repuostas
amadeu 13 de nobembre de 2006
Se mais pruobas fúran percisas, este blog bundarie para amostrar cumo las palabras son amportantes, i falá-las ou screbí-las ye rialmente bibir. Bibir nun ye solo esso, mas tamien ye esso. Nunca acraditei naquel dito que diç «palavras leva-as os vento», porque las palabras son eilhas mesmas un feito.
Tengo acumpanhado cun atento l que se ten screbido i acho que las cousas acabórun por eiboluir para un cierto ton de risa, meio a sério meio a caçuar, que tamien ye un modo de aprossimar pessonas que stan loinje i que se nun fura deste modo nun se coincerien. Poderá haber quien diga, «eilhes fálan, fálan, fálan, ... », mas stá bisto que cuntina a ser amportante falar, nun tiempo an que nun ye fácele falar, mesmo culs bezinos ou culs colegas de trabalho.
Fui por bias deste sítio que coinci a Aninhas Paxareira i gustei muito de la coincer. L mesmo poderie dezir de outras pessonas. Acho que esta einiciatiba de Aninhas amostra cumo cuntina a ser «porbocadora» i you tengo la certeza de que ye ua porbocaçon para bien.
Lembra-se-me quando staba an Sendin, a caminar pa ls mius 20 anhos i inda muitos anhos apuis, que passaba a horas i horas a falar ou solo a ber falar. L mundo nun demudaba por esso, mas fazie bien star culas pessonas i sentir las palabras a cortar l siléncio. Esso fúrun horas i palabras an que uas bolórun, outras quedórun, mas que fázen parte de mi.
Tamien este sítio i estas cumbersas pássan a fazer parte de quien entra neilhas, i de quien 'clica' pa las ler, mesmo a las bezes quando lieban mais un cachico de pumiento. Ye un modo de cobrar la soledade, de star cun alguien que lei, que responde i a quien respundemos.
Por todo esto i muito mais que nun digo, senó yá bos anfadais de ler, que you acradito mesmo que screbir faç bibir.
Un abraço para todos i an special para Aninhas Paxareira.
Amadeu
2giga 21 de nobembre de 2006
Buonas,
querie falar aqui de un assunto que me ten cunsumido la pacencia. Anton nun ye que la adega i la prensa an Sendin so abre porbies que la de Bempuosta tamin abre, o seia, se la de Bempuosta abre l die 4, la de Sendin tamin ten de abrir nesse die porque se nó, ls sendineses que son quin ten mais oulibeiras i son ls prencipales socios tanto de la adega cumo de la prensa, scapan para Bempuosta a fazer l azeite o a lhebar las uobas.
Perdonai-me la ousadie, mas esto ye ser burro. I ademais desso ye botar abaixo dous cousas que son de las melhores que tenemos. Ye l mesmo que tener un negocio i ir a cumprar a la cuncurrencia.
Ye que nun antendo porque tenemos que andar a lamber-le l culo als badanos?????
Se ye por pagaren antes i pagaren mais, cuido que a la fin quin sal anmerdado serémos nós. de las ubas ya nun digo nada, mas de l azeite que ye quaije todo para cunsumo de ls produtores, cumo puodan ir a Bempuosta a fazer-lo?
Bonda pensar que la metade de las azeitunas inda nin amadurou. L tiempo anza a demudar i tenemos que mos adaptar a estas mudas. Para mie la prensa so habie d'abrir an Janeiro i nó ne l die 4.
Bai abrir die 4 porque an Bempuosta tamin bai abrir nesse die.
Bamos a pensar un cachico i a sermos razonables. Sendin nunca precisou de naide i agora stamos a ser adominados puls de fuora.
Quedo anrabiado
francisco 22 de nobembre de 2006
Nós os Sendimeses pensamos que somos os melhores do mundo, pensamos que não há ninguém melhor que nós. Em minha opinião o mal está em não respeitar as opiniões dos outros.
Quando há um ponte de vista contrário temos que o habater quem o têm, e não tentamos compreender quem o têm nem qual a razão de o ter. Quando vemos vir alguém com pontos de vista idênticos ou iguais aos nossos, mas porque nós não gostamos que esses outros os tivessem, tentamos também ofusca-los para depois virmos à posterior falar do mesmo.
Portanto, enquanto não houver coerência de ideias, e respeito por essas ideias, e dialógo e acção, não vamos a lado nenhum, estamos em estado de natureza. Também já vou cansado de por aqui as minhas ideias(ninguém me manda, faço porque quero é certo), assim toda a gente fica a saber o que eu penso, e porque isto já começa a ser muito falado, vou desaparecer por algum tempo.
Abraços para todos os sendineses e demais visitantes...
zé mialito
amadeu 30 de nobembre de 2006
A las bezes pongo-me a pensar ne ls jogos que faziemos quando éramos pequeinhos. Hai un que solo se me lembra de jogarmos na scuola, an que andábamos todos atrás dun que traie un palico na mano. Era La Bandeira. Balie todo para sacar la bandeira de la mano de quien la tenie, de modo que era un jogo algo abrutado, de rapazes.
Nunca me preguntei l que quererie dezir esse jogo i porque (ou quando) habie nacido. Inda hoije nun lo sei al cierto.
Un die, quando atrabessaba la preinada de Toro, lougo daquel lado de Çamora, manginaba l alféreç-mor de D. Fonso V, D. Duarte de Almeida, a correr an riba l cabalho cula bandeira, yá culas dues manos cotas, i ua caterba de spanholes atrás del. La berdade ye que la sola cousa que cunseguie ber, era l jogo de la bandeira ne l recreio de la scuola.
Al cabo i al restro, l jogo nun passaba dun triato de la stória, que se repetie eilhi ne l recreio, mui amenudo, mesmo sien darmos por nada.
Amadeu
david 30 de nobembre de 2006
Nos intervalos estar quieto nunca. Qual o garoto que queria estar parado? no meu tempo não me lembro e ainda sou relativamente novo.
Nas escolas o equipamento para brincar ou ter actividade física não havia ou se havia não estava disponível para utilizar nos intervalos, nos pátios ou recreios, e estar parado não podia ser, algo tinha de se arranjar.
Como naquela altura não havia outras motivações para ocupar o tempo de recreio "jogos de telemóvel..." teria de se arranjar algo que desse prazer. E actividade fisica dá prazer, e quanto maior for a quantidade de exercícios requeridos pela actividade, maior é o prazer obtido.
Se juntarmos a isto a competição a coisa melhora. Assim, o pau está para este jogo como uma bola para o futebol. Competição por manter a posse do pau, por ser aquele que tem mais tempo o pau ou consegue apoderar-se dele mais vezes, implica uma grande quantidade de destrezas motoras, fintar, segurar, empurrar, aguentar o choque, ser rápido, ser oportuno...Face a esta panóplia de exercicios é um excelente jogo, e é a partir da necessidade de satisfazer este prazer intrínseco, que nasceu este e muitos outros jogos tradicionais.
A variante deste jogo + utilizada actualmente é o "saca rabos", torna-se menos abrutalhado por praticamente não haver contacto fisíco, pelo que participam rapazes e raparigas em simultâneo. É colocado um colete ou tshirt a fazer de rabo nos calções, só tem de fugir e evitar que lhe tirem o "rabo", aumenta-se a dificuldade reduzindo o espaço do jogo ou aumentando o número de elementos com rabo colocado em simultâneo.
David
Ana Maria F outor 30 de nobembre de 2006
Os jogos que pratiquei quando era criança em Sendim, sabendo que nunca cheguei a ir à escola aí em Portugal na medida em que fomos para a França antes que eu atingisse cinco anos, não eram nada "abrutalhados".
Como outras garoticas, naquela altura, cheguei a fazer bonecas com pauzicos e trapos ou farrapicos que nos davam as costureiras...
À volta duma batata, lembro-me de espetar penas de galinhas (Pitas e pitos eram depenados na rua na altura) e de segurar tudo com um pau: era como um guarda-chuva ou sombrinha de “índio” que até teria impressionado Pedro Álvares Cabral quando descobriu o Brasil... Se um dia houver um museu em Sendim com colecções de obras de arte “primitiva”, poderei sem dificuldade propôr por exemplo essa minha obra, fruto da minha imaginação de criança sendinesa, sabendo que todas as crianças são capazes de serem artistas “avant la lettre”: precursores do surrealismo e de outros movimentos artísticos célebres, de certeza absoluta !
E para voltar a Sendim, nos anos 60...
De manhã ou da parte da tarde para tirar a fome, lembro-me que púnhamos uma talhada de pão directamente no cântaro da água, acho, e depois áçúcar por cima. Um dia, deixei cair o pão molhado com o açúcar na rua! E a fome era muita certamente!... Comi o pão! Parece que ainda me lembro de sentir na boca o pão misturado com açúcar, “arena, pedricas i tierra”...
Se não conseguem imaginar o efeito dessa receita improvisada e muito original, talvez seja altura de a experimentar...
Nunca é tarde, Amigos!
amadeu 3 de deziembre de 2006
Oubrigado David pulas tues splicaçones. Essa de l Saca Rabos nun la sabie.
Cun este tiempo assi mei choron i yá algo friu, mesmo pul die, poniemos-mos ambaixo dalgues barandas a jogar l que calhaba. Un de ls jogos que neste tiempo se jogaba ambaixo las barandas, a la tarde apuis de salir de scuola, era Cabeças i Cuntrários. A las bezes andábamos culs bolsos chenos de cerilhas yá acendidas. Scundimos ua cerilha an cada mano, atrás de las cuostas, i apuis apersentábamos las manos fechadas culs dedos al parriba i las cerilhas andrento. L cumpanheiro de jogo ponie outro palico de cerilha, yá ardida, an cada mano i dezie «cabeças» ou «cuntrários» para cada mano. Se ls dous palicos de cerilha stubíssen pa l mesmo lado i tubisse dezido «cabeças» ganhaba; se tubisse dezido «cuntrários», perdie; ou anton al alrobés.
I assi se passában muitos fins de tarde de Outonho i de Eimbierno, muita beç até al toque de las Trindades, que ende todos ls garotos teniemos que tornar a casa. Solo ende a la bista de l lume, ye que mos lembrábamos que stábamos chenos de friu.
Amadeu
Ana Maria F outor 11 de deziembre de 2006
Vou falar do rio... mas a viagem que proponho não é meramente turística. A certa altura, é aquela que nos ultrapassa, que ultrapassa o nosso entendimento...
O Douro que passa em Sendim no meio das Arribas, como todos os rios, impressiona qualquer um de nós. Mas mais ainda talvez...
Já estive no lugar onde tudo começa: a nascente do rio, perto dum lago de montanha a que os Espanhóis dão o nome de “Laguna Negra”, no meio duma floresta fresca e até escura na Serra de Urbión, perto da cidade de Sória, a Sudeste de Burgos. Lugar estranho... calmo... surpreendente...!
Também já andei de barco no outro ponto extremo: na foz de largura impressionante para apreciar e descobrir de maneira diferente as margens do estuário onde foram fundadas há mais de dois mil anos as duas localidades que deram origem ao nome desse país situado no extremo Sudoeste da Europa, chamado Portugal... O país onde nascemos...
E entre esses dois extremos... O rio Douro, quando passa em Sendim, bem perto, não deixa também de nos impressionar...!
A mim sempre me impressionou desde o primeiro dia em que o vi ao longe... Na altura das vindimas, com meu avô Manuel Paxareiro, um mês ou mês e meio antes de virmos para a França; os dois a cavalo na burra; talvez a caminho para o Boubelo ou então para Forcaleiro; ele muito alegre como sempre e eu contentíssima de estar com ele; já fazia dois anos que meu pai estava em França...
Lembro-me então de o ver ao longe a certa altura: o rio...!
E mais longe ainda, para lá desse e de muitos outros rios também, ficava a França ... tão longe que estivemos depois pelo menos os três primeiros anos sem voltar a Portugal...
Há dez anos apenas (depois de muitos anos já passados em França) é que andei de barco no rio, em Sendim, pela primeira vez .... Foi Francisco Vieira (filho de meu padrinho) que nos convidou um dia a dar um passeio para ver as Arribas como de facto nunca as tínhamos visto...
Poucos anos antes, tinha sobrevoado de helicóptero as cataratas de Foz do Iguaçu (e passeado à beira e até por cima), na fronteira entre o Brasil, a Argentina e o Paraguay que alguns consideram mais impressionantes ainda do que as do Niágara entre os Estados Unidos e o Canadá...
Impressionantes de facto as cataratas de Foz do Iguaçu! Força e desmesura da Natureza!
No entanto, não há a menor sombra de dúvida que também nunca esquecerei Francisco e aquele passeio (o primeiro e praticamente também o único desde então), melhor: aquela viagem quase iniciática que fizemos todos no fim duma tarde de Verão entre as margens do rio, o nosso, o Douro, ali bem perto de Sendim que nos tinha visto todos nascer... Passeio tão impressionante e inesquecível senão mais afinal do que a visita de Foz do Iguaçu, sem lendas de Índios e cataratas entre as mais espectaculares que pode haver no mundo mas com paisagens grandiosas e histórias também para contar sobre pessoas que tivemos a sorte de conhecer e que fazem parte finalmente da nossa própria História...
Francisco!... Dois ou três anos apenas depois dessa viagem de descoberta por entre as Arribas à superfície das águas do rio Douro em Sendim, um dia, navegou provavelmente noutro rio: aquele de que falam os Poetas Antigos... aquele sobre o qual os homens efectuam de barco uma última viagem... duma Margem à Outra...!
E meu avô Manuel Paxareiro... que durante anos e anos (caso único em Sendim, penso) viveu quase permanentemente na sua horta, à beira do rio... Horta paradisíaca, regada e cuidada no meio daquelas Arribas selvagens, áridas e silenciosas... Longe do rebuliço do Mundo... Em diálogo constante com o Céu e a Terra... Com o rio omnipresente... força líquida extraordinária... verde e azul ao mesmo tempo... rio que parece lago... lago profundo!
Quem sabe? Talvez o rio ainda se lembre...! Talvez nos ajude outra vez a contar essas histórias ...
Histórias em que a personagem principal é e será sempre, sem dúvida nenhuma, o rio ele próprio!
O rio!
“E por isso porque pertence a menos gente,
É mais livre e maior o rio da minha aldeia”
Alberto Caeiro
Passareiro 2 de janeiro de 2007
ola sendineses BOM ANO de 2007
ate pareçe que os tronchus e o bacalau vus tirau as forças de escrever
ba votai pra ca umas novidades de sndim pareçe que tudo anda triste foi porque as prendas érao fracas paciensia a vida esta pu*a como dis a Alda Manhonha
NAO temos que começar mal o ANO de 2007 coraje sendim
almendra 6 de janeiro de 2007
Anho Nuobo bida nuoba.
Manel Bandarra, agarra ne ls tous cuncelhales i toca de fazer l cungresso de ls sendineses.
I a todos ls que screbiedes tanto, toca de dar eideias i deixai, la rábia, l ódio i l miedo, cun l anho que passou.
Sendin ye tan amportante cumo cada un de nós, se nó mais.
Zé Chico
almendra 8 de janeiro de 2007
Parece-me que Sendin an beç de bibir ampeça a drumir.
Que bos passa?
Stais anraibados?
Zanimados?
Un abraço
Zé Chico
francisco 9 de janeiro de 2007
Não podia continuar a escrever sem primeiro expor as minhas conclusões de meio ano de Blog. Vários foram os temas, várias foram as sugestões, várias alternativas foram apontadas, várias críticas na quase totalidade construtivas. Mas tudo tem um tempo.
Penso que o Blog deve continuar porque é uma ferramenta muito valiosa e em boa hora apareceu, é uma ferramenta temível para alguns, também são preciso dize-lo.
Nos seus primórdios apareceram um conjunto de participantes que a certa altura desapareceram, nunca consegui perceber porquê! Depois vieram outros e continuaram, a certa altura estávamos quatro ou cinco, e sempre os mesmos. Cheguei colocar aqui, e não foi só eu, foram mais pessoas a sugestão para que pessoas com responsabilidades e todos os outros, a quem nunca ninguém conheceu aqui nenhuma opinião acerca de nada, e que de certeza têm algo para dizer, ou não!
Já que há muita gente que gosta de saber o que os outros pensam, porque não escrevem, porque não participam, porque não dão opiniões?
Questionei alguns amigos porque não escrevem? Não dizem porquê, depois perguntam muito sobre tudo, dizem que não participam porque não sabem Mirandês, e que não têm opinião formada a cerca de determinado assunto etc. etc…, mas não teram opinião nem para algum dos temas que foram apresentados?
Outros mandam gargalhadas de longe, quando algum colega manda postas de pescada acerca daqueles que coloca aqui as suas dúvidas sugestões e opiniões.
Disse no já velhinho Saite do Sendim em Linha no tempo em que se lavava roupa suja, que eu tanto apontaria de cara tapada como de cara destapada, e assim foi, espero que continue a serassim.
A certo dia disseram-me que eu não passaria de um “crítico da sociedade”(em off), e que me faltavam ideias (está on-line), mas continuei a apontar quando achava que devia, sempre em consciência embora a muitos custa-se em determinadas situações, e continuarei assim que tenha mais tempo. Embora eu encontre sempre tempo para defender a terra que me viu nascer.
Há muitas terras, que desejariam ter a “massa” que têm a nossa, e no entanto em proporção fazem muito mais. Somos uma terra de grupos e de facções, que só estamos a espera que alguém caía em desgraça ou desleixo ou meta a pata na poça para depois poder atacar.
Quanto a mim para continuar a intervir, espero que haja uma maior participação não digo de todos os Sendineses, como devia ser, mas de uma boa parte. Está aqui um excelente trabalho onde eu aprendo todos os dias, sim todos os dias! Espero continuar a aprender com todos.
Não esperemos que só os outros digam, demos a conhecer todas as variáveis, para que todos saibam com o que podem contar, demos a conhecer o que nos vai na alma, com respeito pelos outros e pela sua dignidade.
Para muitos o que agora acabo de escrever pode parecer filosofia, para outros até pode parecer uma patetice, mas eu não podia deixar de escrever o que me ia na alma para poder continuar, ou não?
José Manuel Carção Angélico
almendra 9 de janeiro de 2007
Francisco, tenes que cuntinuar i queda a saber que ls que aqui bénen son tous amios. Nunca çcunfies de ls que scríben i por bezes cuidas que te atácan. Por bezes até faç falta quien mos spicache, aprendemos muito, i todos ls dies, cumo tu mesmo dizes.
Dezies ua beç, que ls que benian aqui éran ls que se atacában mais, mas cumo queries que fússen ls que acá nun bénen?
Mas puodes quedar a saber que todos yá somos ua família. La família de l SAL.
I yá agora pergunto-te:
-Nun achas que mos faç falta algo?
Ana Maria que bolba i todos ls que ándan zaparecidos, cumo l Filosofo.
Un abraço
Zé Chico
telmo 10 de janeiro de 2007
Biba malta da pesada, já um ano que aqui não vinha botar uma leitura e já agora por que não perder um minuto e deitar também uma de escrita. No seguimento do que diz, e muito bem, o Zé, é certo e sabido que há muita malta de Sendim que veem ler o que meia dúzia escreve, e depois riem-se e quando a gente lhes pergunta, então pá porque é que não dás a tua opinião? – é pá, não tenho tempo para essas coisas, mas vou lá sempre ver… Ora não me fodam! Gostam de vir cá ver e até falam lá fora do site etc, e depois falar não, porque têm medo, medo de quê? Mas como diz o nosso SALeiro-Mor (Prof. Almendra) já somos uma família, e eu acreditem que me considero pelo menos um primo direito de todos vós, bem haja quem mantém esta página de pé, e quem vai dando algum do seu tempo a esta causa. E aos que cá vêm só a smironhar, é dizer-lhes: - Rid-bos que nós benga café… um abraço e continuação de boa 2007
Ana Maria F outor 10 de janeiro de 2007
Buonos dies a todos i an special a Zé Almendra i a Zé Mialito,
Ficai a saber que siempre gustei i cuntino a gostar de ler todo l que se scribe neste SAL i acho mui amportante i positibo que ambos ls dous i outros tamien tengais essa fuorça i essa buntade de fazer cun que las pessonas quéden an cuntacto uas cun las outras atrabés deste sítio que nos liga a todos . Ye qualquiera cousa que ne ls dies d’hoije ye certamente eissencial saber preserbar i tamien transmitir. “Dius bos-lo pague!” cumo ye costume dezir.
Tendes la impresson que Sendin i l SAL stán a durmir? Anton nun ye normal neste período de l anho? Cumo ne ls outros países de la Ouropa i até de l’hemisfério Norte!
Ye Eimbierno: período de descanço para la flora cumo para la fauna i nós tamien fazemos parte de las dues: fauna i flora (Nun m’amporta que haia alguns que dígan que nó!)... Descanço necessairo i eissencial até que todo rebente de nuobo cun toda la fuorça a partir de Márcio i Abril i até antes por buolta de l’Antruido... a la medida que l tiempo de scuridon fur minguando i ls dies crecendo...
Até alhá... Faç agora nuobe meses (i nó seis, Francisco!) que fui lançado l Blog, neste SAL: nuobe! You agradeço a todos aqueilhes que tubíran la sperteza de acraditar que essa einiciatiba podie ser útil i construtiba.
Nuobe meses! Nun téngades miedo de deixar tamien durmir “l nino”. Durmir nun ye morrer! La serenidade, la refleçon i até l silêncio tamien son positibos i salutares. Mais fuorte i saudable se tornará “l nino”!
You aperpongo-me para madrina (you i outras): buonas madrinas!
Até podemos ampeçar a preparar l baptizado: l melhor nun será por buolta de la Páscoa...? Nun baia agora “l nino” apanhar friu nesta altura de l anho an que sópran bientos malinos capazes por bezes de cunstipar até ls mais rijos, por mais ouraçones que se rézen; i ouraçones, por ende an las tierras de Miranda, nun fáltan puls bistos! Rezai/Rezemos todos antonces: al Anjo de la Guarda... De nuite i de die... Un Pai Nuosso i ua Abé Marie... !
Ideias: nunca faltaran! Para las cuncretizar, nun hai dúbeda que l mais amportante de todo ye solo mantener l cuntacto i acraditar que todos ls dies ls milagres son possibles. Esso bós ya lo antendistes bien. Outros ténen i teneran que lo antender tamien! Mas nada de desanimar. Hai que dar tiempo al tiempo!
Mais cousas poderie dezir mas quédan para outra beç.
Oubrigado por conseguir impulsionar einergie a todos !
Abraços i muita salude !
Screbi tamien.
almendra 11 de janeiro de 2007
Que bien me fizo l que screbiu Telmo i Ana Maria. Pul que beio stábades todos bien spirtos, i l que dixo Ana Maria de l blog tener nuobe meses ye berdade. Die catorze de Abril de l anho passado, ampeçou assie: "Diç que, l blog de l SAL an linha"...
Oubrigado Pedro, l nino parece que yá naciu cun çfrência de dous ou tres dies.
Todos sperában por el. agora tenemos que l tratar bien i tén que drumir tamien. Pus para l arrolhar, ende bos queda parte dua cançon que ls nuossos antepassados lhebóran para l México. Oubi-la a un coro que la cantou nua catedral pul die de reis:
Ai ró ró, Ai ró ró
Nino Chiquito.
Ai ró ró.o.o.o.o
Miu picorcito.
Abraços i muita salude
francisco 12 de janeiro de 2007
BÁ SENHOR PREIDENTE NUM BÓS BAIDES AMBORA AGORA YÁ FALTA POUCO TIEMPO PARA ACABAR L MANDATO ADEPUIS YÉ QUE IDES. PUDEREIS TENER OUTROS AFAZERES NOUTRO LHADO. YOU QUANDO OUBI ESSO NO NATAL NUN QUERIE ACREDITAR, ADEPUIS LI HOJE NO JORNAL.
BUNO SE FOUR PRECISO FAZEI UA PETICION ON-LAINE PARA QUE QUEDE, YOU YE PORQUE ME ARRABIE PAL GLOG SE NÓ YÁ TENIE LANÇADO UN TEMA. BÁ AGUANTAI UN CACHICO MAIS SE PUDIRDES.
Artigo retirado do JN de 12/01/2007
Demissão na Junta de Freguesia de Sendim
O presidente da Junta de Freguesia de Sendim (JFS), no concelho de Miranda do Douro, pediu a demissão do cargo. Manuel Ferreira, eleito nas listas do Partido Socialista, enviou uma missiva ao presidente da Assembleia de Freguesia, dando-lhe conta das suas intenções. O pedido foi oficializado anteontem à noite.
Segundo Jorge Picotês, presidente daquele órgão consultivo, o pedido de demissão do presidente da JFS é uma realidade, para a qual Manuel Ferreira alegou motivos de ordem pessoal. "Agora, vamos analisar o pedido e tentaremos demover-lhe as intenções. Caso não seja possível, seguiremos o que a lei nos indicar", salientou o autarca.
Ao que o JN apurou, já não é a primeira vez que Manuel Ferreira aborda o assunto, já que a posição agora tomada era comentada há algum tempo no meio político de Sendim. Porém, houve sempre por parte da concelhia socialista uma forma de ir "adiando a decisão".
almendra 14 de janeiro de 2007
Solo para buossa anformaçon. Ls temas mais besitados de l blog son:
1º. Falar i screbir faç Sendin bibir (solo l nº.1, tube 1 195 besitas).
2º. Ajudar la Cooperatiba.
3º. AZATS.
Ls Sendineses sáben bien l que ye mais amportante i anteressan-se por saber. Póden nun screbir n l blog mas léien.
juan 16 de janeiro de 2007
Gostaria de saber mais acerca da demissão do Presidente da Junta. Parece que é um assunto tabu dentro deste Blog. Vamos Sendim falar menos e fazer mais, e participação de todos também é importante.
gaiteiro 25 de janeiro de 2007
ba ya uns dies que nu beni por aqui! mas é buno ber la gente a falar! são simpre los mismo! esse que tenam carinho p´la coisicas bunas que tenemos aca! l´amportante ié que los caminos bunos(autoroutes), tabernas (restaurante), dormidas(Hoteles), ect... esso todo tenemos nal litoral! mas algo que no se pude tirar ié la qualidade de bida, e nos sendineses pudeis conbidar los bossos amigos a la nussa terra a dar uma bolticas! a cousas tão bunas! al muito que se faga ié pouco! esso depende dals sendineses que solo bene a sendim pra al fumeiro e pra outra cousa simples, mas ai que dar mais de la bussa parte! tou sempre a oubir de muito "e que bou lha a fazer la mi bida ié aqui por baixo" ou anton "o qu´ai an sendin". an sendin a aqueilho que muito son cuns al oulhos abertos bé menos de uma crinças acabada de nascer! ai que explorar la potencilidades que tenemos aca! e ai aca muitas riquezas! ba perdonai-me senhores de la luengua! se al miu Sendines(Mirandes) nu sta perfeito mas cum al timpo spero dominar al bitcho esse!
um abraço mui furte para todos o que por aqui passais
Façam favor de ser felizes!!
francisco 6 de febreiro de 2007
Só um pequeno reparo, de Domingo a tarde até Segunda de manhã, desapareceu o tema da demissão do presidente da junta. Quem administra o tema e/ou o saite lá terá as suas razões para o retirar, eu não compreendo porque! Desde o último comentário, colocado 30/01/2007 ainda não tinha passado muito tempo, e para um tema lanaçado em 203/01/2007, não sei. Portanto, Falar e Srebir no Blog num faç Sendin bebir, faç-lo murrir.
2giga 6 de febreiro de 2007
Ok zé, Fui eu que retirei o tema. Pareceu-me que ja não tinha interesse, mas se achas que sim, ja está novamente nos actuais para q se possa e possas adicionar comentários. Aproveito para referir que os temas q são excluidos dos actuais ou em debate, não deixam de o ser para sempre, e logo que haja comentários recentes em temas antigos, eles voltam a ser colocados em debate.
Obrigado.
gaiteiro 22 de febreiro de 2007
anton mocidade l´antruido este anho stubo buno pareceu-me ber mais ginte de que l´outros anhos! um abraço para todos
francisco 22 de febreiro de 2007
A Anrique tu nun sabes que stube mui buno, personages principales tu (Castelo Branco) e ls Carnavaleiros mor de Sendim. Pena ye como eiqui no Blog son siempre ls mesmos a partecipar.
Abraços
zé mialito
Ana Maria F outor 22 de febreiro de 2007
Inda bien que ls hai cumo bós, Zé i Anrique, que nun pássan l tiempo a drumir! Porque se assi nun fusse, nun chegariemos por eisemplo a saber (Nós que nun stábamos alhá nesse antruido memorable) que Castielho Branco retratado de cuostas por Carlos Bandarra era afinal esse Gaiteiro reguila (Cumo outros que you cunheço...)! Biban ls Gaiteiros! Biban ls Sendineses cumo bós, Zé i Anrique, que nun ténen “frio n ls uolhos” cumo dízen ls Gouleses, hoije tamien chamados Franceses! (Sculpai, mas yá nun sei se tamien se usa essa spresson an pertués i/ou sendinés/mirandés).
A la prochaine!
Ana Maria F outor 22 de febreiro de 2007
Mas dezi-me tamien: qual era l tema ou la stória cuntada nesse spetáculo ou pieça de triato an que antraba essa personage chamada Castielho Branco? I por que rezon esse nome? Ne l retrato, bei-se que stás bestido de preto, Anrique, i mui eilegante, tamien aparentemente! Qual la rezon?
francisco 22 de febreiro de 2007
Que será,
que será.
Aquel castelo
mais negro,
que branco.
Viste-se cun piles,
i nun ye bisonte,
Pinta-se cun batton,
i nun ye tie,
gusta d´homes,
i nun ye mulher,
usa guarda chuba,
sin chuber.
ye home,
i gustaba de ser mulher.
que será
que será.
zé mialito
manel 22 de febreiro de 2007
dius bus de bunas nuites ; tengo stado qui a rober-me ls miolhos pra ber se sou capaz de scubrir la respusta dl adebinha de zé mas nada me ben al còcu, aber se mos pudes dar ua pista, ou s algu la sabe que la dia. -manel.
francisco 23 de febreiro de 2007
A Manel essa yé mui fourte, como diç Nacimento!
Adepuis quando benires no mês de Agosto dou-te lá respousta.
Abraços
zé mialito
Ana Maria F outor 23 de febreiro de 2007
Podia-me calar e não dar importância a certas coisas que alguns consideram aparentemente como meros pormenores... Mas como mãe de duas crianças que gostam de surfar na Net, venho alertar sobre o seguinte facto. Apesar de eu ter também chamado a atenção a dois dos Administradores deste SAL, noto que durante já dois dias esteve presente, como se nada fosse, no LV deste SAL, uma mensagem com a referência a um site que é, nada mais nada menos, que a ligação para sites pornográficos. Ouso esperar, eu que também sou Sendinesa, que os meus conterrâneos Sendineses mantêm e serão também capazes ainda de defender alguns valores de respeito e de dignidade da pessoa humana... a não ser que, cheios de ilusões e de maneira muito simplista a meu ver, queiram mesmo deixar passar a ideia segundo a qual o que mais interessa neste mundo é o que pode haver debaixo das saias das mulheres. Só terei a certeza que não é o caso quando desaparecer de facto do LV a mensagem ridiculamente sedutora desse fulano que não conhecemos de lado nenhum. Estamos todos avisados.
Um dia destes, talvez nos interesse também saber por que razão há tão poucas mulheres que se exprimem neste site: medo, receio, apreensão...? Não deve ser apenas por falta de disponibilidade ou ausência de um computador em casa...
Outras lutas em perspectiva!
2giga 23 de febreiro de 2007
Ana Maria, já lhe disse que deve ter algum spam no seu computador pois o site nao leva a nenhum site pornografico. Já agora deixo aqui a mensagem do tal fulano que fala e o endereço que ele deixou para que todos confirmem que de facto n se trata de nada pornografico. O que voce deve ter é algum virus que lhe abre esses sites que fala. Já lhe disse isto 3 vezes.
Por favor corrijam-me se eu estiver errado.
A mensagem que esta no LV é a seguinte:
De um tal Manaia – france
Magnifique site qui me donne encore une fois envie de venir passer quelques jours dans le merveilleux Portugal et plus specialement dans le tras os montes.
muito obligado
E o site é: http://www.manaia-galerie.jepose.org/
Escrevo esta mensagem para que a Ana reflita mais no que escreve e não se julgue dona da verdade absoluta, pois os erros estão em toda a parte.
Agradecia o feedback dos restantes utilizadores, obrigado.
Ana Maria F outor 23 de febreiro de 2007
Boa noite,
o que eu penso então, pelo contrário, é que o meu computador deve ser mais potente que o seu. Não me diga que só em França é que conseguimos chegar às tais ligações. Custa-me mesmo acreditar! De qualquer forma, se o meu computador tem essa capacidade, deve haver mais; sejamos objectivos!
almendra 23 de febreiro de 2007
É verdade que andam por aí uns vírus e tem que se ter cuidado com os sites que nos dizem para abrir. Toda a atenção é pouca. A Ana Maria tem razão, e se alertou deviam ter tirado logo isso.
Pedro, mais atenção isto é grave.
2giga 23 de febreiro de 2007
O seu computador n sei se será mais potente... mas que o seu dedo é mais veloz não tenho duvidas e que provavelmente alguém que o manuseia clicou em algo que não lhe agrada.
Respondi-lhe a primeira MP que me mandou para a ajudar, embora me tenha escrito a mensagem com ar de aviso e repreensão, indiquei-lhe um site onde poderia arranjar um bom anti-virus e ainda vem com esta conversa? Deve estar a gozar comigo ou então a querer tapar os olhos aos outros…. Seja comedida e respeite a opinião dos outros.
Ana Maria F outor 24 de febreiro de 2007
Como é que pode dizer que há alguém que o manuseia (o meu dedo!) se neste momento estou absolutamente sozinha em minha casa? Diga também que acredita em fantasmas ou no diabo, já agora!
almendra 24 de febreiro de 2007
Já corri todo o site e não apareceu nada. Podia estar infectado ou ter sido já limpo. Neste momento está sem virus creio eu. O Pedro pode bem ter razão. Não vamos agora fazer disto uma guerra. Ele averiguou como eu e já não há necessidade de tirar nada. Mas se surgir de novo tem que se fazer alguma coisa.
O site do manaia não me parece ter nada de mal.
2giga 24 de febreiro de 2007
Curioso é que ela nunca se preocupa em saber se o problema é dela. O problema em 1º lugar é sempre dos outros, não é assim Ana?
Ana Maria F outor 24 de febreiro de 2007
E em vez de ser tão ingénuo, sabe o que significa e supõe "Je pose"?
Pensa também que nunca falei francês na minha vida?
Ana Maria F outor 24 de febreiro de 2007
Pensa também que as borboletas e as carochinhas recebem alguns centavos para "pousar" e "repousar" ?
2giga 24 de febreiro de 2007
É com imensa pena que escrevo isto, mas enfim… Isto de facto poderia ser tratado de outra forma, mas esta senhora não entende ou pelo menos n quer entender. Já não é a primeira vez que o faz. Eu tive o cuidado de ver o site do tal senhor, de verificar o que se tratava e de responder a Senhora, sempre particularmente de que 1º o site do senhor não tem nada de mal e depois a única coisa que poderia ser considerado menos apropriado seria um link que aparece no site e que se refere ao site onde o do Manaia esta alojado e que apenas tem fotos (galerias de fotos). Tem depois um link onde diz (sites adultes) e que abre vários outros links para sites de nus, dai o POSE de pousar para a fotografia. Pra chegar a estes links é preciso de facto ser veloz e muito muito curioso e quando n se gosta não se vai lá. Depois considerar arte nua pornografia, para aguns pode ser mas no meu entender não o é, é sim arte.
Por ultimo, a Ana não quis falar comigo em particular e resolver este assunto como deveria ser feito, preferiu vir para aqui falar em voz alta. Tudo bem.
Ana Maria F outor 24 de febreiro de 2007
Infelizmente, deixei de ter vontade de lhe responder.
Só digo isto:
Só agora é que o dito site deixou de ser acessível...
Quando crianças ou outras pessoas quaisquer querem imagens de borboletas ou de carochas, o que não queremos é que lhes caia mesmo em cima do nariz alguma Sirigaita a querer “pousar”... Se queremos que a Internet seja qualquer coisa de positivo, temos que saber controlar. Senão é a porta aberta a tudo e mais alguma coisa!
2giga 24 de febreiro de 2007
Deixou de ser acessivel? pq? Eu continuo a ver o mesmo que via. Fotos de flores, insectos, plantas, paisagens, provavelmente e foi isso que entendi, o autor ficou impressionado com as fotos que viu de sendim e achou que era um bom sitio para fotografar...
Ana Maria F outor 24 de febreiro de 2007
E se um dia vier a Sendim, acha que só vai querer fotografar plantas e insectos? Eu por mim, seria um pouco mais prudente... Lá por ele ser Francês, não se deixe assim tanto impressionar! Parece que também conhece mal os Franceses...
Ana Maria F outor 24 de febreiro de 2007
... não se deixe assim tanto impressionar!
2giga 24 de febreiro de 2007
Eu nao me impressiono, eu observo o que o mundo me oferece. Se quero apanho se nao quero deixo e passo á frente, mas deixo os outros decidir se querem ou nao, porque lhes é dado esse direito. Passe bem.
Ana Maria F outor 24 de febreiro de 2007
Qualquer adulto faz igual mas já pensou nas crianças? Não acha que temos algumas responsabilidades e também deveres em relação a elas? Se eu reagi, foi essencialmente em relação a elas.
metalian 24 de febreiro de 2007
Ui, os fantasmas assolaram o LV. Eu já vi o tal site e não encontrei nada fora do normal. Nem sequer um aviso de site inseguro.
Ana Marie, instale o HijackThis, e veja se tem alguma entrada no log fora do normal.
Depois istale o Ad-Aware, que é grátis, corra e limpará o seu PC de coisas indesejáveis. Depois talvez já possa ver o Site em causa sem ser redireccionado para sites pouco recomendáveis.
Se disser qual é o url do site em que aparecem essas coisas tão obscenas, talvez consigamos descobrir o virus que a infectou, e como se livrar dele.
Ana Maria F outor 25 de febreiro de 2007
Obrigada pelos conselhos mas não me sinto ainda tão infectada como isso. Afectada talvez ...
O problema na realidade não é devido a algum vírus ou spam...
Eu é que fiquei surpreendida (Não estava à espera!) de ver de repente mulheres a pousar nuas (muito explicitamente!) logo depois de ter visto imagens (bem bonitas, é verdade!) de algumas flores, borboletas, lontras, cisnes ou javalis...
N.B. Segundo as pessoas que conceberam o dito site, não se trata de pornografia mas sim de imagens com “conteúdo explicitamente sexual”...
Acho que isto não nos vai impedir de dormir serenamente!
Prometo também pensar duas vezes em vez duma. Boa Noite!
BengaCafe 27 de febreiro de 2007
Até dá vontade de rir só de ler estes comentários da dona Ana Maria!!! A anternet la en france deve andar por outros caminhos que não cá no portugal!!! E as crianças hoje sabem mais que um adulto. E quanto mais de esconde uma coisa, mais elas têm curiosidade de ver tudo o que se esconde. Acho que devia pensar no que escreve antes de atacar as pessoas sem razão nenhuma.
Saudações Sendinesas
Ana Maria F outor 27 de febreiro de 2007
Podemos saber porque é que mistura no mesmo comentário o Português, o Mirandês e o Francês ?
Saudações Universalistas.
BengaCafe 28 de febreiro de 2007
Você parece um rato a fugir de um gato... Já mudou o assunto completamente. Não sou universalista, deve ser por isso!!! Eu faço as misturas que quero e bem me apetece. Mas não se preocupe que eu vou adquirir o software "ANA"...
Saudaçones Sendinesas
Ana Maria F outor 28 de febreiro de 2007
Das duas uma: ou somos e aspiramos em ser universalistas ou limitamo-nos pelo contrário a viver num buraquito. Quem é o rato?
BengaCafe 28 de febreiro de 2007
Mais uma vez a mudar o assunto... Enfim... Não vale a pena perder mais tempo com isto...
Ana Maria F outor 28 de febreiro de 2007
Quem é que falou em ratos?
BengaCafe 28 de febreiro de 2007
no comments
Ana Maria F outor 28 de febreiro de 2007
Traduçon: Mais bal pensar dues bezes do que apenas ua.
Saudaçones sendinesas i unibersalistas.
francisco 1 de márcio de 2007
Como sei que este é um tema você gosta, e como tema abaixo é de “lhonas i Landainas”, resolvi vir para este tema. Desafio-a, e como sei que você gostava de lançar um tema sobre a emigração, tem agora um bom prenúncio para começar a partir deste momento.
Deixo uma pequena lista de sendineses que trabalharam nessa fábrica de transformava barro em matérias de construção. Se você souber de mais adicione-a será sempre uma maneira de os homenagear.
Arminda Perpétuo,
Manuel João André,
Manuel André,
Manuel Angélico,
Manuel Lopes (falecido),
Gilberto Angélico (falecido),
Francisco Xavier (falecido),
Justeliano Fernades,
José Maria Marcelico (falecido),
Francisco Gonçalves,
Maria Marcos,
Venâncio Lopes,
Maria Isabel Morgado,
José Angélico,
Eduardo André (falecido),
Virtude Mendonça,
José Gonçalves (falecido).
francisco 1 de márcio de 2007
Claro que o desafio é para si Ana Maria...
zé mialito
Ana Maria F outor 1 de márcio de 2007
Fiquei muito impressionada com a lista que chegaste a constituir, Zé. Acredita que conheces mais nomes do que eu. Alguns, só os conheço pela “nomeada” como se diz em Sendim. Penso no entanto que a lista é maior ainda. Há pessoas que estiveram lá muito pouco tempo, apenas para conseguir papéis por vezes e depois iam por exemplo para Paris para trabalhar na construção civil onde os salários eram mais elevados. Eu pessoalmente gostava de conseguir contar um dia aquilo que vi e conheci, até a idade de 16 anos, até 1977 por exemplo, ano em que até participei em manifestações para que não fechasse a fábrica; coisa que foi impossível conseguir.
Penso que todos temos coisas para dizer e contar e fotografias também para mostrar. Temos que pensar nesse tema e aproveitar sobretudo para falar com aqueles que um dia tomaram a decisão de ir/vir para a França, antes que seja tarde. Talvez seja isso o mais importante!
francisco 14 de márcio de 2007
Peç que falar i screbir faç Sendin drumir, antoçe que bus passa?
zé mialtio
francisco 14 de márcio de 2007
Peç que falar i screbir faç Sendin drumir, antoçe que bus passa?
zé mialtio
Ana Maria F outor 14 de márcio de 2007
Buonas tardes !
Cumo sou tamien aluna de l Curso de Mirandés neste site, l que screbi ultimamente screbi-lo an Mirandés. Cumbido-bos anton, se quejirdes tamien ler an Mirandés anque ls erros inda nun téngan sido corrigidos, a ir a ber l Curso. Bota palantre !
francisco 28 de márcio de 2007
Venho dar os parabéns ao Prof. José Almendra, pelo excelente trabalho colocado nesta página sobre os pauliteiros, embora seja uma coisa que não me diga muito. Um trabalho bem documentado e com depoimentos de várias pessoas.
Abraços
zé mialito
Ana Maria F outor 29 de márcio de 2007
Espero amanhã ter tempo de ler mais atentamente o documento que pôs em linha na Memória Escrita, Zé Almendra.
Mas para já, gostei muito de ver as fotografias que ilustram essa história dos pauliteiros em Sendim que redigiu e devo dizer que a primeira, aquela na qual podemos ver a antiga casa do Sr Antoninho, me surpreendeu e me chamou verdadeiramente a atenção.
Há anos que essa casa foi demolida para ser construído no mesmo lugar um edifício bem diferente daquele que vemos nessa fotografia e há anos também que nunca tinha tido a possibilidade de rever a imagem dessa casa que foi no entanto uma daquelas que eu mais vi na minha infância; nasci e morávamos bem perto como sabe...
O edifício que existe hoje é tão diferente da casa de outrora !... E acho que não exagero se disser que penso a mesma coisa que quase toda a gente de Sendim: preferíamos a casa de antigamente.
E também não me engano se disser também que houve mais casos como esse, em Sendim, em que foram destruídas , particularmente nos anos setenta, sem mais nem menos, casas típicas que faziam parte no entanto do património arquitectónico e cultural da nossa aldeia que passou mais tarde a vila; casas modestas ou por vezes mais imponentes como essa, mas todas talvez até ancestrais que pertenciam duma maneira ou doutra à memória colectiva de nós todos...
Este é um tema de que pouco se tem falado aqui neste site, me parece; é no entanto certamente essencial... como é vital por vezes encontrar num lugar feito com algumas pedras, por mais simples que sejam ou então trabalhadas por mãos de artistas, un cantico de nós mesmos... de quando éramos crianças ou até depois. As pedras não mudam, são os homens que mudam...
Obrigado primo Zé!
almendra 30 de márcio de 2007
Estou de acordo contigo em tudo o que escreveste sobre a casa de Sr. Antoninho.
Eu costumo dizer que, quando escrevo, quero deixar sempre uma boa mensagem nas entrelinhas e uma ponta de crítica, mas sempre por bem.
Sou assim e não penso mudar.
Com a tua perspicácia, que eu admiro, leste bem a intenção da fotografia.
É por isso que tudo o que se escreve sobre Sendim e a sua memória é importantíssimo.
Dizia-me quem me emprestou a fotografia dos pauliteiros de 1957, poucos dias depois, quando lha devolvi e lhe fiz uma explicação sobre tudo o que ela mostrava. "Mas o sr. dessa fotografia tirou para escrever um livro".
Não são só os pauliteiros, é o rancho, as pessoas, o traje, as famílias, os nomes e nomeadas é toda uma vida que dela se pode tirar. Até a igreja que nessa altura estava em construção.
Quanto à fotografia da casa de sr. Antoninho, muito há a dizer e foi um crime, é isso que se deve dizer, terem destruído tudo. Onde estão as colunas? Uma delas era de ferro e no cimo tinha uma mama. Os garotos subiam por ela para fazer habilidades e tentar mamar. São histórias destas que não se devem esquecer.
Quanta história ali se contou e quanta vida se viveu.
Também eu conhecia bem a varanda. Na rua em frente morava minha avó Pina, avó de teu pai também.
Mas um dia vou escrever mais em pormenor.
Obrigado Ana Maria
Um abraço do primo Zé
amadeu 3 de abril de 2007
Fui publicado hai pouco mais dun més l remanse «Planalto» pulas eidiçones Afrontamento. L sou outor ye Francisco José Pereira Alves, médico, que muita giente an Sendin conhece, pus alhá se criou ls purmeiros anhos de sue bida: la mai i l pai (Delfim) fúrun porsores na scuola de Sendin i tamien ua tia (Maria Luísa) que fui la mie porsora na 1ª i na 2ª classes. La mai era de Bumioso i l pai de ls lhados de Benhais. Morou ne l curral que ye apuis la casa de l cura, a la mano dreita, quien ben a caras al Sagrado. Zé Chico há-de-se lhembrar bien, que éran bezinos i l remanse fala ne l soto de la mai del.
Ls purmeira eidiçon fui un éisito i stá para salir la segunda eidiçon.
La mie recomendaçon ye, a quien podir, que l compre i l leia, que bai a achar alhá muita cousa de l Sendin de hai cinquenta anhos i de la prainada Mirandesa, çcuntando que stamos delantre de ficçon. Para quien se lhembrar, até fala alhá dua mota zundapp de l cura, que bien podie ser l padre Chico Moscoso (stamos a falar de ficçon).
Mirai este cachico a ber se nun ye Sendin, cun ua precison giográfica grande:
«No Verão, passavam os carros de bois carregados com o pão em direcção à eira, logo a seguir ao comércio, à casa do padre, à casa do médico, à fonte, à escola» (p.49). Mirai la sequéncia: soto de ls pais de Zé Chico > casa de l cura > casa de l dr Raposo > bica de las eiras > scuola bielha, agora centro cultural.
I quedo-me porqui para nun bos maçar, mas esto fui solo ua pequeinha muostra. Li i gustei. Tenemos scritor, que pormete. I bal la pena lé-lo, nien que seia solo pula curjidade de çcubrir algo de l Sendin de hai cinquenta anhos. Mas bal la pena por outras buonas rezones.
Amadeu Ferreira
almendra 3 de abril de 2007
Yá tengo l libro, mas you gusto pouco de ficçon.
Gustan-me mais las cousas reales, mas cada un ye libre de gustar de l que quejir.
Solo querie deixar ua mensage i que tengo la certeza que ye la de la meiorie.
Nun debemos agabar por agabar.
Hai un ditado que diç:
- "São como os de Urrós, já que não nos agabam, agabámo-nos nós".
Yá ye tiempo de Sendin mirar para drento.
Zé Chico
francisco 10 de abril de 2007
Começou-se este Blog com o tema se as Tradições deviam continuar.
O tema foi colocado devido a polémica sucedida no ano passado e há dois anos, no dia de Páscoa.
Neste ano a "vontade de Deus" foi respeitada, a imagem ficou no altar, e foi feita a procissão no fim da missa, no início não houve.
Na minha opinião, perdeu SENDIM, e houve um só vencedor.
Mas a "vontade de Deus" que nunca foi explicada por um ser que se acha superior e representante de alguma coisa que nunca consegui compreender de que, e tenho tentado, e que queria implantar outros cultos tão questionáveis como a realização da procissão no início da missa do dia de Páscoa. Mas já agora perguntem ao mais velho de Sendim se não viu realizar sempre essa procissão.
A procissão de ontem não sei como correu, se foi feita, se não!
Mas aquilo que é a "vontade de Deus " em que um acto do encontro de duas imagens na procissão do Folar ou das Eiras como lhe queiram chamar, gera risos ou voltar de costas por colocar uma vela nas mãos de duas imagens, poderá ser explicada pelo Clero mais velho que ainda vive, alguns com noventa anos e mais, a quem se acha superior.
Não poderia passar por colocar esta minha opinião, posso estar a aquecer mas não tenho medo de derreter.
Abraços para todos os Sendineses.
zé mialito
Ana Maria F outor 19 de abril de 2007
Por que razão ter modificado hoje (talvez no entanto, não sistematicamente), no Blog, a indicação da hora com a necessidade de acrescentar as indicações AM e PM?
O antigo sistema era bem mais claro: de 0h00 até 23h59.
Também prefiro a antiga maneira de indicar a data:
1°: o dia
2°: o mês (e não o contrário)
3°: o ano
Ou será que é preciso ir a votos para escolher o que convém à maioria?
Ana Maria F outor 19 de abril de 2007
De l Paíç adonde bibo, ciertos aspectos nas discussones de muitos que aqui se sprímen surpreénden-me... Mas que ye la política senó la possibilidade de sprimir eideias de maneira a poder abançar todos juntos? Por que razon essa bison tan negatiba ? Nun fazemos todos política todos ls dies sien sequiera l saber?
Ye neçairo star anformados de l que se passa, esso ye perfeitamente berdade, mas correctamente anformados. Depuis agir tamien sien siempre star a la spera que seian outros, siempre ls outros que fágan todo para depuis se limitar a criticar. Esso ye mui fácele mas mui pouco construtibo.
Stou a preparar un testo... Acho que ye eissencial para ir palantre que téngamos an cunta la necessidade de abrir inda mais ls uolhos i deixar ua beç pa todas de oulhar cunstantemente pal umbeligo. A la nuossa buolta, hai situaçones inda piores; si: inda piores! A la nuossa puorta!
Abraços para todos aqueilhes que aqui se sprímen. L mundo stá a la nuossa frente!
almendra 19 de abril de 2007
Ana Maria faleste bien. Se esses "politicozinhos" mirássen bien a la sue buolta i a la sue puorta, falaban doutra maneira.
Hai ls que nácen sin un braço, outros sin un uolho, outros sin un dedo i outros sin cuncência.
Un abraço
Tou primo Zé
metalian 29 de abril de 2007
Ou será que é preciso ir a votos para escolher o que convém à maioria?
Bem, está no fundamento da Democracia que quem tem mais votos, a maioria é que ganha!
Se a Democracia é para ser regulada de acordo com a minoria... Vou ali e já volto. Foram essas as motivações básicas da Revolução Inglesa de Cromwell em 1640, da Revolução Americana em 1763, e que teve o seu corlário com a Revolução Francesa de 1789. Acabou-se com a ditadura da minoria (Nobres e Religião), a vontade do povo deve prevalecer (voto), e a igualdade entre todos os cidadãos foi a bandeira de luta.
É claro que as minorias, mas apenas as raças e religiões minoritárias, têm direitos próprios, mas têm sempre de se reger pelas leis maioritárias e feitas democráticamente. Pensamentos e ideias minoritárias são debatidos mas não podem ser impostos, sob pena de atacar a liberdade individual de cada um. Por isso é que aparecem os partidos politicos. Nos EUA e no Reino Unido os partidos políticos foram criados com este objectivo, debater ideias, sejam elas boas ou más, maioritárias ou não. Apresentar as ideias e o povo escolher quais quer que sejam colocadas em prática pela governação.
Quem tem ideias que as apresente, se o povo queiser que essas ideias sejam maioritárias, sê-lo-hão. Em democracia é assim. Ninguém impõe nada a ninguém, mas no final se a nossa ideia perder não é por isso que nos temos de colocar à margem. Há muita gente que não percebe isto, mas em democracia a maioria ganha, e tanto respeito tem de haver pela minoria, como a minoria tem de ter pela maiorira. E o combate faz-se argumentando, dizendo porque a maioria não tem razão, mas nunca alheando-nos do combate de ideias, nem nunca renunciando ao principio da Democracia.
Se não querem Democracia, isso é outra coisa.
Ana Maria F outor 29 de abril de 2007
... quiser ... sê-lo-ão... democraticamente... princípio... político...
Tome nota!
almendra 29 de abril de 2007
Que sabe de democracia? Ter mais que a maioria? Gastar o que faz falta aos outros?
Mas quem pensa que é?
Pura e sem mácula.
Todos temos defeitos mas nem todos o reconhecem.
almendra 29 de abril de 2007
Que sabe de democracia? Ter mais que a maioria? Gastar o que faz falta aos outros?
Mas quem pensa que é?
Pura e sem mácula.
Todos temos defeitos mas nem todos o reconhecem.
Ana Maria F outor 29 de abril de 2007
Todos!
juan 8 de maio de 2007
Eu sou Don Juan!
(faz favor!!!)
Sou mais caro que a Euribor,
Pois tenho um Spreed maior.
Não sou Espanhol,
Sou portenhol,
Não sou palrador,
Sou conversador
E venho aqui para fazer furor.
Tenho quatro patas e muito pelo,
E não sou camelo,
Mas venho aqui para vós dar no cabelo.
Não sou poeta,
nem escritor,
Não sou lavrador,
Nem orador,
Mas quero ver o vosso esplendor.
Ando pelos prados,
e não como erva,
andar pelos lameiros,
me inerva.
Chamam-me burro,
e sou esperto,
estou-vos
a ver de perto.
D. Juan
Ana Maria F outor 9 de maio de 2007
Que modéstia, Don Juan Poeta !
O seu poema é um esplendor !
As minhas palavras, permita,
Que também façam furor!
Não é burro, nem camelo,
Mas sim bom conversador,
E mui hábil orador,
Futuro grande escritor!
Mas donde vem esse “Don”?
É prelado, frade ou monge
Ou cavaleiro de Mondim,
Do Condado de Sendim ?
Se é fidalgo desse Condado,
Sem se enervar, é Primavera!
Diga-nos se alguém o espera,
Se tem donzela; se é amado.
Se tem vinhas e lameiros,
Prados, hortas e oliveiras,
Não faltarão, Don Juan, herdeiros
Para cavar leiras e ganhar geiras.
Futuros poetas,
dignos cavaleiros... !
Dona Ana
juan 9 de maio de 2007
Dona Ana Maria da minoria,
eu vou vir aqui um dia
para escrever mais filosófia.
Eu sou D.Juan,
ou melhor Juanito,
prque sou um jumentito.
Veja bem quem lhe quer bem,
e quem por aí bem,
que pode não lhe querer bem.
Agora vou terminar,
porque tenho muito que trabalhar,
para o meu dia ganhar.
Don Juan
Ana Maria F outor 9 de maio de 2007
Diz-me que é um jumentito
E que se chama até Juanito...
Eu a pensar em fidalguia,
Fala-nos agora em minoria...
Não nos falou de donzela
Aconselhando-me só cautela...
Preferindo terminar,
Preferindo trabalhar,
Para o seu dia ganhar...
Estará a nossa condição
Sujeita a tanta ingratidão?
Bem sabe!
Não há nada que vence
A coragem e a franqueza.
O Bem supera o Mal!
Não há outro ideal!
Dona Ana
juan 9 de maio de 2007
Sou Don Juan um grande jumento,
mas estou aqui para dar andamento,
e também para vós dar alento.
Ainda agora comecei,
e já reparei que mal falei,
a partir d´agora jamais palrarei.
Certo dia estava eu no meu lameiro,
a ver quem passava primeiro,
logo reparei que era uma da família do passareiro.
Hoje o dia esta bom dia,
hoje o deu o reportório,
porque a partir d´agora o Blog vai ser um falatório.
Don Juan
juan 9 de maio de 2007
Don Juan manada apagar a anterior
Sou Don Juan um grande jumento,
mas estou aqui para dar andamento,
e também para vós dar alento.
Ainda agora comecei,
e já reparei que mal falei,
a partir d´agora jamais palrarei.
Certo dia estava eu no meu lameiro,
a ver quem passava primeiro,
vi que foi uma da família do passareiro.
Hoje o dia esta bom dia,
hoje o deu o reportório,
pois o Blog é um falatório.
Don Juan
Ana Maria F outor 9 de maio de 2007
Que alívio! Que contentamento !
Mesmo que seja um jumento
Dar-nos assim tanto alento
É prova de mui grande talento !
Sobre a donzela, que sabemos de momento ?
Falta-nos ainda, como é óbvio, muito elemento.
Mas aceite os nossos votos de óptimo casamento
Herdeiros muitos e mui, mui, bom rendimento;
Saúde, felicidade e rimas sem parar
Uma vida ímpar, honesta e exemplar.
Que mais desejar ?
juan 9 de maio de 2007
Da donzela eu vou falar,
mas não se queira precipitar,
porque eu não queria revelar.
Uma judia vi um dia,
coisa que o eu olho não via,
o que por mim haveria.
Eu que sou um grande judeu,
pois como muito berçeu,
quando o meu coração bateu.
Tal judia percorria,
os caminhos e me via,
tal e qual como eu queria.
Mas esta epopeia não acabará,
sem saberdes o que acontecerá,
antes que o ano acabará.
Don Juan
Ana Maria F outor 10 de maio de 2007
Esse amor parece tão forte,
Que saber tudo é uma sorte !
E metamorfose de homem e burro
É tema antigo e nada burro
Já Apuleio muitas vezes o dizia...
Na sátira que escreveu um dia.
Juanito, escreva então,
E mostre a sua imaginação!
juan 10 de maio de 2007
Eu este diálogo terminaria,
e um dia voltaria,
para colocar a conversa em dia.
Meus senhores e minhas senhoras,
vou agora anunciar,
o que a partir de agora vou narrar.
Sobre este sítio vou falar,
mas só a partir do fim de semana vou começar,
porque também preciso de ir pastar.
O computador não vou levar,
porque não há fios para o ligar,
e também preciso de tempo para pensar,
Sobre o que aqui vou desvendar.
Don Juan
Ana Maria F outor 11 de maio de 2007
Que importa as rimas em –ar
serem mais fáceis de encontrar ?
O que mais nos pode interessar
é a imaginação nunca se esgotar
E este grande poema continuar...
Farsa, comédia, sátira ou epopéia...
O importante é que cada um leia.
Até Gil Vicente, ourives de profissão,
Sem falsa modéstia e nenhuma pretensão,
Ficaria admirado com tanta imaginação.
Ficaria encantado com esta tecnologia:
Rimar a tal distância, acharia isto magia !
Dos dois séculos qual deles preferiria ?
O quinhentista ou o de vossa senhoria ?
Qualquer um! Queremos todos é poesia !
almendra 12 de maio de 2007
Mercê da inestimável colaboração, para não dizer do trabalho, da direcção actual da nossa Cooperativa já é possível produzir vinhos DOC em toda a região de Trás-os-Montes e como não podia deixar de ser, também no Planalto Mirandês. A Cooperativa tem já o primeiro DOC branco de toda a região em estágio. Só não saíu na feira de sabores em Miranda do Douro por razões logisticas. Nas arribas em flor saíu o primeiro vinho com embalagem da Câmara Municipal e neste momento já se encontra na Cooperativa o DOD "Ribeira do Corço", branco.
A Cooperativa tem neste momento e como é do conhecimento dos sócios que lá vão e dos que se interessampela nossa Cooperativa e por Sendim:
1-Regional "Lhengua" o único vinho que se refere à nossa língua e que tem o rótulo com informações em mirandês.
2-VQPRD "Ribeira do corço", tinto
3-Primeira escolha "Ribeira do corço", branco
4-DOC "Ribeira do corço", branco
5-Vinhos de mesa Pauliteiros, branco e tinto
6-Vinhos de mesa Mirandum, branco e tinto
É a nossa Cooperativa a trabalhar pela nossa região e a promover a Lhengua, os Pauliteiros a Câmara Municipal e Sendim.
Os estatutos do planalto mirandês ´foram modificados por nós e hoje qualquer viticultor pode certificar as suas vinhas.
Enquanto nos preocupamos em trabalhar e ser isentos outros aproveitam o trabalho feito para se promoverem e para exacerbarem as suas vaidades pessoais.
Um abraço
Almendra
juan 13 de maio de 2007
Conforme anunciei,
vou falar o que pensei,
e só agora por aqui passei.
Estive na vila judia,
a fazer o que podia,
já algum tempo lá não ia.
A judia eu foi ver,
para os olhos dela ver,
para m`insprirar no que vou escrever.
Estais abismados por não saber,
quem aqui vós bem entreter,
descansai porque em breve ides perceber.
Don Juan
juan 15 de maio de 2007
Sendim em linha monumental,
agora chamamos-lhe SAL,
pois é uma nome fenomenal.
No SAGRADO tem badalado,
tudo para o mau olhado,
o professor Amadeu Mirandês tem ensinado.
No BLOG se tem falado,
e alguns se tem posto de lado,
e com algumas coisas não têm concordado.
O LIVRO de Visitas está bem preparado,
onde tudo passou a ser tríado,
porque era onde muitos se tinham enxovalhado,
o que é engraçado nunca mais terem voltado.
Don Juan
juan 15 de maio de 2007
AGENTE TONY
Senhor agente Tony,
Homem igual eu nunca vi,
e GNR de Sendim o têm aí.
O senhor agente do posto,
Sendim têm muito gosto,
por você as regras aqui ter posto.
Senhor General venha ver,
este agente na linha nos vai meter,
mas em democracia ele não quer viver.
Eu agora me vou calar,
se não ele ainda me vai multar,
e não vai mais querer voltar,
para mais regras colocar.
Don Juan
Ana Maria F outor 16 de maio de 2007
Mais ua farsa:
An tiempo de democracie,
Respeitar la GNR bien querie!
Mas esse tiu que se chama Tony,
Tony! Tony! Tony!
Debe de ser de la GNR
Cumo you tamien l sou
I tu tamien leitor !
Quien nun l sabie ?
Até mesmo la Interpol,
ICPO, DCPJ, IACP, CIA,
I "tutti quanti" !
Tony! Tony! Tony !
Hai que fazer caçuada, giente,
Stamos an Democracie !
juan 16 de maio de 2007
TERRA DE SENDIM
Acima acima Cabreiro,
acima monte e pedregal,
a ver se enxergas,
terras do Sobreiral,
ou areias do Saramal.
Eu não enxergo,
terras do Sobreiral,
nem areias do Saramal,
só vejo três meninas,
a cabar num batatal.
Todas três são minhas filhas,
o quem mas dera abraçar,
e mais formosa de todas,
contigo quero casar.
Não quero vossa filha,
que vós custou a criar.
Renego a ti demónio,
que me estavas a tentar.
Esta poesia é da Nau Catrineta,
que tinha muito para contar,
mas eu agora vim adaptar,
para vos poder contentar.
Don Juan
telmo 16 de maio de 2007
Ó madame vai-te catar
Já tens idade para ter juízo
Se gostas de rimar
Aguenta com o prejuízo
Primeiro veio armada
Em Donzela moralista
Agora anda engraçada
Com veia e romancista
Quem a conhece diz que não
Mas a mim não me engana
Diz-se dona da razão
Da sabedoria de emana
É das poucas sendinesas
Que aqui decide falar
Escreve em terras gaulesas
E nós temos que a aturar
Tanto diz como desdiz
Filosofia é com ela
Por vezes escreve feliz
Outras em contra vela
Ana Maria est le surnom
Aninhas pour les amies
Fernandes est le nom
Pachareira est ici
Sendim chorou por ela
Quando um dia a viu partir
Perder assim uma estrela
Custa muito a engolir
Continua....
Não se sabe quando!!!!
juan 16 de maio de 2007
Vejam bem o que vai acontecer,
vai vir tempestade, vão ver,
agora é que isto vai aquecer.
Eu vou ter de ir pacer,
porque este ano há erva a valer,
e vou ver o que aqui vai acontecer.
Por falar em erva,
já vistes o vinhedo,
pois esta ano mete medo.
O herbicida este ano não aprovou
e muita gente as vinhas lavrou,
e outros nem o remédio lhe deitou.
O meu amo este ano,
tem me dado muito grano,
para ver se eu lhe puxo o arado.
Don Juan
Ana Maria F outor 17 de maio de 2007
Quier guerra anton, sr Telmo Ramos ?
Yá la ten, nó ?
I ls culpados son ls outros ?
You, Fulano, Cicrano, Beltrano...
Siempre ls outros ?!
Bamos a ber anton !
juan 18 de maio de 2007
Ainba bem, que bem,
a mensagem cem,
pior é não vir por bem.
os dias lá vão, lá vão,
e aqui não venho e vão,
mas com muita emoção,
e vou escrever noutra ocasião,
aquilo que muitos se lembrarão,
mas que nunca aqui dirão,
porque pensão que língua le cortarão.
juan 18 de maio de 2007
Já falei no SAL,
Mas ainda tenho moral,
Para chegar a fase final.
O SAL tem memórias escritas,
Tem guia para os Turistas,
E fotografias tiradas por artistas.
A memória escrita nos recorda,
E nos põe a cabeça a roda,
E pensar nestes tempos da moda.
Tenho a dizer, que ainda vou continuar,
Porque ainda tenho muitas rimas para rimar,
E as personagens deste SAL para dissecar.
D. Juan
juan 20 de maio de 2007
AVISO ÀS PERSONAGENS DO SAL
Venho avisar as personagens do SAL
Que se venham aqui manifestar
Se não querem que delas venha falar
Porque o que aqui vou narrar, não tem mal.
Porque delas vou falar muito bem,
não olho ninguém com desdém,
nem falo do que cada um tem.
Não sei se vou de todos falar,
o tempo pode não me chegar.
Poderá de alguns não me agradar,
aquilo que tinha para contar.
Gostava de saber se posso continuar,
para depois ninguém se vir manifestar,
que deles eu não podia falar.
Também nunca pensaria,
que rimas eu faria,
pensei que prosa eu escreveria,
de alguma coisa que me passaria,
e matéria não me faltaria.
Mas como há muito escritor,
e muito pouco leitor,
o melho é ser orador,
porque sempre o ouvem melhor.
D. Juan
juan 22 de maio de 2007
Como ninguém se manifestou
Nem alguma coisa falou,
D. Juan a escrever já começou.
De uma personagem falarei por dia,
E daquilo que ela aqui fazia,
Neste lugar com mestria.
Mas eu demorei, e já sabia,
Que em preparos eu me perdia,
E em terreno que eu conhecia.
Hoje não vou mais escrever,
E em rodeios não me vou perder
Vou começar as personagens descrever.
D. Juan
juan 23 de maio de 2007
PERSONAGEM AMADEU FERREIRA
Amadeu em Sendim nasceu,
E por lá também cresceu.
Assim como muito aprendeu,
Mas foi em Lisboa que amadureceu.
Este homem eu não conhecia,
Porque dos irmãos algo diferia,
Se não, eu pela pinta sacaria!
A porta do Fonte Nova contava,
Quanta energia acumulava,
Todo o vento que o Marão dava,
E distante eu ainda estava,
Mas no meu ouvido a conversa entrava,
De tudo que os amigos e ele falava.
A mim na retina me ficou,
E um dia ele conferenciou.
Num lugar por onde eu andei,
E logo me lembrei,
Será que este homem eu não conhecerei?
Outra vez ele me dizia,
De onde minha alcunha viria,
Mas eu já sabia,
Porque meu avó nada me escondia.
Meu avó também lhe tirou,
Com a unha um dente que tombou,
Porque na Fragua um e outro se cruzou.
Do Mirandês já Moribundo,
Ajudou a ser uma língua do mundo.
Para ela passar a ser por muitos falada,
E bem tratada, e por todos estimada.
No Sagrado tem ensinado com agrado,
Mirandês escrito e falado,
No Blog opiniões também tem dado.
Seu nome é Amadeu Ferreira,
O pseudónimo é Francisco Nebro,
O primeiro é nome de carreira,
O Segundo é nome do Mundo.
D. Juan
amadeu 24 de maio de 2007
Gustei muito, Don Juan,
Ambersador sendinés,
Mais inda haberie gustado
Se screbido an mirandés.
El falou ne l sou abó,
- Á, cumo l tiempo passou! -
Tenie you seis ou siete anhos:
Don Juan m'eimocionou.
Lendo ls bersos que eiqui faç,
De burro só l nome ten:
Que un burro nun ye capaç
De se rir, cumo cumben.
Oubrigado por sous bersos,
Faga muito, até pa l anho,
Scriba-los an mirandés
Que leio i menos m'anganho.
Pa que sirbe fazer bersos,
Todo queda cumo dantes?
Son i bersos i nada mais
Por esso son amportantes.
Un abraço,
Amadeu
juan 24 de maio de 2007
PERSONAGEM JOSÉ ALMENDRA
Em Sendim ainda vai nascer,
Quem por ele tanto fizer,
E muitos isso não querem ver.
O destino uma partida lhe pregou,
Mas ele Sendim nunca negou,
E por tudo o que é difícil lotou.
Sendinés de pura gema,
De fibra raça e dedicação
Quem te medo que trema,
A ele nunca o viram com aflição.
Já vi chamar-lhe sábio professor,
E também aqui saleiro-mor,
E vou chamar-lhe grande mentor.
Metalian seu filho e defensor,
Não fosse seu pai um bom progenitor,
Assim como em cada aluno têm um admirador.
Vou pedir-lhe para continuar,
E no BLOG as suas opiniões deixar,
Porque elas irão ensinar,
A com certeza Sendim melhorar.
Ainda lhe faço mais um desafio,
Porque em você eu confio,
Não é um desafio de fio a pavio,
É o desafio de não deixar calar o pio.
Mas ainda lhe tenho a confessar,
Que de si não é fácil falar,
Nem de por as rimas a rimar,
Embora muito houve-se a conversar.
D. Juan
juan 25 de maio de 2007
PERSONAGEM 2 GIGA
2giga nome que veio da tecnologia
Mas o Pedro como seu adoptaria
E com ele resolveu fazer magia.
Vou nesta quadra explicar
Porque em tercetos estou a rimar.
Numa quadra não é fácil de dizer
Tudo aquilo que ele consegui fazer.
Este rapaz eu já sabia
Que “anzonas” ele fazia
Agora que Sendim transformaria!
Trapézios eu o vi fazer
No polivalente antes de comer
Alípio o castigou por não obedecer.
Um dia dormimos numa tenda
Lá para os lados dos pisões
O caminho serviu-nos de emenda
E só trazíamos vestidos os calções.
Quando o sol começou a raiar
Já nos estávamos a pedalar
A costa da palanca pôs-nos a bufar.
Mal chegamos ao lugar
Tivemos logo que trabalhar
Um Sendinés nunca se põe a olhar.
O seu trabalho lhe vou gabar
E tudo tem feito para melhorar
Este sítio sem nunca parar.
Pós um SAGRADO cheio de pessoas a falar
Porque o de Sendim com o tempo vai acabar!
Já só conta com gente madura a descansar.
D. Juan
2giga 25 de maio de 2007
Oubrigado Juan
Tu sos un grande ambersador
Até comes l carolo de pan
A cunduzir l trator
Andas pul SAL i nun zistes
Assie todos habien de ser
Uns dies cuntentes, outros tristes
Mas las cousas hai que las dizer
De buona gana todo se faç
I Sendin bien que agradece
Mas you solo nun sou capaç
I cun todos l SAL crece
Todos son mui amportantes
Esso hai que l dizer
De la perfeiçon stamos distantes
Inda hai muito pa fazer
Ya me bou cun la certeza
Que todos queremos ajudar
Anquanto houbir alma sendinesa
Naide mos bai a parar
Abraços
juan 28 de maio de 2007
Homem perito em fotografia
Coisa que faz com arte e mestria.
Que a coisa é que ele já não retrataria?
Tirou retratos de gentes e locais
De escovas, xaras, e tomelhais,
E a todas as coisas que acha anormais.
A frase que me fez rir mais,
Não foi, vai-te a cagar dum carro abaixo haver se cais.
Mais foi, a que aqui nunca aqui lias.
Vai-te a cagar dum carro abaixo haver se desanuvias.
Nem só com fotografias das alegrias
É também com as histórias recolhidas
E que por ti também possam ser contadas.
Carlos Ferreira tenho-te a dizer
Que um jantar tens de fazer
Para a La Tenarie conhecer.
Quem há cem anos diria ou pensaria
Que a casa de tiu Sapateiro e ti Ceguinha
Em frente à que do Padre Alfredo tinha
Havia de ser o Hotel La Tenarie.
Mas por obra deste artista,
Não há nada de que a ele resista,
E Até La Fragua ficou com mais vista.
Ele nunca fala sem se rir,
Mesmo quando a jinela bem abrir
Obrigando-nos todos a sorrir.
D. Juan
juan 28 de maio de 2007
PERSONAGEM CARLOS FERREIRA
Homem perito em fotografia
Coisa que faz com arte e mestria.
Que coisa é que ele já não retrataria?
Tirou retratos de gentes e locais
De escovas, xaras, e tomelhais,
E a todas as coisas que acha anormais.
A frase que me fez rir mais,
Não foi, vai-te a cagar dum carro abaixo haver se cais.
Mais foi, a que aqui nunca lias.
Vai-te a cagar dum carro abaixo haver se desanuvias.
Nem só com retratos das alegrias
É também com as histórias recolhidas
E que por ti também possam ser contadas.
Carlos Ferreira tenho-te a dizer
Que um jantar tens de fazer
Para a La Tenarie conhecer.
Quem, há cem anos diria ou pensaria
Que a casa de tiu Sapateiro e ti Ceguinha
Em frente à que do Padre Alfredo tinha
Havia de ser o Hotel La Tenarie.
Mas por obra deste artista,
Não há nada que a ele resista,
E Até La Fragua ficou com mais vista.
Ele nunca fala sem se rir,
Mesmo quando a jinela bem abrir
Obrigando-nos todos a sorrir.
D. Juan
Carlosferreira 28 de maio de 2007
Pálran pega i Juan
Ambersando bersos galanos
Galardones bénan i ban
Dás ambuças cun dues manos
Nun ye tou jeito falar mal
Aborrecer, craticar ó arrenegar
Botas-le muito açucre al SAL
I pomada d’angraxar
Cuntina ambersador pimpon
Inche d’aire a nós todos
Queda-te bien cada agabarrion
Pones-mos a todos babosos
Se assi te fazes poeta
Cun bersos de garabato
Cuntando assi tanta treta
Bien mereces un retrato
Un abraço
Carlos
juan 29 de maio de 2007
PERSONAGEM DAVID
Em Sendim é Ferreira
Tomé é na Lameira
Martinho já era na primeira.
David em Sendim estudou
No ciclo uma pedrada levou
Que num olhou lhe acertou.
Um dia uma moeda engolia
Porque não boca a escondia
Não imaginava o resultado que daria.
Noutro dia a pasta encheu
De todos os tacos que recolheu
Quando a abertura do BES aconteceu.
As mulas só as onze da noite ia buscar
Mas a avó tinha que lhe lembrar
Porque ele a bola gostava mais de jogar.
David tenho que te lembrar
Que a casa está-se a derrubar
Tens que o telhado levantar.
A vinha um ano foi eu quem lha podou
E na minha frente ele a cavou
E uma boa geira me pagou.
Para a merenda frango levou
Mas só duas vezes o virou
Que bom que é que ele ficou
E a mim muitas vezes me lembrou.
No segundo dia uma mulher
Com nós veio ter
Para dinheiro te oferecer
Porque pensas que a querias vender
Mas tu ali a gostas de ter.
No estádio Valentim Guerra jogou
Mas no Benfica sempre pensou
Os dois clubes que sempre adorou.
Neste caso nunca mais acabava
Pano para mangas não faltava
Ainda muito mais palrava.
D. Juan
gaiteiro 30 de maio de 2007
buonos dies!
ieu nu sei ambersar
puis quedei cum raibia na scula
mas pra tocar ai que en-gaitar
na gaita pego ieu
pongo todos a bailar
assim como ieu
la fonte ai de manar
bá çulpai-me esso nu ié la mi specilidade, parabins para juan! agrada-me ber poetas
juan 30 de maio de 2007
O gaiteiro vais ter que esperar
Porque a tua vez está a chegar
Mas só depois da semana acabar
Sobre ti ainda tenho que pensar.
Vou escrever até este ciclo acabar
E não podia deixar de te contemplar.
Até porque tu és um artista tocador
Que onde vais fazes sempre furor.
Hoje já me estava tudo preparado
Mas ficou tudo mal gravado
Vale-me que tenho rascunho guardado.
Poderá surgir alguma inspiração
Se tiver algo que me venha a mão.
Para vir aqui de rompão
D. Juan
Ana Maria F outor 30 de maio de 2007
Hai uns dies, houbo un que aqui scribe (Descansa, nun sós tu Juan !) que achou que you cumo outros (Toda la giente menos el!) nun sabemos nada (mas mesmo nada!)... sobre Gil Vicente por eisemplo. Para el, permite-me Juan, que póngamos aqui estas réplicas sacadas de L Auto de la Barca de l’Anfierno i que son dirigidas al Diabo. Al Diabo ? Si al Diabo esse!
La personaige que dá essas réplicas tamien se chama Juan. Calha bien! Aqui ban:
Ó Inferno ! Eramá !
Hiu ! Hiu ! Barca do cornudo,
Pêro Vinagre, beiçudo,
Rachador d’Alverca, huhá !
Antrecosto de carrapato !
Hiu ! Hiu ! Caga do sapato,
Escomungado nas igrejas !
Burrela, cornudo sejas !
Hiu ! Hiu ! Lanço-te ua pulha !
Dê-dê ! Pica naquela !
Hiu ! Hiu ! Caga na vela,
Hiu, cabeça de grulha !
Perna de cigarra velha,
Caganita de coelha,
Pelourinho da Pampulha,
Mija n’agulha, mija n’agulha !
Mas que bien sáben tamien estas rimas tan bien rimadas, nesta lhéngua de Quinhientos que lhémbra tanto la nuossa mirandesa ! I esta spresson tan castiça "Mija n´agulha, mija n´agulha !" lhémbra tanto esta nuossa que tan bien cunhecemos:
"Meija na caleija ! Meija na caleija !" Graixa para quei ?
juan 31 de maio de 2007
PERSONAGEM ANA MARIA F
Vou agora escrever
Para a única mulher
Que quis permanecer.
Ela aqui vem replicar
A quem a vier atacar
Sempre com resposta a dar.
Vou aconselhar calma e reflexão
Para que não caía na tentação
De atirar com o venha a mão.
Porque isso muitos quererão!
O primo com ela se zangou
Pois António o Português errou
Ela seus filhos ainda não ensinou
A língua que Camões falou.
Sendim muito mais evoluiu
Para isso ela contribuiu.
Não só pela rua alargar
Mas por acidentes evitar.
Para S. Paulo em cima da burra ia
Quando em criança a avó a levaria
Uma raposa para caminho saltou
Coisa que aqui bem nos contou.
Ela sabe muito bem conversar
E também as rimas arranjar
Mas é de politica que gosta de falar.
Ségolène Royal em França apoiou
Mulher que a esquerda comandou
Mas Sarkosy na 2ª volta a derrotou.
Esta senhora eu não conhecia
Até que neste sítio aparecia
Com o seu discurso de filosofia.
O F é a inicial de Fernandes
Nome que do avô herdou
E com um Fernandes também casou.
O avó saltitão eu ainda conheci
E outro avô muitas vezes eu ouvi
Porque o forno de ti Carvalha pegava
Com a casa onde ele morava.
Minha avó, eu sempre alumiava
No dia anterior ao que amassava
Porque a noite o fermento preparava.
D. Juan
Ana Maria F outor 31 de maio de 2007
Este espaço muito lírico ainda quero aproveitar
Para alguns pensamentos eu poder reafirmar.
Fala-se muito mas esquece-se o que é fundamental:
A voz das mulheres: está presente neste SAL ?
Por alguns pouco respeitosos, já aqui fui desprezada;
Ignorando quem eu sou, sem razão fui insultada;
Diminuída, criticada; e sem vergonha censurada!
Mas os tempos já mudaram! Hei-de eu ficar calada ?
Querer negativamente as mulheres considerar
É recuar seriamente ! Atrasar, retrogradar !
Julgá-las sem juízo ou com nenhuma educação:
É mostrar grande ignorância e muita limitação.
Se essa terra, de despovoamento, continua a sofrer
É porque alguns não sabem ou não querem aprender
A dialogar em vez de estar sempre a condenar;
A positivar em vez de passar o tempo a ultrajar !
Terras há muitas mas nessa, um dia, nascemos nós;
Quantos de lá não saíram e muitos que ficaram sós !
Essa terra precisa de fôlego, de vida nova e energia.
Dialogando se consegue; e o importante: a simpatia !
juan 1 de junho de 2007
PERSONAGEM ZÉ MIALITO
Ismaelita Cavaleiro
Onde está figura eu vi primeiro?
Seria no livro do ano terceiro!
Se tens ferrado a mula primeiro
Ainda tinhas chegado inteiro
Até a porta do palheiro.
Eu de ti tenho medo de falar
Porque me podes acusar
De eu não saber discursar.
Também tens que meditar
Sobre aquilo que andas a falar
Porque o povo pode não gostar.
Tenho uma coisa para te perguntar
A onde esse nome foste arranjar
Porque mialito sempre te vou chamar
Tu não sabes quem eu sou
E eu sei quem tu és
Tu és Sendinés mala rés
Eu sou o burro que aqui chegou.
Outra coisa ainda te vou criticar
Onde esse retrato foste arranjar
A barba dava-te jeito na cabeça colar
Ou pensas que com ela ias engatar.
O guarda Tony tinhas de atacar
E já caminho lhe fizeste arrepiar.
Tu não vez que ele não pode falar!
Tem cuidado com o acelerador de pé
Que quem te avisa teu amigo é
Pois o teu nome ele sabe que é Zé.
Azeite de Nebro ensinaste a fazer
Mas ninguém conseguiu aprender
Porque os Nebros são para vender
Ou para no lume por a arder
Podias-te chamar Zé Mialitov
Porque gostas do jogo Kasparov
E és do clube onde jogou o Kostadinov.
D. Juan
juan 4 de junho de 2007
PERSONAGEM PASSAREIRO
António Gosta de Forcaleiro
Porque todo o Passareiro
Tem por lá um “Cortineiro”.
Uma frase que no palco recitou
Foi “bebe água da bica e já cá ficas”
O povo aplaudiu e lhe bradou
Deixa o J. Ferreira cantar cantigas.
Ele é um homem de palavra
E gosta pouco de “arrodeios”
Mas o mundo quer é farra
E depois perde-se em paleios.
Tenho pena de não te ver escrever
Porque sempre podias dizer
Alguma coisa que haveria para fazer.
Este homem é um homem valente
Que é coisa que o povo logo sente
Não fosse filho de um Passareiro
Que teve que servir de taberneiro.
Sua mãe chamava-se Baltasara
Mulher que muito na vida lotou
Por todas as fogaças que amassou.
António Fontainebleau fotografou
E a sua horta nos mostrou
E todos os locais por onde passou.
Por esta altura a família anda triste
Porque à morte ninguém resiste
Mas o que conta é que a memória existe.
Da morte não adianta falar
Que a todos um dia nos vai levar
Este ano para mim negro vai ficar!
Ainda um ano não rodou
E já sete chegados me tirou.
D. Juan
Ana Maria F outor 5 de junho de 2007
Numa revista editada em França pela associação de luso-descendentes Cap Magellan (Cabo Magalhães) sediada em Paris e redigida em Português e em francês, soube com um pouco de atraso (no número de Abril) que foi finalmente Salazar que foi escolhido pelos telespectadores da RTP como « O maior Português de todos os tempos » em detrimento de personagens cujo valor histórico é incontestável como Aristides de Sousa Mendes (de que uma vez já aqui falei neste Blog), Luís de Camões, D. João II, Henrique o Navegador ou Vasco da Gama, para citar apenas estes.
É estranho que ninguém neste site (tão importante !) se tenha lembrado de falar sobre este facto… (tão pouco importante ?)
O artigo redigido em francês (que foi e ainda é lido também por aqueles que não sabem muito bem ler em português e também Franceses por exemplo) explica em que condições mais do que contestáveis foi realizado o concurso pela RTP e diz, entre outras coisas, o seguinte :
« Même si on imagine que certains nostalgiques ont dû participer en force au scrutin et que d’autres ont trouvé là le moyen de faire un vote de protestation contre la classe politique actuelle, on doit se poser certaines questions sur la mémoire collective de la société portugaise… »
Que dizer mais ?
Que não é lá uma óptima publicidade para Portugal ter eleito um ditador !
Finalmente, talvez seja uma boa coisa viver num país, como é o meu caso, que escolheu uma figura incontestável : o General de Gaulle, herói da Resistência contra os nazis alemães ; aquele que, durante a 2da guerra mundial, libertou a França com a ajuda também incontestável de outro grande homem : Winston Churchill que foi também escolhido, no âmbito do mesmo tipo de concurso promovido pela BBC, pelos telespectadores ingleses.
Grandes Homens, esses dois : de Gaulle e Sir Winston Churchill !
Agora Salazar…
« Temos que nos interrogar, dizem os redactores da revista Cap Magellan, sobre a memória colectiva da sociedade portuguesa… »
Eu, nestes últimos dias, a alunos que estudam Português, falei-lhes da guerra colonial, do 25 de Abril, de « Grândola Vila Morena » que foi gravada pela primeira vez em França, perto de Paris, e de José Afonso que pessoalmente cheguei a ouvir cantar por duas vezes, aqui em França, e de que se comemora este ano o aniversário da sua morte há vinte anos…
Falei-lhes disso tudo e uma coisa ficou bem clara : Salazar foi um ditador sem a menor sombra de dúvida ; mas um grande homem ? nunca ! Mas mesmo nunca !
Et que le diable l’emporte !
juan 5 de junho de 2007
PERSONAGEM GAITEIRO
Ó Henrique da gaita és tocador
Da alcunha foste aproveitador
Aprendeste a tocar olhando um Açor.
Ele gosta muito de Sendim
E com a gaita faz Hom Him
E os pauliteiros Tiri Tó Tim.
Este rapaz também é corredor
Vai e vem de Sendim a Atenor
Sem correr uma gota de suor.
Este home da Bicicleta
Fazi dela ua lambreta
Até le atrelou ua brueta.
Uma vez a Lisboa fui parar
E por lá o foi encontrar.
Eu foi prestar provas A. Militar.
O Henrique e o Berrim lá estavam
Eram eles que por lá mandavam
E sobre tudo me informavam.
Minha mãe queria que fosse General
Mas nas provas eu iria ficar mal
Porque eu saltava e corria no juncal
Não estava preparado para tal.
Dentro do quartel o Berrin a erva ceifou
Haver se sabeis que ferramenta usou?
Foi com uma gadanha que lá encontrou!
A gadanha nunca ninguém a aguçou
Mas um Sendinés sempre se desenrascou.
Homem tão voluntário é difícil encontrar
Porque um militar ajuda não pode negar
Porque pela pátria ele um dia jurou lutar.
D. Juan
juan 6 de junho de 2007
PERSONAGEM ADEUSDADO
Adeusdado deve ser desembaraçado
Nos dele pouco ou nada sabemos
Sabemos apenas que foi operado
Mas gostamos do que de ele lemos.
É um homem que vive preocupado
Porque vê que o mundo revoltado
Devido a riqueza ser mal distribuída
Ele quer é ver a regionalização instituída.
Ele é um grande Mirandês
E dá-se com todo o Sendinês
Porque ele não é mala rês.
Ele veio aqui ler as lições
Também da as suas sugestões
E não se inibe de dar opiniões.
juan 13 de junho de 2007
Ainda só agora me inspirei
Também só agora cheguei
Vou encerar o que comecei.
Da adega e da vinhas vou falar
E estas rimas lhe vou dedicar
Antes de todos caracterizar
Mas as gentes temos que recordar.
Casa branca que tanta alegria deste
Que tanto falar fizeste!
Quanto vinho no mercado puseste?
Produzes branco tinto e rose
O vinho é muito, à é!
Bebendo muito ninguém fica de pé.
Muita gente vinhas plantou
E com muito amor as tratou
E ervas criar nunca lhe deixou
Mas já há quem as abandonou.
Anos a fio de trabalho duro
Que termina com bom maduro
Daquele que põe um homem puro
Enxertaram cepas de Malvasias,
Caré, Terontês e Bastardo
Olho de Rei, Tintas e Polhetas
Ipolitas, Moscatel e Berdelho
Quem não gosta de entrar em Sendim
Por Vale Carrasco ou pela Bodega
E ver o verde que perto e longe “Berdega”
Até ao Rincadeiro monte mas alto lá no fim.
Esses montes quem os plantou?
Muitos já Deus os levou
Gente como essa já não há
E partir de agora o que acontecerá?
Todos as terras tinham pedras
Mas foram amansadas, não por ferras!
Mas por homens com mãos gretadas
E as pedras em paredes foram arrumadas.
D. Juan
almendra 13 de junho de 2007
D.Juan de mi falou,
Mui cuntento quedei.
De todo l que me agabou,
Tanto nun mercerei
Nun respondi na hora
Yá que poeta nun sou,
Mas bengo faze-lo agora
Porque oubrigado stou.
Al falar de l sendineses
Que tanto trabalhórun,
Agradeço dues bezes.
Por todos ls que cuntinuórun
L trabalho de ls que tantas bezes
Tantos ignorárun i despresórun.
Un abraço a D.Juan que nun coinheço, mas que ye un baliente sendiés.
Se nun naciu eiqui, ye mais que muitos que acá nacírun.
Almendra
juan 14 de junho de 2007
António P. pós um retrato do Santoinho
Que é uma casa alegre do alto Minho
Que põe um homem contente com vinho
Eu já dela sai bem regadinho.
Eu só como duas sardinhas
E tem que ser muito pequeninas
Uma vez comi lá meia dúzia
È depois a barriga é que crescia.
Essa casa está em Darque sobreposta
Uma quinta com casa e com celeiros
Em Sendim podiam fazer uma para a posta
Mas com música e com paliteiros.
Eu gosto do cantar do Minho
As mulheres cantam fininho
E um homem fica atrevidinho
E depois pode acabar num cantinho.
Depois de começar o arraial Minhoto
Eu começo a dançar como um gafanhoto
Porque a essa ora já estou bem disposto
Todas as torneiras botam vinho
E um homem para tirar o cheirinho
Bebe toda a noite muito devagarinho.
D. Juan
P.S - como gosto muito desse lugar, quem puder que experimente quando estiver com muitos amigos.
juan 15 de junho de 2007
TRÁS-OS-MONTES
Trás-os-Montes terra de água fria
Lugar onde o Melro ainda canta
E onde o tempo já quase não anda
O povo já muito tempo que nem pia.
Quem não conhece estas terras
Pensa que elas só têm pedras
Julgando-as encurraladas entre montes
Com muita água fria nas suas fontes.
O povo tem fama de ser hospitaleiro
Porque a acolher sempre foi o primeiro
E no trabalho ninguém é de soalheiro
Sendo conhecida pelo cheiro do fumeiro.
Muitos foram os que estudaram
E nunca nestas terras acreditaram
Também nunca mais cá voltaram
A não ser quando tudo levaram.
Vejo muitas pessoas em altos cargos
Que de Trás-os-Montes são originários.
É nas grandes cidades que são funcionários
Nesta província os salários são mais magros.
Para mim todos os problemas estão
Em quem foi e nunca mais voltou
Porque por outras terras se acomodou
E a esses nem os ares cá os trarão.
Há muita coisa que faz pensar
Porque nos querem abandonar
Quando temos tanto para dar
Mas por tudo temos que lutar.
Quando vêm a esta região
Utilizam uma só mão para dar
Com as duas regressam a tirar.
Tudo com uma simples decisão.
D. Juan
juan 18 de junho de 2007
SONETO PARA OS QUE NÂO ESCREVEM
Vejam bem, quem por cá vem
Gosta de ler o que o BLOG tem
O que pensam, nós não sabemos
Porque deles pouco ou nada lemos.
O mundo sempre foi assim
E se tudo parece chegar ao fim
De repente algo se enaltece
E quase de tudo nos aparece.
Aconselho todos a participar
Para o que é bom não acabar
Antes de escrever deve-se meditar
Uns não escrevem por raiva
Outros para o tempo não gastar
Mas eu tenho que e de vós alegar.
D. Juan
juan 19 de junho de 2007
FOTÓGRAFOS DO MUNDO
Aos fotógrafos que andam pelo mundo
Que foram a procura de um sonho profundo
E não tiram a sua terra do pensamento
Só de se lembrarem dela, lhes dá alento.
Poderia falar deles ao pormenor
Mas o texto ficaria muito maior
Mas o que já nos trouxeram
Mostra os laços que por lá fizeram.
Dizem, que em cada canto do mundo
Há sempre um grande Português!
E não haverá um Pomenteiro Sendinês?
Que é generoso como o mar profundo.
Vimos retratos da Oceânia ao Canadá
Passando por França, Espanha e Alemanha.
Até aos coelhos e chouriços da América
E de Vera Cruz nos mostraram muita beleza.
Tudo nós mostrais com encanto
O que pelo mundo sempre vistes
Das terras para onde há muito partistes
O que nós deste canto, olhamos com espanto.
D. Juan
gaiteiro 20 de junho de 2007
dius bos dé los buonos dies!
Stub uns dies sim anternet!
Obrigado D.juan! quedei bocabierto! cum quatro palabras dezistes toda la mi bida, à balinte Juan!!
ya stou cuntente ya tendo anternet para navegar cu la mi barcassa!
fagam favor se seres felizes
juan 20 de junho de 2007
Tudo tem um tempo
E palavras, leva-as o vento
Eu escrevo por vontade
E para matar saudade
Hoje não tinha nada escrito
Nunca dou o dito por não dito
Mas já estou quase acabar
Atingiu o que havia a alcançar.
Vejo pessoas a esmorecer
E com quase nada para dizer
Eu também vou parar.
Gostei de para voz relatar
O que estou a imaginar
E nunca foi para engraxar.
D. Juan
Ana Maria F outor 21 de junho de 2007
Amigo Juan ou João…
Não há razão, claro que não,
Para não continuar a rimar
Conversar e dialogar
Dando voz à imaginação.
A fonte parece que vai secando… ?
Tudo já foi dito, explicado e comentado ?
Certamente que não !
A existência é tão diversa,
Tão rica e tão complexa,
Que é impossível deixar de ter
Tantas coisas para dizer !
Contar, meditar, dialogar,
Filosofar, inventar e imaginar :
O que é senão viver ?
Para ficarmos calados,
Mudos e paralizados
Basta bem depois de morrer !
Mas tudo o que estou a dizer
Quem está disposto a entender ?
Depende e nem interessa.
Cada um vai pensando
Lendo e meditando…
Até que um dia nasça
Nasça ou renasça
A vontade de se exprimir
De contactar e de reagir
De reatar laços…
Laços antigos
Quase desaparecidos…
Laços !
juan 21 de junho de 2007
O testemunho eu lhe passaria
E você Ana Maria
Poemas recitaria
Sei que você não se importaria.
A minha fonte nunca vai secar
Enquanto a minha cabeça imaginar
E os sentidos estiverem a trabalhar
Mas chegou a hora de eu abandonar.
Vou apenas a nossa terra honrar
Porque é aquilo que todos nós une
E algo a que não somos imune
Se uma coisa começo, vou acabar.
Eu escrevo de muita maneira
Não preciso da escrita para comunicar
Basta-me uma terra para lavrar
E uma horta para plantar.
Sou Juan Sendinês, e não João
Esse é o nome que me dão
Até minha avó Josefa era Espanhola
E meu avô apanhou lá muita “pola”.
D. Juan
Passareiro 21 de junho de 2007
Don Juan, o inversadeiro
Que de mim vieste falar
Gostava de te conhecer
Para de ti enversar !
Falaste que dei agua na bica
Quem beber aqui fica!
Pois eu bastante bebi
Mas para França vim que é mais rica.
Disseste que ias parar
Tens que continuar a escrever
Para nos todos os dias
A internet acender!
Gostava de mais escrever
Mas erros sempre dei
Agora jà vou velho
E parece que nao aprenderei
Passareiro do meu avo
Nome que eu gosto
De Sendim a minha terra
Mas so no mes de Agosto
Ché Anguila
Muito saltava
Mas logo que ia para a horta
Para Forcaleiro me levava
Gostava de saber quem és
A mim podes dizer
Porque de ti o Jérrico
Commentàrios nao vou fazer
Sei que és de Sendim
Homen de coraçao
Pois um dia juntos
Podemos cantar uma cançao
Obrigado de tanto escrever
O Blog tens animado
Se tu te fores embora
Ficou todo desanimado
juan 22 de junho de 2007
Á Antonho eu não dou para cantar
Onde podia dar um jeito era a desafinar
A Internet continua sempre a “chisçcar”
Sempre te informas do que está passar.
Vou continuar a escrever
E a dizer o que me apetecer
O mundo esta em mudança
E ele sem nós não avança.
Gostei das fotografias do Santoinho
Só de as ver põem-me doidinho
De me lembrar que as pedras dão vinho.
Agora estou-me a preparar
Porque o S. João está chegar
E a folia tenho que apanhar.
D. Juan
juan 27 de junho de 2007
A verdade é dura de roer
Quando não a queremos ver
Ficamos feridos de a ouvir
Mesmo que seja dita a rir.
Com o tempo até a aceitamos
Depois de nela pensarmos
Quando as pessoas são de bem
Até dizem que ela veio por bem.
No fundo até somos todos iguais
O que interessa é não gerar magoa
Sabendo interpretar todos os sinais.
Devíamos era correr como a água
Até nos transformar em oceanos
Para estarmos unidos muitos anos.
D. Juan
juan 28 de junho de 2007
Sempre gostei muito do mar
Porque dá para estender o olhar
Para ver o azul da água salgada
Sempre pronta a ser enrolada.
A minha terra não tem mar
Mas o rio água lhe vai levar
Eu gostava de ser navegador
Para ir ao leme com esplendor.
Eu até já sou navegador
Dos Blogs escritos com amor
Com paixão e muita liberdade
Feitos com muita criatividade
A escrita é para comunicar
E o estado de espírito mostrar
Mas não a nada como o mar
Para nos fazer relaxar.
O marinheiro do alto mar
Onde aprendeste a navegar
Se nem ao rio foste treinar
Nem sequer aprendeste a nadar.
Agora não é preciso ir ao mar
Para pelo mundo navegar
Basta a Internet ligar
Para novos mundos encontrar.
Ó mar alto, ó mar profundo
Agora para dar a volta ao mundo
Não é preciso andar no mar alto
Basta descobrir este encanto
D. Juan
juan 29 de junho de 2007
O mundo é difícil de compreender
Não adianta muito esforçar-nos
A tudo, e com todos, querer resolver
É muito provável que não consigamos.
O que hoje é, amanhã talvez, não será!
E é esta diferença que nos distingue
E é ela que muitas vezes nos defenderá
A livrar-nos daquilo que nós atinge.
Muda-se o mundo, mudam-se as opiniões
É pena o mundo não ser mais constante
Para não sofrer tantas transformações.
Vejo tudo muito, muito, distante
Desta vida muito, muito, delirante
Cada vez menos, menos, tolerante.
D. Juan
juan 2 de julho de 2007
RIO
Aí o rio não te queixes
Nem tires água aos peixes
Continua o teu caminho
Mas via sempre mansinho.
Quantos há que te viram normal
Que agora te olham admirados
Com os olhos em ti fitados
Pensando sempre em algo fatal.
Rio que de longe não te vês
Porque as faias te escondem
E as vozes que nos respondem
Mas já só de quando em vez.
Teu leito há muito que aumentou
Pela mesma razão que agora secou
Muitas recordações nós vêm mostrar
Porque muitos só as ouvíamos contar.
Também temos que te louvar
Porque és um bom conservador
Mantiveste paredes como um feitor
Ás leiras deste nova terra para cavar.
As ribeiras a ti te vão encontrar
Mas não têm nada para te dar
Porque o seu leito já secou
E teu muito já mingou.
D. Juan
juan 6 de julho de 2007
D. Juan de novo regressou
E alguma erva ruminou
Mais ainda foi ao ferrador
Para os sapatos lhe compor.
Este ano há muita palha
E o palheiro vai encher
Ao menos que nos valha
A Internet para a vender.
A dona leva-me ao prado
Para que erva eu coma
Mas eu já levo tudo pisado
E erva, que a coma a dona.
Eu gosto muito é de grão
E estar com a cabeça no ar
Não gosto da erva do chão
Mas gosto com todos falar.
D. Juan
Ana Maria F outor 6 de julho de 2007
Bem sabe, Senhor Poeta,
Que um jerico da Ourrieta
Tanto gosta de erva como de grão,
E de erva fresca do Poceirão .
Se passasse um tempão
A comer só grão, só grão,
Atrás dessa dona ia logo a correr
Para de erva fresca logo se encher.
Não nos engana, não !
Precisa da dona, do prado e do grão;
Da palha mole do palheiro
Como do ar puro do lameiro !
juan 7 de julho de 2007
Mas eu gosto mais de grão
Seja de centeio ou cevada
O grão dá mais força que o pão
Embora andem de mão dada.
Não quero erva do Poceirão
A das Ouretas é muito melhor
Porque se mistura com ramão
No Poceirão gosto de ser jogador.
O grão põe-me a brilhar
Para minha dona encantar
Com erva só me cresce o pelo
E minha dona morre degelo.
Quando eu estiver mimoso
Eu e minha dona vou correr
Para um local montanhoso
Onde ninguém nos possa ver.
D. Juan
Ana Maria F outor 14 de julho de 2007
Dia 14 de Julho de 2007 : dia do ano em que se realiza o único « Jantar-Convívio das Mulheres Sendinesas »...
(Não posso estar presente ; estou a 1000 kms de Sendim)
No mesmo dia, é editada na página de apresentação deste site, ao lado do cartaz que dá informações sobre este evento, como pensamento do dia (Pensamiento de l die), a seguinte frase : « La pita esta chuca… »
Há coisas que poderiam ser insignificantes… Mas acontece que não são !
almendra 15 de julho de 2007
Que pena a AZATS não estar legalizada.
Muitos projectos turísticos e não só, estariam em andamento.
E os e as sendinesas não precisariam de ir passar férias a 1 000Km de Sendim.
Há quem nos queira ver a mais de 1 000Km, mas não temos posses para ir.
Ana Maria F outor 15 de julho de 2007
Pessoalmente, sei que não preciso de me justificar.
Só ganhamos se formos capazes de avançar com ideias sensatas e sempre positivas.
Quer queira, quer não !
almendra 16 de julho de 2007
Tens toda a razão.
juan 23 de julho de 2007
Já estamos no tempo da cegada
Eu ando a cortar trigo na levada.
Sou mais rápido que a ceifeira
E debago como maquina na eira.
Ceifo sempre sem dedais
Ato sempre com centeio!
Gosto de fazer bornais
E junto para a Morena.
A ceifa está a ser descansada
E também um pouco nublada.
O trigo que mal que debaga!
A água este ano não se estraga.
Esperamos uma boa trilha
Com água quente na bilha
Com muito bento para a limpa
E muito vinho fresco na pipa.
D. Juan
juan 25 de julho de 2007
Estavas cintilante, no adro!
Quando eu por ali passei
Encontrar-te ali, não imaginei!
Olhas-te para mim de canto.
Quanto tempo ali estiveste
Não sei? Eu não te vi!
Só quando vim é que reparei
E dentro de mim entraste.
Depois ainda te quis encontar,
Em todos os locais te procurei
Mas em nenhum lugar te achei.
Quando a tua porta passei
Ainda te queria contar
Aquilo que nos anda a matar.
D. Juan
juan 30 de julho de 2007
O que uma terra nos dá
Para voltarmos sempre lá.
Terra não podes ficar esquecida
Só por mudarmos de vida.
Quando a saudade aumenta
Até se volta muitas mais vezes.
Quem muitas vezes assim pensa.
Até volta vários dias por mês.
Em breve terra te vou deixar
Sempre estarei pronto a voltar
Comigo uma parte de ti levarei.
Sempre te vou imaginar
E por ti sempre chamarei!
Para acabar onde comecei.
D. Juan
juan 31 de julho de 2007
DIAS QUENTES
Dias quentes que aqui chegastes
E todas as mentes, já aqueceis!
Fazei de todos os homens fiéis
Porque sempre os aconchegastes.
Esfriai a sua mente pura e leve
Para que eles não se separem.
Fazei com que eles não embarquem
E que voltem dentro em breve.
Ó luz do sol iluminai
Porque daqui ninguém sai!
Sem tudo o mundo dizer.
Homens digam o que fazer
Para quê tanto combater?
Se depois tudo pela terra cai.
D. Juan
juan 1 de agosto de 2007
Eu tenho gosto em ser burro
E no lameiro andar a comer
Só a carroça eu empurro
E quem passa gosto de ver.
Os homens são mais complicados
Se ficam com a cabeça cheia
Tem força para levar mil arados
E puxavam a palha de toda a eira.
Quando eu fico muito furioso
O meu amo fica mais cauteloso
Dá-me palmadas para amaciar.
Não venha algo para me espantar
Mas eu sou fácil de amansar.
Porque eu sou muito amoroso!
D. Juan
juan 6 de agosto de 2007
SANTA BÁRBARA
Santa Bárbara bendita
Que no céu estais escrita
Dai-nos um grande dia
E o povo boa festa fazia.
Santa Bárbara Granizo
No meu prato deitou
Que baixo das telhas entrou!
O vento, o caminho lhe arranjou.
Santa Bárbara debaixo
Da cama me meteu
Quando seu carro estremeceu!
E com o medo eu fiquei roxo.
Santa Bárbara nos livrou
Naquele dia d´Agosto fatal
A prestar contas de todo o mal
Que no esquecimento não ficou.
Santa Barbará me protegeu
Daquela chuva imensa
Que tornou a tarde tão tensa!
E a terra diante de mim levou.
Com papel e água benta
Livrai-nos das tormentas
Tirai-nos de todas as prisões
Ajudai-nos a tomar decisões.
D. Juan
juan 6 de agosto de 2007
SANTA BÁRBARA
Santa Bárbara bendita
Que no céu estais escrita
Dai-nos um grande dia
E o povo grande festa fazia.
Santa Bárbara granizo
No meu prato deitou
Que por baixo das telhas entrou!
O vento, o caminho lhe arranjou.
Santa Bárbara debaixo
Da cama me meteu
Quando seu carro estremeceu!
Que com o medo fiquei roxo.
Santa Bárbara nos livrou
Naquele dia d´Agosto fatal
A prestar contas de todo o mal
Que no esquecimento não ficou.
Santa Barbará me protegeu
Daquela chuva imensa
Que tornou a tarde tão intensa!
E a terra diante de mim levou.
Com papel e água benta
Livrai-nos das tormentas
Tirai-nos de todas as prisões
Ajudai-nos a tomar decisões.
D. Juan
(P.S a anterior é para apagar)
juan 18 de agosto de 2007
BAÍUNCO
Baíunco rua onde nasci
Baínco rua onde me criei
Por aquela rua chorei
E por lá também aprendi.
Tudo o que escutava nos poiais.
O porquê daquele nome
Não me questioneis!
Rua com casas e currais
E aguas que no meio passais.
O caminho sempre encontrais.
Baínco rua escorrida
Em tempos por lagoas prenchida.
Baíunco rua de homens francos
Onde cresciam os tais Baíuncos
Que nasciam em lagoas como fruncos.
P.S. - Sempre questionei porque é que a rua se chamaria Baíunco, mas encontrei escrito nun Blog que Baíunco são umas canas que têm no cimo uma espécie de veludo. Como as casas, quem bem da praça para baixo mais ou menos a partir do forno de Ti Carvalha, as do lado direito têm uma augeira que no Inverno corre por debaixo delas, de umas para as outras, na sua parte mais baixa. No Inverno poderá estar alguns dias a correr. Daí que poderiam existir lagoas que retinham a água que ainda hoje rebenta debaixo delas quando chove, e Nessas lagoas existiriam as tais canas que se chamavam Baíuncos, daí poderá ter vindo o nome.
No fundo da rua havia o Cachão de um lado e lagoa do Poceirão do outro, eu ainda vi com essas canas. Como tal achei que devia fazer um tributo a esta rua.
D. Juan
juan 19 de agosto de 2007
BOLA REDONDA
Bola redonda que rola, e rola que rola
E mais bacalhau frito na “caçola”
E vinho no copo, em ponta de espada
E o coração vai apreciando a bola.
Cada coração, cada rol de emoção
E a bola rola, que rola, na televisão
No final cada um com a sua sensação
E todos, com certeza baixarão a tensão.
Cada rosto, mais e mais adrenalina
E a bola rola, que rola, e mais discussão
E mais presunto trazido por Quim Rola
Mais uma garrafa para mergulhar a emoção.
No final quais foram os que ganharam
A não ser, os que na televisão se mostraram
Valerá a bola tanta emoção?
E ser o cerne de tanta discussão.
D. Juan
juan 25 de agosto de 2007
O tempo voa depressa
Mais rápido que o vento
E contra ele, algo tento
Mas, a mais sempre penso!
Nem que esteja ocupado
Viro sempre para este lado
O lado mais compensado
Onde o pensar está refugiado.
Todas temos uma conduta
Determinada pelo pensamento
Mas que varia a cada momento.
Quantas ilusões e pensamentos
Ficaram nas vidas por realizar?
Que poderiam o mundo revirar.
D. Juan
juan 26 de agosto de 2007
Cada vez que lembro de ti
Mais saudade tenho de te ver
Porque o meu coração sem ti
Não consegue mais viver.
Quero que esperes por mim
Porque eu um dia vou voltar
E virei só, para comigo te levar
Para que tudo acabe no Bonfim.
Acalmas o teu sofrimento
Se me trouxeres no pensamento
E lembra-te do meu duro olhar
De ti nunca mais me esquecerei
Nem que seja do teu fino olhar
Que sempre me irá acompanhar.
D. Juan
Ana Maria F outor 1 de setembre de 2007
Bonfim ?
Onde fica esse Bonfim ?
Cumprimentos e muita inspiração Juan Poeta !
almendra 4 de setembre de 2007
www.sandinus.blogs.sapo.pt
gabilan 14 de setembre de 2007
não percam amanhã . Sábado 15 de Setembro.
Depois do Jornal das 11 na TSF
O Encanto do Intercéltico em Sendim
almendra 16 de setembre de 2007
www.nuobasdalpraino.blogspot.com
francisco 17 de setembre de 2007
Estive colado 40 minutos ao rádio a ouvir a reportagem do Jornalista Manuel Villas-Boas sobre o intercéltico. Falou-se do foturo do festival, dos forasteiros das bandas, e até o padre falou. Mas faltou a meu ver, falar da terra que o acolhe, das suas gentes e da aproximação que estes sentem com o festival, faltou falar do enquadramento deste não em Sendim mas em toda a região.
Por aqui me fico porque podem pensar que sou contra, mas não, assim se mantenha a sua realização durante muitos anos.
zé mialito
juan 21 de setembre de 2007
FIM
Dia derradeiro chega por fim
Eu sem saber o que será de mim.
La longe no horizonte se alcança
Um espirito com muita confiança.
O fim, é o início de um começo
Por isso eu nunca me despeço
Do fim que agora termino
Para que o início seja pequenino.
Cada momento passa a correr
A saudade já começa a nascer!
Daquilo que fica por resolver.
Mas, D. Juan vai estar sempre atento
Dizendo o que tem no pensamento
Mesmo, que um amigo fique descontento.
D. Juan
juan 3 de outubre de 2007
MUNDOS PARALELOS
Os olhos vêm com espanto,
O cheiro a cadáveres é intenso.
A vida rola sem encanto
Para um mar de gente imenso.
Dois mundos em paralelo
Um, cheio de ganância e belo.
E O outro, luta pela sobrevivência
Mas sem nenhuma conveniência.
Porquê é que, não somos iguais
Como no mundo dos pardais
Em que não há esquecidos.
Não há opressores nem oprimidos,
Mas que existe a toda a hora, verdade
E com certeza, também liberdade!
D. Juan
Ana Maria F outor 3 de outubre de 2007
Lhebanta porblemas antressantes l tou poema, Juan...
La distáncia que separa esses mundos paralelos que se eignóran, se çprezían tamien por bezes ye sien dúbeda assustadora.
Que ye que se puode fazer ?
almendra 4 de outubre de 2007
Deixar de olhar só para um lado.
Sermos verdadeiros e leais.
Reconhecer que os outros também são gente.
juan 10 de outubre de 2007
RINCADEIRO
Do alto daquele cabeço
Já se vê, o fumo fumegar
Que o frio já está a chegar
Que bom, o lume do começo.
Foste o último, ó cabeço altivo
Que me viste andar a lavrar
E a pele me viste bem suar
Depois de um dia cansativo.
Teus gogos e jogas, têm encanto
Teu horizonte é longo e ínfimo
Tua fronte olho com espanto.
À Rincadeiro, monte Olímpico
Tens o ar que mais gosto de respirar
Nos dias de céu azul, e límpidos
D. Juan
juan 16 de outubre de 2007
CARAS E ROSTOS
Em cada cara um olhar triste
Gera um rosto que nunca viste
Não há esperança de um dia viver
Á espera que algo venha a acontecer
Quase todos são ladrões
E contam todos os tostões
Que lutaram para arranjar
Sem deles ninguém, se lembrar
Nem que seja só a esperança
De um dia, que mais avança
E que amanhã venha melhorar
E que algo mais traga para contar
Nem que seja só, alegria no rosto
De um mundo já muito decomposto.
D. Juan
juan 18 de outubre de 2007
DIA TRINTA
Estou-me a preparar para os Gorazes
Que acontecem já muitos anos!
São antes dos santos, no fim deste mês
Vou vender cebolas, maças e figos.
O que vender, vai dar algum dinheiro
Para no fim comprar um jumento.
Para juntar ao que tenho no palheiro.
Tenho o “triato” cheio de mantimento.
Vou comprar castanhas e muito vinho
Para celebrar o dia de S. Martinho.
Umas botas e marrã de porco Montês
E muitas meias para aconchegar os pês.
Este ano calha numa terça-feira
Fraco dia para quem vêm de longe
E sempre gostaria de passar pela eira
Contar a vida, e puxar pela cavaqueira!
D. Juan
Ana Maria F outor 2 de nobembre de 2007
Este Blog daba sinal que alguien habie screbido algo hoije ou mesmo onte. Mas nun era l caso. Scribo you anton para anformar que dei tamien la mie opinion (modesta i mui curta por anquanto) an defesa de la lhéngua mirandesa ne l Fórun, depuis de haber lido ls dous artigos mui amportantes de l Sr Leonardo Anton de Zenízio i Presidente de l'Associaçon Nial de la Boubilha .
Todos sabemos que stá a la puorta l Eimbierno mas nun será razon bastante para mos morrirmos als cachicos nós tamien, ou si ? Bá, la bida cuntina; ye só querermos! Bota a falar i a screbir ! I nóten bien: "screbir" rima cun "bibir" ! Que queremos mais ?
almendra 2 de nobembre de 2007
NADA
Ana Maria F outor 2 de nobembre de 2007
« Nada » : nó !
Mas si « BUONA DISPOSICON » para ajudar siempre aqueilhes que puoden precisar mais do que nós, por eisemplo ls mais nuobos que nun ténen por eisemplo la speriéncia que nós por bezes tenemos. I tamien la salude que nien todos ténen anfelizmente.
L que queremos mesmo ye esso anton : BUONA DISPOSICON i SALUDE para todos, sien eiceçon.
gabilan 2 de nobembre de 2007
Um desabafo sobre telecomunicações
Só os mais azarados provaram o sabor de ficar sem ligação à internet durante 3 semanas... a todos eles um abraço
não sei se é o sitio indicado mas de certeza não há outro melhor, afinal falar e scribir tambem faç bibir...
2giga 5 de nobembre de 2007
praça,
3 sumanas sin anternet ai ai, esso ye que fui sufrer lol
abraços
Ana Maria F outor 6 de nobembre de 2007
José Leite de Vasconcelos que nun era de las Tierras de Miranda nun quedou nada ansansible quando oubiu falar Mirandés pula purmeira beç i tubo toda la rezon de falar nun de ls sous poemas de l “burburino houmano”...
Que ye esso ?
La eiluson que ten l home de pensar ou acraditar que representa la cousa mais amportante que puode haber.
Basta ber l retrato que eiditou neste site, zde la sue Jinela, trasdonte die 4, l nuosso retratista afamado (Yá nun ye preciso apresentá-lo, quien ye que inda nun l cunhece ?)
L retrato ten este comentairo: “Hoije stube un die de marabilha. Fui-me até Forcaleiro a apanhar uas azeitunas pa l´auga...”
Comentairos nós tamien:
Burborino houmano ?
Nó ! Apenas l ouniberso !
I l resto, todo l resto !, deixa de tener amportáncia.
La bida ye curta, sabeis ?!
almendra 7 de nobembre de 2007
Nó. Ye curta la bida de las pessonas. La bida ye bida siempre an eiboluçon.
Hai ye ls que pensan que eilhes son lla bida. I ténen miedo de que la sue bida acabe.
Ana Maria F outor 21 de nobembre de 2007
Gustaba que l miu primo (primo segundo) Zé Almendra mos splicasse mais claramente l que quier dar a antender quando scribe hoije ne l sou jornal diário: « Para quien tanto se preacupa cun las mulhieres i nada faç por eilhas, ye buono que saba que las sendinesas sáben bien l que quieren... ».
Nun ye preciso ser licenciado an Direito para antender que aparece claramente ua crítica nesta sue afirmaçon i até ua denúncia.
Quiero antretanto dezir que se sou you que el quier atingir (antre outras pessonas), anton ye altura tamien de le relembrar que yá antes del falar desse curso hoije, yá you uma beç cheguei a falar nel, neste mesmo site, an termos mui posetibos, yá que ua tie mie tamien yá lo andou a frequentar l anho passado.
Fazer mais que aqueilho que fiç ou fago ?
Até serie bien capaç de l fazer nomeadamente se tubisse que les ansinar tamien essa lhéngua que falában Molière, Voltaire i un tamien que se chamaba Victor Hugo.
Nun ye, primo Almendra, cun cunsideraçones anjustas ou anjustificadas i tamien anfeliçmente negatibas que poderemos abançar. I nun me benga dezir, porque nunca acraditarei, que nun era you tamien que querie atingir. Atingiu-me i l mal stá feito.
Outra cousa: se acha mesmo que las Sendinesas sáben bien l que quíren, deixe-las anton falar muito mais de l que faç. Son capazes de sprimir tamien l que sénten, tan bien senó mais até, todas essas cousas que le sálen de l'alma . Talbeç bien melhor! Sien falsa modestie.
almendra 21 de nobembre de 2007
Solo se siente quien ten por que se sentir.
Quedo cuntento que leias l Hoije, cuidaba i sculpa se stou anganhado, que solo mirabas para un lhado.
Mas muitas outras cousas ténen salido ne l Hoije i mesmo para bien de l mirandés i nunca te bi falar.
Mas nun cuides que you sou de ls que beio las cousas an termos personales, nó, you beio Sendin i tu sós ua sendinesa cumo las outras ou cuidas-te mais amportante para you pensar an ti?
You nun fágo parte de grupos, nin perciso que me eimenden ls testos para aparcer ne ls jornales.
I nun me bengas cun essa de ls erros, porque you antendo que solo nun dá erros quien nun scribe l que l bai na alma. Scribe, pensando l que scribe, i l que assi faç ye ua pessona peligrosa.
Solo ua cousa mais, l tou ultimo paragrafo fui scrito cun la alma i nesse sós mie prima, inda que segunda, mas quien nun ama ls primos segundos nun ama primos niuns.
Un abraço
Tou primo (segundo), Zé
Ana Maria F outor 21 de nobembre de 2007
Miro para todos ls lhados que me dá la gana, primo Zé i naide me oubrigará a falar se nun me dá la gana falar. Tamien ye un sendinés cumo ls outros i todos bemos Sendin. Nun hai só ua pessona a ber Sendin i you, acradite!, a mais de mil quilómetros dessa nuossa tierra nun me cunsidero, nó!, cumo la pessona mais amportante ! Yá tubo tiempo zde que naci de aprender a ber las cousas cun modestie mas tamien cun esse spírito crítico que aparentemente tanto l ancomoda.
Nun gusta que le eimenden ls erros ? You, pulo cuntrairo (Talbeç seia esso tamien ua pruoba de la mie modestie), nun solo aceito, agradeço, i bou até repetir ua frase que yá chegou a ler tamien neste site mais dua beç: « Quiero daprender, daprender siempre ! »
Ye esso tamien que l ancomoda ? Que las pessonas procuren eimendar-se, corrigir-se, daprender i daprender siempre?
Nun faç parte de grupos, Zé ? Ye muito solitairo anton i muito cuntraditório tamien. Anton que ye essa associaçon que ajudou a criar recentemente -la AZATS- senó tamien un grupo de pessonas? Nun ye un grupo de pessonas ? Anton l que ye ? Ua andibidualidade só ? Todo esto, acradite, parece-me mais ua beç preocupante.
Repare tamien que ler Molière, Voltaire i Victor Hugo tamien ajuda !... A zambolber l spírito crítico por eisemplo i nun ye ua pequeinha cousa! Zambolber, nun ye berdade ?
Quanto als primos que debo de « amar » ou nó: esso ye cumigo. Naide me puode roubar la mie lhiberdade de pensamiento. Esso ye que ye la Democracie i nó apenas l'alma !
Ye ua prima segunda que le stá a respunder.
almendra 21 de nobembre de 2007
A mie nada me ancomoda. Quien quedou ancomodada fuste tu.
La tu bision de la sociadade nun ten nada a ber cun la mie. Mas para tou sossego, nunca fui de "dreita" i stou muito mais a la squierda que tu. Mas eiqui nun bamos a scutir politica.
Quanto a ler Voltaire, Molière i Victor Hugo yá you l fazie inda tu nin sabies quien eilhes éran.
Acunseilho-te a tornar a ler ls "Miserábles".
Tu yá curriste l mundo i la maior parte de las sendinesas scabórun las arribas de que tu tanto falas. You tamien l fiç i fiç muitas "burras" i calhos nas manos i tu?
Se l mirandés eisiste ye porque ls que acá quedórun, l fálan tols dies.
Nun ye berdade que nun se fala, la maior parte de ls mirandeses fálan-lo todos ls dies, mas antre eilhes.
Ls pais i las mais de ls doutores ye que se ambergónhan porque cuidan que son amportantes i esso de mirandés ye de quien nun sabe, nin lei.
Quanto a la AZATS nun ten nada a ber cun grupos, ou ye de ls sendineses todos ou acaba. Mas nun ye buona ou mala se l persidente nun t'agradar a ti.
Ls subsidios son la rezon de l'ancómodo.
Mas tu cuidas que solo ye amportante quien fala cun deputados i menistros?
No nuosso cunceilho hai trés deputados, que you saba, i un menistro.
I muitos candidatos. Stamos ricos.
Mantener todos ls dies un sitio onde yá fúrun mais de 11 000 a ler, i an mirandés, nun ye nada.
La tue politica assenta ne l ódio, por esso nun sabes stinguir l amor de la democracie.
Abraços
Zé
Ana Maria F outor 21 de nobembre de 2007
Cuntine a falar que you yá sei de que lhado stá l ódio.
Passareiro 21 de nobembre de 2007
BOA NOITE A todos
èra so para perguntar a ANA MARIA quem sao èsses tios que èla nomeia aqui VOLTERE MOLIère e Vitor Hugo sao de sendim que fizerao la e onde morabao
èra melhor que falasses de TI Monteira da rua do semiterio ou de tu Inacio do baionco que foi reguidor muitos anos e muitas coisas fes chafarizes lebou a agua pro baionco e compos muitos caminhos
TI MONTEIRA calha bem porque estamos a entrar no inverno mas èssa nao escreveu livros mas fazia outra coisa sem intresse nenhum sabes quen èra èssa ti merecia uma èstatua no meio da praça e ninguem se lembra dela ja que ès muito instroida e muito inteligente podias me falar um pouco dessas 2 pessoas
tambem queria perguntar te um coisa ate pareçe que
ès do urros ja que ninguem mos agava agavamonos NOS um abraço deste teu primo passareiro
Passareiro 21 de nobembre de 2007
depois falarei mais mas a uma condiçao que nao me cretiquem que dou èrros
senao nao escrevo
xao
Passareiro 21 de nobembre de 2007
para AnaMaria http://www.photoblog.com/CrisenoyCity num è so no SAL que se aprende o portogues e o sendines è mellhor assim be depois ja podes comentar
francisco 21 de nobembre de 2007
Ei que spertes, adonde stubistes até agora, you spera de bós!
Mirai esto nun paga la pena andar uns a ruber ls carcanhales uns de ls outros.
Mirai no fondo quando ua pessona quier ir al riu, i diç un: you gusto mais de ir pol Bergel adepuis passo pola Bobeda pola Marilha arrebulbo palas Arrenas bou l Rincadeiro abaixo chego a Forcalero subo i abaixo l Pisones, i bai outro diç: nó nó, you pulo nun se me dá, antes quiro ir até bemposta de carro meto l barco nu riu i chego a les Pisones, i bai outo: nó you gusto de andar a dereito fui para esso que fazirén l camino, bou Seixo abaixo Seixo arriba Mundim i stou nós pisones chego purmeiro. Mas pergunto you nun chegarán alhá todos? Nun haverá stimulos para cada um fazer la sculha que faç? A mi parece que si!
Portanto acho que debimos gastar menos tiempo a dezir you assi i you assado, tu assi i tu assado, i resolber mais problemas, muitas bezes no fondo até dezimos la mesma cousa mas bamos pye or caminos dfrentes.
La scuson ye bouna, mas num podemos pensar que ganharemos siempre porque se nun pensarmos em ceder a las bezes, la "guerra" ye cierta.
Mirai muito admiro estes primos primeiros segundos quintos, mas l que balerá ye la família i la amizade, porque l resto todos l sabemos.
abraços
zé mialito
Ana Maria F outor 21 de nobembre de 2007
Las mies biages, Zé Mialito, yá me lhebórun zde la eidade de quatro anhos para bien mais loinge que l spaço a que faziste refréncia. I hoije, ne l meio de todas estas discuçones, hai cousas que bou daprendendo. Era esso que you querie.
Passareiro 21 de nobembre de 2007
èra so pra dizer que podeis fazer um cumentario no photoblog an portues o an françes come quejeirdes la profesora tradus
la auropa e la cultura num ten fronteiras e se cada um faziesse un pouco de vim el mundo andaba melhor
Ana Maria F outor 22 de nobembre de 2007
Yá que sabes cousas que you nun sei i que outros (Nun sou só you !) tamien nun sáben, « primo passareiro » (Ye assi que assineste este tou último comentairo, nun fui ?) , yá que tamien nun tenies quatro anhos cumo you quando fuste pa la França , puis nó ?, cunta-mos anton quien era i l que fizo essa tal « TI Monteira » por eisemplo. Tengo la certeza que mais de l que ua pessona bai star antressada an ler l que bais a dezir.
Se tenes assi tanto miedo de fazer erros, bai a falar cun essa tal « profesora que tradus ». De certeza que tenerá tamien muito gusto an te poder ajudar.
Depuis, yá que faleste tamien an « semiterio » i an « urros » (Rulos an mirandés), tenerei you tamien muito gusto an te lhembrar qualquiera cousa.
De beç an quando, yá que sós miu primo tamien (ye melhor dezir-lo para que todos anténdan bien), calha nas nuossas cumbersas de família oubir tamien falar de ti. De certeza, primo, que bien gostaries que te agabássen... Cumo ye que dizes...?
« ja que ninguem mos agava agavamonos NOS ».... ??!!
Quanto al pedido que tamien teneries gustado que te fazísse de mos falar tamien de tiu Inácio, nun bai a ser neçairo andares a perder tiempo. Hai tantos i tantos Inácios an Sendim ! L que custará, diç-me alhá!, de ir a falar diretamente cun un deilhes ou deilhas ? Todos saberan falar melhor do que naide deilhes próprios ou de la família deilhes . Quien ye que nun gusta de falar de si próprio ? Nun gustas tu tamien ?
Passareiro 22 de nobembre de 2007
olha èra so para te dizer que sempre pensei que fosses mais instroida e mais enteliguente e mais educada porque a familia nao tem a ver nada a ver ao que èu escrevi gabarrons ou mais gabarrons os passareiros nao sao assim o nosso avo e mesmo meu pai nos educarao de uma maneira modesta e sinsera
è mesmo por isso que tenho prazer de ser passareiro ate os meus netos
quando lhe perguntas como se chama dis te logo passareiro e èu todo contente ai è um gabarrao mas o resto è combersa a minha vida privada so èu è que a sei graças a deus ou a minha cabeça ou entao as minhas maoes
tudo bai bem
mas com a espriençia que tenho da vida em geral ainda te posso dar uns conselhos começa a fazer bem num importa a quem
com respeito a Ti Monteira a MAE dos pobres bou a pedir au professor e doutor Almendra ou au doutor Amadeu Ferreira que fassao aqui um comentario
porque andonarao melhor que èu porque èssa mulher bam o mereçe e nao è para esqueçer
se falei dela è que estaba a ver as noticias e vi que mesmo nos paises ricos à pessoas sem avrigo que morrem de frio e èssa mulher nao os deixaba morrer porque tinha o palheiro cheio de palha e a pota sempre aberta e uma malga de caldo quente
pois se gostas de sendim e se ès sendinesa devias te interessar do presente e mais do passado
fico por aqui porque insinar a quem nao mereçe è tempo perdido
èu passareiro com prazer
Ana Maria F outor 23 de nobembre de 2007
Quieres saber mais cousas, Antonho Paxareiro…
Yá que faleste an “semiterio” i an Ruolos, lhembrei-me de qualquiera cousa que me cuntórun, bai a fazer un anho...
Parece que nun zgusteste que alguien que ten raízes precisamente an Ruolos te andicasse ua cousa que tu nun sabies: l sítio adonde fui anterrado, hai uns trinta anhos quaije, ne l cemitério de la nuossa bila de Sendin, l nuosso abó, Manuel Paxareiro.
Repara cumo ye la bida ! Parece que passamos al lhado por bezes de l eissencial i esse abó parece que tamien chegou a cuntar muito para ti.
Antretanto, tamien me cuntórun un die qualquiera cousa...
El, esse nuosso abó, que era, cumo tu sabes, cunsiderado por todos cumo un amor de pessona parece que un die nun gustou mesmo de qualquiera cousa. Ne l meio de la Praça chenica de giente, (talbeç até fusse un die de fiesta), agarra i dá ua lambada monumental (histórica !) a un de ls nietos mais bielhos que yá tenien mais de binte anhos na altura (nun era you; acradita!, you só tenie uns 12 ou 13 anhos). I sabes porquei ? Parece, esso nun bi you de mui cerca mas houbo tamien quien me cuntasse, que nun gustou nada, mas nun gustou mesmo nada, l nuosso abó!, que esse nuosso primo tubisse falado i oulhado para el, agabando-se cumo probablemente l nuosso abó nunca habie bisto i oubido alguien agabar-se dessa maneira subretodo na nuossa família.
Era ua personalidade tamien esse nuosso abó !
Quanto al nieto que recebiu la lambada, tu debes de saber bien quien era ?! Nun stabas alhi presente quando todo esso acunteciu ?
Passa-se cada cousa na bida !
Mais só ua cousa para hoije: Ne l mesmo sítio onde fui anterrado l nuosso abó, fui anterrado mais recentemente outra pessona. Un rapaç de Sendin, inda nuobo, parece. Mas desso, cumo puodes eimaginar, nun tengo culpa, you que sou mais nuoba que tu inda porriba.
Passareiro 23 de nobembre de 2007
por vezes deves deves sonhar se nao foi ati a mim tambem nao e tiu passareiro como èu o conhecia nao sei se è verdade
mas se tu o dizes a senhora que sebe tudo quem tu contou tambem te disse quem èra
outra coisa foste tu que assinaste este tema Falar I Screbir Faç Sendin BIBIR
MAS nao desonir
semiterio è que ti Monteira a Mae dos pobres havitaba perto
e do orros è que em sendim quando alguem se agaba èle mesmo dizesse
tu ès du ros ja que ninguem nos agaba agabamonus nos è o que te aconteçe a ti
o que èu te bou dizer è que èste sit nao è pra mecheriques nem para contar a vida privada de ninguem mas sim por sendim ir mais pra cima mas tu pouco podes ajudar nao tens esperiencia sufeciente para isso porque nunca fizeste calos nas mauns e a terra nunca te sujarao as unhas
sendim a nossa terra è assim como a vida uma ves bem outras mal
èspero que comprendas bem
Ana Maria F outor 23 de nobembre de 2007
Nó, Antonho, la pobrezica que sou nun antende.
Até parece que te poniste a falar lhatin : « agabamonus » !
I l griego ou l chinés? Quando ye que ampeças tamien a falar-mos an griego ou an chinés?
You nó porque nun tengo « esperiencia sufeciente para isso » i tamien « nunca fiç calos nas mauns e a terra nunca me sujarao as unhas »
Mas nun zanimes, home !, hai quien trate hoije de te las poner bien limpas las unhas i até te pónen berniç porriba, bárias camadas se fur neçairo, qu’ até quedas admirado i cun las unhas a reluzir qu´até déitan chispas !
I ls Franceses, l que dízen neste caso ?
« Il faut vous mettre à la page, cher Monsieur ! », mas esso só quando quieren ser mesmo mui educados.
Porque tamien ls hai, cumo tu tamien debes de saber, que nun ténen papas na lhéngua i que son capazes de dezir sien mais nien menos por eisemplo esto : « Et d’où tu sors, toi, espèce de cul-terreux !? »
Cul-terreux !?
Solo ls que ténen… (iba a dezir : l cuolo cheno de … ! Mas nó : « esperiencia sufeciente », cumo tu deziste mui bien !) ye que puoden eimaginar claramente na cabeça deilhes l que esto quier dezir.
Agora you nó !
Passareiro 24 de nobembre de 2007
è so INVEJA ate te ROI e eu todo contente
Ana Maria F outor 24 de nobembre de 2007
INVEJA de quei ? Bá, fala outra beç ne l tou lhatin !
Puodes star cuntente agora, cun las unhas todas a brilhar. Las camadas de berniç tamien ajúdan !
Passareiro 24 de nobembre de 2007
pois olha aque berniç è bom para as unhas mas èu mais gosto de tinta mas nas minhas casas e quando for a sendim terei que pedir um subesidio para pintar a que la tenho que bem presisa
Ana Maria F outor 24 de nobembre de 2007
Ye ua nobidade ! Nun sabie que tamien habie « subesidio » para pintar las casas agora an Sendin !
I «subesidio » para cumprar berniç para pintar las unhas, nun dan tamien esse « subesidio » ?
Tamien gostaba de saber se hai tamien « subesidio » para matar la fame a muita giente ne l mundo qu’inda muorre de fame ?
Nun eisíste esse « subesidio » ?
Passareiro 24 de nobembre de 2007
SE uns pedem para fazer casas porquè que èu nao posso pedir pra pintar
pareçe que nao me estas a entender è pena
Ana Maria F outor 24 de nobembre de 2007
I que casas son essas que fúrun custruídas cun « subesidio » ? Sós capaç de l dezir yá que parece que sabes esso tan bien ?
francisco 24 de nobembre de 2007
Como diç:
L miu amigo de jorna Rocha "Poeira":
"Nun bale l pane, nun bale mesmo la pena".
Stamos a spantar la caça.
Biba Sendin
zé mialito
Ana Maria F outor 24 de nobembre de 2007
L que ye que nun bal la pena ?
Que caça ye essa ?
francisco 24 de nobembre de 2007
Buonas noites dona Ana Maria.
Anton: nun bale la pena apelear tanto, para quei la bida son dous dies i un yá se passou hoije.
La caça, son ls besitantes que adepuis nun quiren partecipar, so benán a ber la noussa luta, e quedán a rir-se de nós diç que nun sabemos scutir.
Stou cierto ou nó?
abraços
zé mialito
francisco 24 de nobembre de 2007
Mas baliu la pena foi l besitante 3000 i 3200 deste tema.
Assi como screbi la msg 200, i l maior numaro deste tema, que yá custa a abrir.
abraços
zé mialito
Ana Maria F outor 25 de nobembre de 2007
A mi esses númaros nun m’antréssan. L que m’antressa son las eideias. Fui cun eideias i cuntina a ser cun eideias que ls homes fúrun capazes d’ir palantre. Nun somos só máquinas, cumo sabes, ou somos ?
Se a ti te custa a abrir, nun sei l quei aliás, a mi nun me custa nada. Hai bien mais cousas que cústan na bida, mas esso nó.
Abraços.
francisco 25 de nobembre de 2007
A mi anteressa-me todo númaros i eideias. Cun números dou eideias i de eideias retiro númaros.
Mas a mi nun pude anteresar l que bós anteressa a bós, nin a bós l que me anteressa a mi, nin a ls outros, mas tenemos que mós respitar i respeitar ls outros tamien.
A mi custa-me abrir muita cousa i outras lougo las abro. Mas no que falei ye l tema deste Blog que yá ten muita cousa scrita i liba un tenpico, inda que curto a poner todo on-laine.
Num libe maldade nas mies palabras a onde nun eisste, que bien sabe que la admiro.
abraços
zé mialito
Passareiro 25 de nobembre de 2007
PIdra dura nun mul farina portanto nun bal la pena gastar auga
Ana Maria F outor 27 de nobembre de 2007
Zé Almendra,
Scribe ne l sou jornal diário de « Hoije » (Bou cuntinando a ler mas tamien a meditar !) :
« Sendineses, amai l que ye nuosso i stareis a fazer cun que bós séiades mais ricos... »
Agradecie que mos splicasse bien melhor porque ye que diç « Amai » i nó « Amemos », « stareis » i nó « staremos » ?
Ajude-mos a antender esta defréncia que nun ye, cumo sabe, meramente gramatical.
Diç tamien que ls Sendineses « ténen orgulho ne l que fázen i ténen ambeija mas esta ambeija para mie (mi !) ye buona porque quéren ser melhores que ls outros… »
Qualquiera pessona que lei l sou comentairo puode notar sien deficuldade que tenta ancuntrar argumentos an relaçon al que diç, Primo, i a las eideias que sprime ; mas esso nun chega. Sabe que las palabras, qualquiera palabra ten por bezes até mais de l que un segnificado i ua stória tamien. I a perpósito de las palabras que outiliza, hai ua que a mi (mi !) me choca muito. Nun ye la palabra « orgulho » mas si essa palabra « ambeija » a que tenta dar algua legitimidade…
Se hai ua cousa que se puode i debe muito criticar, denunciar i tamien lutar contra cun muita tenacidade i fuorça de cumbicçon ye precisamente l’ambeija : esse mal, essa praga, esse cancro até, que an muitos casos i famílias, durante anhos i anhos (i inda hoije anfeliçmente) probocou milhares de cunflitos, zantendimentos, tristezas, zilusones, amarguras, frustraçones, i tamien dramas, rebuoltas i renúncias i até guerras.
You, pul cuntrairo, stou cumbencida, neste ampeço de nuobo seclo, que ye tiempo de bermos las cousas doutra maneira.
E ua de las cousas a fazer ye ampeçar, por eisemplo, por pensar inda melhor naqueilho que dezimos. Essa palabra « ambeija », yá ye tiempo que zapareça i seia definitibamente banida de l bocabulairo mirandés. Nien mais nien menos !
Eisiste ne l léxico, isso naide nega, i basta !
Mas na prática, ne l die a die, l quotidiano de cada sendinés, de cada mirandés, de cada pertués, de cada home i de cada mulhier que mora neste planeta, quando ye que cada un de nós bai saber falar cumo berdadeiros seres houmanos ?
Orgulho, se quijir, Zé Almendra. Mas « ambeija » ?!… Pense bien !
almendra 27 de nobembre de 2007
Tenes rezon, deberie tener dito, amemos i staremos. L mi yá stá eimendado.
Quanto a la palabra ambeija yá nun la torno a ampregar ne l sentido que le dei.
Un abraço
Teu primo Zé
Ana Maria F outor 28 de nobembre de 2007
"L mi", diç, Primo...
Até pensei que tubisse eimendado "l sou" testo que eiditou onte ne l sou "Hoije"...
Quanto a la palabra "ambeija"... cuntina presente ne "l sou" testo...
Mais de que un abraço, Primo...
Aninhas
telmo 28 de nobembre de 2007
O Cirque du Soleil chegou a Sendim
Delirium, o primeiro espectáculo produzido pelo Cirque Du Soleil para pavilhões e arenas de grandes dimensões, foi pensado como apresentação itinerante, não ultrapassando os dois dias de residência em cada cidade. Mas, na primeira visita du Cirque a Portugal, Delirium instala-se no Salão de Festas de Sendim, a partir de hoje e até domingo, com sete apresentações totalmente esgotadas há vários meses.
almendra 28 de nobembre de 2007
Aninhas
Fico contente que leias o "Hoije" e com ar crítico. É que o "Hoije" ultrapassou em muito as perspectivas e é inclusive uma referência para muita gente que quer aprender o mirandês.
Há inclusivé linguistas que o leiem e estudam.
Como tu sabes, eu sou ainda aluno de mirandês, como tu aliás. O professor até é o mesmo.
Ora é uma responsabilidade grande escrever diariamente em mirandês.
Mas fui eu que me meti nisto e tenho que tentar fazer o melhor.
O "Hoije" tem já mais de 12 000 visitas, em pouco mais de dois meses.
Por isso agradeço a tua colaboração ao apontar alguma falha que apareça, para poder corrigir.
Essa do "mi" é muito importante, principalmente para os sendineses que têm uma dificuldade acrescida, já que a pronúncia muitas vezes dificulta a escrita e até a leitura.
MI.....MIM
MIE....MINHA
Mas vejamos as frases:
1-La mie tierra
2-La tierra ye mi
Obrigado pela observação
Abraços
Teu primo Zé Almendra
almendra 28 de nobembre de 2007
Na segunda frase falta "para"
2-La tierra ye para mi
Ana Maria F outor 29 de nobembre de 2007
Oulá !
Ye berdade que nessa segunda frase la preposiçon ye neçaira senó la frase cuntinaba ancorreta.
Buona cuntinaçon anton.
Apreciei la antrebista que antroduziu na página de onte de l "Hoije". Esse tipo de jornalismo só puode anriquecer ls artigos que scribe.
An Mirandés, inda fago erros tamien i sei esso bien. Ye por esso que cuntino cumo aluna de l Curso. I l maior gusto que tengo ye star siempre a daprender; ora nesse Curso, stamos siempre a daprender, cumo sabe, i esso bal muito. Bien sabemos a quien debemos de agradecer. Se nun fusse el, Amadeu Ferreira, you hoije nun starie a screbir cumo stou a fazer agora nesta Lhéngua que siempre falórun ls nuossos antepassados: nuossa abó Ana Pina por eisemplo. Cumo sabe, fui na casa que habie sido la casa deilha que naci i me criei durante ls purmeiros anhos de la mie bida. Tamien fui ne l mesmo sítio que mius pais decidírun cunstruir un die ua nuoba casa cun outra al lhado que era de nuossa tie Rosa Pina i inda outra que era de l nuosso tiu Manuel Pino que eimigrou para l Brasil, el mais la mulhier, cun ls filhos todos, ende ne l anho de 1968 mais ou menos. Son cousas que nun se puoden squecer, assi sien mais nien menos.
I se pensarmos bien, nun fui assi tan defícele tornar a falá-la, essa Nuossa Lhéngua. Ne l miu caso, staba adormecida nun cantico de mi mesma a la spera que la spertássen un die i fui pula cierta esso que acunteciu. I penso que nun sou só you; debe de ser l caso de muita i muita giente. Mas ye preciso querer i antender todo l antresse que puode representar saber falar lhénguas. Todas las lhénguas i, claro, la Nuossa tamien !
Abraços
juan 21 de deziembre de 2007
NATAL
Natal é vontade, e querer
Para quem por ele fizer
Natal é para recordar
E tempo para todos meditar
Natal é festa dos simples
Dizem uns aos outros
Natal é para pobres e ricos
Natal é de felizes e contentes.
Natal é junto a fogueira
Ou em plena cavaqueira
Natal é quando cada um quer
Natal é vontade de viver
Mas deveria ser igual
Para que mundo fosse normal.
D. Juan
Ana Maria F outor 8 de márcio de 2008
Parece que giente mui houmilde scachou la cabeça para fazer un lhibrico todo quelorido para ansinar als garoticos de las scuolas a falar i a screbir Mirandés. Mui bien !
Senhores Administradores deste site tan animado i tan quelorido tamien, dezi – se sodes capazes, olarila !- al tiu anónimo que aperpon regularmente ditos dessa nuossa sabedorie popular mirandesa, lhougo na purmeira página deste mesmo site para eilustrar « L pensamiento de l die », que preste mais atençon i aprobeite tamien anton esse lhibrico tan útele para l ansino básico para reber (El tamien !) por eisemplo la maneira cumo se scríben essas palabras tan simples cumo son ls meses: « Janeiro, Febreiro, Márcio… » !
Márcio ! I nó « Macio » cumo chegou a screbir, Apresentador Anónimo de la nuossa sabedorie popular !
Nun t’anganhes porque, cumo sabes, yá stamos an 2008 ! Analfabetos, hai cada beç menos, cumo sabes tamien ! I l que hai i haberá - i inda bien, yá nun era sien tiempo ! - ye giente pul cuntrairo cada beç mais anstruida i siempre cun mais sabedorie – i nó solo popular ! – cun mil ganas tamien que outros deixen de pensar que somos ou cuntinamos a ser precisamente algo analfabetos… giente que nunca daprendiu a screbir… cousas tan básicas cumo por eisemplo : « Márcio » !
Cumo diç miu pai que solo ten la quarta classe mas que fui un de ls ralos de la sue turma an tiempos a quedar çtinto :
« Para que sirbe andares tantos anhos na scuola se nun sós capaç de screbir sien dar erros !? Daprende ! »
N.B.
1. La lista cumpleta de ls doze meses de l anho ancontra-se tamien, para quien inda nun saba, na página 61 de la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa, na eidiçon de 1999 por eisemplo de la Cámara Municipal de Miranda do Douro (Ye la que tengo bai a fazer agora un anho) i que fui tipografada precisamente an Sendin pula SAGNOR.
2. Yá faç mais dun anho tamien que l dito esse quedou refrenciado eiqui mesmo grácias a la ajuda de bários, ne l Fórun deste mesmo site, cun l númaro 0657.
Diç assi : « Márcio marcegon, manhana de berano i tarde de eimbierno »…
Márcio ou Março tamien, parece … Ambierno ou tamien Eimbierno !
Daprende !
2giga 8 de márcio de 2008
Tanta léria para dezir que l pensamiento de l die sta mal scrito...
pos esso ya todos habiemos reparado. Solo biu agora?
L outor de lo pensamiento ye lhibre de screbir cumo quejir i el tamin anda a daprender. Dai-le tiempo.
Passareiro 8 de márcio de 2008
LA tie èssa deichai la
dai he un lhibrico para ansinar sous fihos que nun saben falar pertuès
chama l filha antes que te chame
Ana Maria F outor 9 de márcio de 2008
Sós tu anton, Passareiro, l tiu anónimo esse para andares assi tan animado… i lhibre !?
I se nun sós tu, diç-le a esse - debes de saber quien ye ! – ou ansina-le tu tamien a saber falar pertués… mas subretodo l mirandés neste caso para screbir « L Pensamiento de l Die » .
L més de Márcio ye un més mui MACIO, nun ye ?, i tamien mui, mui LHIBRE !
Che anguila !
Passareiro 9 de márcio de 2008
(quin serà quin serà)
èsse tiu anonimo ou tie
hiou nun sei mas ei balhinte
telmo 10 de márcio de 2008
Márcio Marciano, manhana de ambierno tarde de berano.
Assi ye que stá bien nun ye senhores pursores?
I a bós quien bos bai abaluar?
Buona Páscoa para todos...
Ana Maria F outor 20 de márcio de 2008
« Rapaza gabada: rapaza estragada » ?!
Nó !
« Rapaza agabada: rapaza stragada » !
I ne l masculino, anton?
« Rapaç agabado: rapaç ... »
Ana Maria F outor 25 de márcio de 2008
Bota a daprender l Mirandés !!
« … el fular estaba buno ?... » (Pensamiento de l Die)
Nó !!!!!!!!!!!!!
« L folar staba buono !
Nun podie star melhor !
Tu nun oubes ? »
( I nada de lhérias porque ls folares sendineses stan siempre buonos ! Que benga un (subretodo un !) a dezir que nó !)
Ana Maria F outor 27 de maio de 2008
“You gustaba de ber screbir eiqui, las dúbidas i las oupeniones subre todo, cum amisade i sien rábia...”, diç Almendra ne l sou Hoije de hoije...
You, solo por haber dezido cun toda la sinceridade de l mundo que siempre gostei de assistir a todas las aulas de lhenguística de todas las faculdades por adonde passei (Nun houbo solo ua ? Melhor inda !) achou que era "un atentado als dreitos houmanos " !
Ye bien stranha essa sue oupenion, you que nunca andei na mie bida cun ningua arma !
I por cunhecer mais de que “ua letra” ne l miu caso cumo diç, debe de pensar pula cierta que todo fui mui fácele! Tan fácele cumo sermos oubrigados, la maiorie que somos, a andarmos pul mundo!
Solo mais ua cousa:
Hai quien cunfunda “crítica” i “chamada de atençon”, neste caso cul simpres deseio de dialogar mas abançando cun argumentos...
La marca alamana “Bayer” que aparece nun de ls sous retratos de Hoije, nua de las ambalaiges de produtos químicos que son bendidos als sócios de la Dega, fui la mesma que fui ancriminada nestes redadeiros anhos, debe de saber, (an França por eisemplo, oufecialmente até) por haber causado an grande scala i an todo l paíç, deribado a la outelizaçon de pesticidas fabricados por essa firma multinacional an campos de girassol i tamien de cereales cumo l milho, l arroç i até lhegumes i arbres frutíferas, la muorte de milhares de abeilhas depuis deilhas tamien haberen absorbido esses produtos i de haberen sido atingidas an special ne l cérebro i ne l sistema nerboso. Nun ye esso que tamien se passou i talbeç inda se steia a passar an toda la Spanha cumo tamien an Pertual ? Nun ampeçórun tamien a morrer de maneira mui preocupante las abeilhas ende tamien an Sendin ?
Ye ua eibidéncia que ls ambientalistas que stubírun nestes dies ne l Praino tamien sáben esso mui bien mas talbeç nunca seia demais para qualquiera un de nós lhembrar i tornar siempre a lhembrar, sien nunca mos cansarmos ou zanimarmos, cousas que nun son mais que la berdade. Ua berdade dura, terrible por bezes de que alguns (Porque será ?) nun quieren oubir falar nien un segundo ou mesmo ancarar cul miedo (Nun puode ser outra cousa!) de deixar de anchir ls bolsos a la custa de la grande maiorie.
Mas nó, claro que nó, nun puode haber rábia, solo muita amizade...!
Bou-me a rezar un cachico tamien yá agora i oulhar subretodo muito para ls anjos... ls anjicos ! ls anjicos de l Paraíso !
almendra 27 de maio de 2008
Todo l que screbiste ten sentido, mas nun puodes julgar las pessonas, mas creticar ls atos ou las práticas.
Todos tenemos cousas buonas i malas i arriba de todo debemos amar i nó odiar.
Tamien nun podemos star siempre a falar de las mesmas cousas i a creticar l passado.
Ye amportante saber la stória, mas nó para ancreminar, mas para corregir l que stubo mal i fazermos melhor.
Tambien nun ye l mais amportante star siempre a falar i dar eideias, hai que fazer. Neste campo de ls pordutos quimicos yá se ampeçou por proibir ls sistémicos, hoije yá solo se puoden fazer trés tratamentos i hai muitos que yá fúrun proibidos. Mas nun ye fácele cunseguir que toda la giente faga todo bien i anfelizmente siempre hai quien salga de la lei. Mas este anho yá se ampeçou cun la cultura biologica, sien tratamentos quimicos. I ye para esso que se stá a ancentibar las pessonas.
Sculpa dezir-lo, mas l último parágrafo que scebiste, era scusado i pon-te calma.
Cumprimentos
Zé Almendra
Ana Maria F outor 27 de maio de 2008
Tamien beio que stá mais calmo. Inda bien ! Afinal baliu la pena rezar.
Mas cuntinemos a pensar....
Na segunda linha, diç-me que si que puodo “creticar ls atos ou las práticas”...
Mas ye que nun puodo, nó! Yá un me dixo aqui mesmo que nun podie creticar ou passar l tiempo a nun fazer mais nada que creticar ! Senó fale cun el para que las cousas quéden mais claras que l que son agora.
“... mas nó para ancreminar”, diç, ousando la mesma palabra que aqueilha que you cheguei a outelizar para dezir que l pesticida fabricado pul grupo Bayer fui seriamente puosto an causa an França começando mesmo a ser proibido por decreto-lei a partir de 1999.
Ua cousa ye cierta: yá houbo muitos scándalos i cuntina anfeliçmente a haber que móstran que nien la natureza nien la la salude pública son respeitadas muitas bezes cumo debie de ser i acában depuis por aparcer outros problemas que un nun sabe até cumo ls resolber... Anton, talbeç nun seia tan eisagerado cumo esso falar de crime (Ye ua palabra que tamien gusta de ousar por bezes, quien ye que nun l sabe ? I gustarie que ls outros nun la ampregássen ?!) para chamar la atençon subre ciertos problemas que deberie de ser un deber saber ancarar i tentar resolber an beç de ls substimar ou até eignorar nun procurando star debidamente anformados.
Ou anton quei ? L que ye que mos amporta a nós que muorran, mesmo que seia als milhares, las abeilhas ? Solo se poderá falar de crime l die an que se çcubrir, mas talbeç yá seia tarde !, que esso yá era un sinal bastante de que até iba i inda irá prejudicar la salude de ls Homes se nada fur feito antes ?
Quanto al redadeiro parágrafo que era bien “scusado” cumo diç, ponga-se calmo tamien. Que you saba, ou anganho-me ?, nien you nien sue Eiceléncia ten açones pa defender na firma Bayer cumo tampouco na Santa Madre Eigreija sediada ne l Baticano ou mesmo nessa eigreija de San Pedro an Sendin que todos tan bien cunhécen ?!
Anton, solo hai ua cousa a dezir: somos lhibres, lhibres de dezir bien alto aqueilho que puls bistos alguns gustarien que calhássemos porque ls ancomoda, ancomoda-los muito ...
Inda bien !
almendra 27 de maio de 2008
Todo l que seia contra la naturaleza, la salude publica, contra la bida na Tierra ye crime i debe de ser denunciado, assi cumo ls culpados, mas nun podemos culpar a quien nada ten a ber cun esso.
You nin sou mandatario nin tengo açones nessas anstituiçones.
Agora nun bamos a star siempre contra, solo porque tenemos que star.
Saber perdonar i amar l proximo ye la maior sabedorie que se puode tener.
La segunda ye ser libre, mas saber ser-lo.
You sei que sós contra todas essas anjusticias de que falas, mas hai muitos que tu cuidas que nun son i son tanto ou mais que tu.
Nun julgues para nun seres julgado, diç l pobo i ye bien cierto.
Cumprimentos
Zé Almendra
Ana Maria F outor 27 de maio de 2008
“Nun julgues para nun seres julgado, diç l pobo i ye bien cierto.”, diç Zé.
Para mi, esse ditado popular nun puode serbir de cuncluson i balie la pena analisá-lo amenudamente...
La mie filosofie ye outra ; you dirie:
« Nunca tengas miedo de julgar, de reagir i de fazer reagir subretodo se tenes la cunciéncia tranquila de nun star a fazer mal a naide, antes pul cuntrairo!”
L que queremos ser ? Seres passibos, anfantilizados, amedrontados ou pul cuntrairo cidadanos atibos que eisígen séren debidamente anformados, procúran siempre l diálogo i nun acéitan de passar toda la bida culs uolhos tapados baixando siempre ls braços i deixando outros decidir siempre ne l nuosso lhugar ?
Chégan alturas an que por acaso hai que decidir .
almendra 28 de maio de 2008
Mais ua beç cunfundes ls cunceitos. Claro que hai que julgar, mas a quien comete crimes i esso ye, an termos de sociadade ourganizada i que ten leis para cumprir. un julgamento cun reglas.
Mas l que la frase que you screbi quier dezir, nada ten a ber cun esso. Nun debemos julgar las pessonas por las nuossas leis, porque se nó cada un fazie la sue lei i julgaba ls outros a la sue medida.
Quanto a decidir, pus decide. Mas inda nun sei l que quieres.
Nun sou de l goberno, nin de la câmara, nin de la junta. Ye a esses que debes pedir que te anfórmen i eisige-le a eilhes. Se nó bai a Bruxelas, que stas mais acerca que you i eisige.
Se sabes de crimes bai al tribunal ou tamien quieres que seia you a leber-te alhá?
Cumprimentos
Zé Almendra
almendra 28 de maio de 2008
Lebar-te ou lhebar-te.
Ana Maria F outor 28 de maio de 2008
You yá cheguei a dezir i a dar a antender (Mas las cousas tamien nun las antende depriessa) que antes de falar an Goberno, Cámara, Bruxelas ou nun sei que outra anstituçon hai que saber cuntar tamien, an qualquiera Democracie, cun las associaçones locales (I la AZATS ye ua deilhas) que puoden cunseguir fazer abançar toda ua série de projetos que seian siempre a fabor de la populaçon . Para esso ye neçairo ua dinámica: muito diálogo pula cierta, críticas porque nó tamien ? (Miedo de las ancarar porquei ? Cumo se inda stubíssemos ne ls tiempos de la Ditadura ?!!), fuorça, coraige i ganas de fazer partilhar a todos i cun todos toda la energie que essas tierras de Miranda son tamien capazes de produzir cumo qualquiera outra senó mais porque essa talbeç até seia inda mais amportante i represente mais que todas las outras; nun ye solo ende que nacimos; ye tamien ende que stan muitas de las nuossas raízes i an ciertos casos todas eilhas.
Que mais queremos, Zé, para mos cumbencir ?
Quanto a star mais cerca ou mais loinge de Bruxelas, hoije mais do que nunca essas distáncias son relatibas cumo puode mui bien perceber. L que nós que stamos an França ou ne ls outros países debemos de fazer ye amplicarmos-mos, nós tamien localmente cumo yá alguns fázen ne ls países adonde bibimos i adonde tamien hai que fazer, nun penseis que só ye ende... mas tamien an ciertas associaçones ou federaçones até que stan an cuntacto culs mobimientos associatibos que eisísten ende an Pertual. Nun fáltan obras por realizar ou até cousas que puoden parecer menos amportantes mas que tamien balerá la pena cuncretizar. L principal ye tomar cunciéncia de todas las potencialidades i sinergies que eisísten mas tamien saber siempre mantener l diálogo.
Cumprimentos.
almendra 29 de maio de 2008
Mas quien ten miedo de las criticas ou pensa an ditadura?
Inda nun eras nacida i yá you iba a la "Fête de la Humanité", an França.
Ne l Maio de 68 fui un membro atibo i antes de l 25 de Abril fiç l purmeiro debate publico, an Sendin i cuncurri a uas eleiçones de la Casa de l Pobo contra la lista de l goberno.
Que liçones quieres tu dar?
Mas todo esso nun quier dezir nada. Fui l purmeiro pesidente de l Partido Socialista de Sendin.
Nun fales antes de l tiempo, nin sin saber las cousas.
La AZATS, fui deficel oufecializar todo, mas yá stá i you sou persidente porbisório. Solo nun houbo eleiçones inda,porque se antendiu fazer-las ne l Berano, por star mais giente.
Mas nun stá parada i nun tenemos miedo.
Yá stan marcados debates libres i para quien quejir assistir. Dous an Junho i dous an Julho. Mas stamos a porparar las cousas. L persidente de la Assamblé, Amadeu Ferreira yá sabe i será de ls purmeiros ouradores, assi cumo l persidente de la Câmara, que cumo ye lógico abrirá ls debates.
Mas cuidas que stas a falar cun eignorantes ou analfabetos?
Cuidas que sabes todo?
Ten calma, spera i colabora, que ye l que nós speramos. Nunca se sabe se nun tenerás que mostrar l que bales. Ls debates son para cuntinar.
Todos tenendo por fin l zambuolbimento antegrado.
Cumprimentos
Zé Almendra
Ana Maria F outor 29 de maio de 2008
Nun deixe anton de mos splicar tamien las circunstáncias que fazírun cun que se tubisse tornado un membro atibo ne l Maio de 1968, Almendra. Este més de Maio de 2008 justifica mais do que nunca que le fágamos la aperpuosta. Mas nun perda assi tan facelmente la calma. Sabe bien que un de ls lemas an Maio de 1968 cuntinaba a ser: "Peace and Love" !
La calma tamien ye neçaira para federar i mantener l diálogo.
Tamien you stube, neste 18 de Maio atrasado, nas rues de Paris juntamente cun 40 000 pessonas. Para manifestar !
almendra 29 de maio de 2008
Anton cumo inda stamos an Maio -"Peace and love"-.
I que siempre cuntine l grito de 2008.
Cumprimentos
Zé Almendra
Ana Maria F outor 29 de maio de 2008
Mas nun squeça:
" Nun deixe de mos splicar las circunstáncias i las rezones tamien que fazírun cun que se tubisse tornado un membro atibo ne l Maio de 1968"
Serei ua que lerá todo cun muita atençon !
Cumprimentos tamien.
almendra 29 de maio de 2008
Mas agora tamien tengo que me cunfessar a ti?
Las outras pessonas pouco le ampórtan essas cousas. Inda nun te deste cunta que zde que screbiste, l die 27, inda solo houbo 40 besitas neste blog i la metade son las mis i las tues?
Mas un die puodo cuntar-te todo i até dar-te decumentos se stas assi tan anteressada.
Cumprimentos
Zé Almendra
Passareiro 29 de maio de 2008
hèi tiu Almendra contale la cunta dela baca tunta que èssa nun ten fin nun la conheçes èssa cunta
bon ouvi dezir que fazeis la runiao nel vrano que sèia no prencipio de agosto
mas con jantar al fim cula familia mas que cada un pague el sou normal
conta comio e mi familia aspero que sie berdade
ba arranja èsso qua asie iha se pude falar melhor todos juntos
paixareiro
Ana Maria F outor 30 de maio de 2008
Nun séiamos tontos nin uns nien outros al punto de nun sermos capazes de un mínemo de coeréncia !
Naide le pide, Almendra, para que se cunfesse cumo fizo Santo Agostinho, subretodo que si houbo ua anstituiçon que quedou seriamente abalada cun Maio 68 fui precisamente la Santa Madre Eigreija Romana e Apostólica. Nun l sabie ?
Tendo sido, cumo diç, un membro atibo durante esse més stórico i rebolucionairo an que milhares de pessonas fazírun grebe i fúrun manifestar para dezir abiertamente l que querien zde habie bários anhos i até eisigien, nun antendo las rezones de nun querer proceder agora de la mesma maneira, falando abertamiente i testemunhando tamien.
Nun basta dezir que fui un membro atibo an 68, Almendra. Pruobe-lo !
Quanto al númaro que citou, 40 ou alhá l quier que seia, nun s’amporte, home. Ben a ler este Blog quien l dá la gana. Nun hai oubrigaçon ningua. Esso tamien ye ua forma de lhibardade, ua cumo outras que hai que respeitar i que pula cierta tamien fazien parte de las reibindicaçones que fúrun sprimidas por aqueilhes que de facto fazírun cun que Maio de 68 se tubisse tornado ua vitória para todos aqueilhes que procurában defender la Lhiberdade i tamien la Democracie.
Ye bien stranho que seia you a lhembrar esso todo, you que sou mais nuoba i aparentemente cun menos speriéncia que sue Eiceléncia.
I digo-le tamien : se chegar a partecipar you tamien nessas reuniones de la AZATS, nun ye, puode tener la certeza nien para me anchir ls uolhos cun chicha oubindo cuntas de bacas loucas nien para ler ou oubir las cunfissones de santo Agostinho ! Yá las li ua beç, nessa mesma Ounibersidade adonde ls studantes hai quarenta anhos fúrun capazes de anfrentar todo i mais algua cousa: fui grácias a eilhes, debe de saber, que aderírun a las sues manifestaçones i rebuoltas 10 milhones de trabalhadores ; cumo se fusse Pertual anteiro.
almendra 30 de maio de 2008
Tu nun quieres dialogar, quieres guerra.
Maio de 68 fui l punto alto de ua luta de anhos. Tu nun antendes nada de la luta contra las anjusticias, la guerra i l faxismo.
Hai que çcunfiar de quien solo sembra la rábia i la bingança.
Maio fui por la paç i l amor. Será que sabes l que ye esso?
Se até de als tous tenes ódio, que quererás tu?
Ana Maria F outor 31 de maio de 2008
I nós solo a la spera que mos cunte ls pormenores que fazírun cun que se tubisse tornado "un membro atibo an Maio de 1968"... !!
Nun beio las rezones de tantas apreensones.
Falar lhibremente inda custa assi tanto ?
Mesmo depuis de 40 anhos ??!!
Beia bien que só ye diálogo que le pedimos... agora guerra !?!
Ana Maria F outor 15 de junho de 2008
Antro ne l SAL i l que leio ?
“An tiempo de Figos, nun hai amigos...” ?!?!?!?!
(Pensamiento de l die)
“Figos” ?
Adonde ye que hai "Figos" ? Este anho, parece, solo hai Cristianos Ronaldos, Decos, Petits, etc, etc.... bien capazes de ganhar assi i todo este nuobo Campeonato, nó ?
(Que naide fale de la França porque ls Franceses yá ándan bien zgustosos !)
... ou "figos" ?
Neste caso, you sien heisitaçon solo dirie:
“An tiempo de figos
ou noutro qualquiera,
Sabendo partilhar,
Hai siempre amigos” !!!!!!!
I biba Pertual, l futbol, ls Figos i tamien ls figos i ls amigos !!!!!!!!
Ana Maria F outor 27 de junho de 2008
Yá que para mi será ampossible hoije assistir al debate que bai a ser ourganizado na Junta de Freguesie de Sendin al qual bien tenerie gustado de assistir cumo muitos penso i stou cumbencida até, quiero aprobeitar antretanto para dezir que todo l trabalho fotográfico de grande culidade que ten realizado i aceitado de mos amostrar Carlos Ferreira aqui neste site, cumo aquel que ampeçou a realizar tamien hai yá uns meses agora Cristóvão Pires (Cecílio) que aprecio igualmente (Inda nun tenie tido la ouportunidade de le dezir antre outras cousas porque tamien nun mos cunhecemos mas assi yá stá feito ) ye un motor tamien eissencial de promoçon i balorizaçon de Sendin i de las tierras de Miranda an giral pal turismo cumo para toda la eiconomie. Para saber bender i bien (mas ne l bun sentido), aperponer a outros cachicos buonos de l que ye nuosso, hai que tener proa i cunciéncia de l que todo esso representa. Ye l caso destes dous retratistas.
Depuis de haber bastante biajado (i até bibido) an Pertual assi i todo, de l Norte al Sul i durante bários anhos, incluindo la Madeira i ls Açores, sien falar de outros países noutros cuntinentes até, antre ls quales este adonde bibo – la França - que ye cunsidrado cumo l país l mais besitado puls turistas ne l mundo, esses cachicos desse nuosso torron natal ténen siempre un ancanto mui special i cumpletamente justificado.
Por esso, deseio un bun debate. Pensai até, se fur possible, an fazer un pequeinho relatório ou mesmo resumo i a poné-lo on-line, aperponendo por eisemplo tamien esse tema an debate neste site.
Porque nun dariemos, nós tamien, mesmo que seia “a posteriori” la nuossa oupenion subre esse tema amportante que ye l turismo para l zambuolbimiento rural i an special para Sendin ?
Todas essas questones (essas i tamien outras) dízen-mos respeito a todos mesmo a aqueilhes cumo you que anfeliçmente nun poderan star hoije presentes porque stan loinge. Mas talbeç haba hoije cumo nunca houbo (i you até stou cumbencida desso) la possebilidade de cuntinarmos a star siempre presentes i mais inda até! Bonda saber cumo i qual la melhor maneira de l fazer.
francisco 6 de julho de 2008
Hoije li la crónica l porsor Amadeu, que fala de três cousas mui anportantes para mi.
1º ua ye la realidade passada a oitenta noventa anhos en Pertual mui parecida cula que obserbo hoije an die no local onde bibo, quaije todo se passa assi, anbora haba andreto de la mesma realidade quatro mundos cun belocidades defrentes
2º La febre tifoíde, que you houbi falar neilha a mi bó Teresa, que era precisamente del mesmo anho que tiu Manel Ralín e tiu Barbelo, nacida en 1923, i tamien eilha passou por eilha. You a mi eiqui inda nun me tocou mas dous colegas muis furán yá apanhados por eilha,
3º Tiu Ralin, para mi siempre fui ua figura que me metie miedo quando era garotico, nunca conheci la pessona. Quando hiba a regar cun mi bó al Sobereiral, i me scapaba a comer figos negros para ua hourta que miu tio Jesé Milgo comprou a les Ralins. Mi bó anpeçaba a boziar tu bai-te pala hourta de tiu Ralin haber se cais no Poço. Mal you sabi que el era l pai, de ti Ana Brasa, ua ti que nunca bi que nun stubisse a rir. I quando falaba fazi-se oubir no barrilato anteiro, ha-de ser de las pessonas mais bilhas de Sendin. An riba del poço del Infirno habie ua hourta nua colaga, creio dous patacones cua parede al meio, no mui altos, onde mi bó i outras ties hiban a labar lana que tamin era de tiu Ralin. L´auga tenie ua corriente fourte i era cristalina, benie de ua cachoneira no mui alta. Mas eilhas tenien mido que benisse tiu Ralin, que serie esse Manel Ralin que benie de Bilachana, mas se tornaba un mito tiu ralin en mi cabeça.
Portanto stamos siempre a daprender.
Abraços
francisco 6 de julho de 2008
Faltou-me só falar an outra cousa anriba. You a Rei d`Hungria yá oubi chamar bárias bezes i outros le oubirin tamien, ye ua figura associada a un cabalheiro. Quando un bai anriba dun cabalho ou mula grande, i l cabalharei ye pequinho, oubi dezir, alhi bai rei D`hungria. Mas nun sei se será assi, tamin nun serie por esso quel Padre Alfredo l´autelizarie, mas como erán bezinos ele alhá saberie porque l chamaba.
almendra 7 de julho de 2008
Fui amportante l que screbiste. Hai giente que solo fala ne l que se passou i nun fala ne l que se passa hoije.
Hoije hai fame, hai tifo, hai miséria i hoije hai mais denheiro, mais cundiçones mais sabedorie. Hoije l crime ye maior.
Tamien fui amportante dezir las datas.
Almendra
amadeu 8 de julho de 2008
Buonas nuites Jesé Mialito,
Inda nun habie bisto l tou testo. Gustei de l tou comentário. Sabes, pessonas cumo tiu Manuel Ralin perténcen a la giraçon cun quien you daprendi l mais de las cousas que sei, las mais amportantes, la gente a quien debo muito de l que sou. Ye giente que, al modo que l tiempo passa, bou çcubrindo que sabe muita cousa. Giente de grande cultura, mesmo quando nun sabe ler, gente que ten liciones de bida que nun hai libros capazes de agarrar. Dende l grande respeito an relaçon a eilhes, essa ye la mie giente ande por adonde andubir. Ye por esso que scribo subre eilhes, i esso nun ye screbir subre l passado, mas subre l nuosso persente i nuosso feturo. Scribo siempre cumo ua houmenaije, cun quien ten necidade de reafirmar la denidade de pessonas de que muitos quejírun (i quieren) fazer caçuada.
Ne l caso de tiu Manuel Ralin fúrun aqueilhes bersos i apuis la cuonta de l rei de Hungria que me dórun la gana de screbir mal apenas l ancuntrei an Bilachana.
Tamien ye buono lhembrar porblemas cumo esses de l paiç adonde stás, mas uns nun puoden lhebar a squecer ls outros.
You sou daqueilhes que nun cuncorda cul dito popular, que ye ua falsidade: para mi LÉRIAS ADÚBAN SOPAS. Lérias, ye l que stamos eiqui a fazer i esso ye mui amportante, la palabra ye fuonte de bida. Todo ben de la palabra, de la fala i sin eilha nada eisiste i l que eisiste ampeça pula palabra. Cumo diç l eibangeilho de San Juan "Ne l ampero eisistie la Palabra". Aquel dito solo serie de aceitar se nun tubíramos fala nien pensar. L porblema, para mi, ye que falamos pouco i muita beç falamos mal.
Un abraço, Jesé. Benes an Agosto ou nun puodes?
Amadeu
almendra 8 de julho de 2008
You outilizei l dito "Lérias nun adúban sopas" i cuncordo cun el an absoluto. Porque l sentido nun ye que las palabras nun quieren dezir nada, mas que las palabras sin sentido nun adelántran nada. Las palabras quando mal outelizadas son piores que balas.
Quando se fala mal i inda mais, quando ye d'aperpósito, lebamos ls outros a descumbersar i a desistir de l diálogo.
Claro que tenemos que falar i screbir, i cada beç mais, mas cun l coraçon puro i abierto.
Para ti, l dito nun faç sentido porque nun falas de balde, mas ls ditos son para l geral de las pessonas i hai las que fálan sin sentido.
Tamien hai quien diga que hai que falar, çcutir seia l que seia, you cun esso nun cuncordo, porque bibimos an sociadade i hai reglas eilementares, mesmo se fuormos acontra la sociadade hai la reglas de la buona eiducaçon i de l respeito por ls outros.
Almendra
francisco 16 de julho de 2008
Bom chegou agora aqui no meu computador, ua coisa que eu queria saber:
Posso criar um tema que se chame: RENHER....
ACHO QUE FICABA BEM, OU SE NUN PODE SER AQUI CRIA-SE UN BLOG NOBO QUE SE CHAME RENHER.
- EU RENHO CUN QUEM ME DEU O MEU CUMPATDOR QUE LOGO LE CAIU O Ç.
- RENHO TAMBÉM CUS POLITICOS QUE NU A MEIO DE ANDIREITAR ESTA COISA QUE CHAMAM DE ECONOMIA GLOBAL.
-RENHO CUN QUEM ME DA TANTO TRABALHO, E ME CHATEIA A CABEÇA....
RENHO CUN QUEM, ORA DEIXA BER....
CUN ALGUS 10% PORCENTO DA GENTE DO MUNDO QUE TEM 80% DA RIQUEZA MUNDIAL.
HORA RENHO CUN QUEM, QUER QUE EU NUN ESTEJA BEN...
E BOU RENHER CUN QUEN QUER RENHER....
NO FUNDO ATÉ É BOM RENHER, FAÇ BEN AO CORAÇÃO....
RENHO CUN TIU SORREIRA QUANDO CHEGA MAIS CEDO A HORTA E TIRA AUGA DO POÇO E STRAGOU A DÚNIA...
RENHEI COMIGO QUE HOJE SCREBI PERUGUÊ E SINDINULES...
e RENHO CUN QUEN QUERGA RENHER....
ABRAÇOS
ZÉ MIALITO
Ana Maria F outor 17 de julho de 2008
Buonos dies Zé,
Hai falar, renher cumo dizes, i pior inda cun palabras que nien ténen nome...
Mas l respeito ye tamien saber calhar-se quando ye esso que manda la nuossa cunciéncia.
Solo la nuossa cunciéncia.
I you cula mie cunciéncia, nun tengo rezon ningua de renher mas si de falar.
A cada beç que me dá la gana i que acho esso neçairo .
Un die feliç para ti i manda mais amboras.
francisco 17 de julho de 2008
Dius bos dei bounas noites Aninhas
Mire eiqui nun ye l sitio para falar muito, por muitas coisas cousas. Mas hai feridas que nunca quedán sanas. Están siempre prontas a gerar malinas i a purgar.
You eiqui verifico muito esso, tengo l maior respeito por si, por Antonho Peixareiro nun sou you que bos bou a dezir l quier que seia, nun bai you un die destes a tener telhados de bidro.
Mas mesmo en outros casos, i eiqui no blog, beio que hai maleitas que benen de há muitos anhos, por esto i por aqueilho, a las bezes por nada, i l que mais me dole ye que andamos siempre cun agreixamentos a la meia boulta estamos a spetar la faca.
I muitas bezes ye esto que ampera la bida de la gente de las organizaçones i até de las naçones, nun mos libertamos para outras cousas mais anteresantes.
Cumprimentos para Francia haver qundo ides Auch apuis dezi-me algo!
almendra 20 de julho de 2008
Hoije ye l die mundial de la amizade i serie buono que las pessonas mirássen mais para estes dies, por esso nun antendo cumo puode haber feridas que nun cúran.
Tamien nun podemos cunfundir recoincer l balor de ls outros cun angraixamientos.
Agora l que puode haber ye criminosos i esses ténen que ser julgados, nó por nós que nun tenemos poder para esso, mas por Dius ou por ls tribunales.
Yá bai sendo tiempo de las pessonas se splicáren.
Almendra
francisco 21 de julho de 2008
Na justiça de ls tribunales ou de l´homes nun acredito, mas ye um mal necário.
Na justiça Dibina el que mos bale ye que la maiorie acredita.
Para chigar a un nible cibilizacional elebado, muito sangre i sofrimento ten quer haber derramado por quien antecediu l camino. Nun antendo porque ye que las cousas se repitan al longo de la stória de la humanidade, ainda nun bi um sistema de justiça eficaç i perfeito!
Penso que me consegui fazer splicar?
zé mialito
almendra 21 de julho de 2008
Zé, you antendi bien l que quieres dezir, mas chegou la hora de eisigir que las pessonas déixen de screbir solo a creticar, a çcunfiar de ls outros a dar a antender que ls outros son todos malos. You yá stou cheno i Ana Maria ten que dezir l que ten contra ls outros i l que quiere. I bai a splicar a bien ou a mal.
Anda Sendin nun rudilho, mas porquei?
Mas que culpa tengo you de l que fizo Salazar?
Mas tengo you oubrigaçon de fazer algua cousa?
Anton you trabalho, fago todo por Sendin i inda sou l malo?
Yá bou farto.....
You nunca le fiç mal nanhun, nin le debo nada, que ye que eilha quier.
Hai muortes i guerras por causa de giente assi.
Las mintiras de uas eileiçones i que me fazírun muito mal, nun se ban a repetir.
Mas quien pensa que ye para poner defeitos a todo mundo.
Almendra
Ana Maria F outor 21 de julho de 2008
Inda quier çcuçones, Almendra ?!
I you tan calhadica zde hai uns tiempos para cá a arrumar ls mius RODIELHOS precisamente para poner todo an pratos lhimpos... !
Son ua bençon ls RODIELHOS ! Para nun deixar que las moscas ánden porriba dun prato de chicha por eisemplo ou de l que fur. Tamien l sabie ?!
Malditas moscas! Bien se bei que nunca fúrun julgadas, eilhas, cumo an tiempos, nesses tribunales a que se daba l nome de TRIBUNALES de l SANTO OUFÍCIO.
Nien ua mosca scapaba desses tribunales.
Mas bien duras son las moscas!
Cuntinórun a subrebibir, cumo nós ls Homes...
Mas nós, l que serie de nós se nun fússen tamien ls RODIELHOS, milagrosos i abençonados RODIELHOS !
Biba ls RODIELHOS !
I biba Sendin qu’inda subrebibe grácias als RODIELHOS !
Biba tamien, Almendra, que mos lhembrou qual la grande bantaige de tener i ousar RODIELHOS...
RODIELHOS !
almendra 21 de julho de 2008
Nun adelantra fugires a la çcuçon, deixa ls rudilhos ou rodielhos. Quedas a saber que las dues formas son ciertas. Tenes que dezir l que quieres.
L tribunal de la anquisiçon tu debes saber melhor que you l que fui.
A bien ou a mal bás a tener que responder.
I para tue (tu) anformaçon la scrita bai a dar ua buolta(bulta) mui grande, se ye esso que quieres, bás a saber l que ye screbir sendinés.
Ana Maria F outor 22 de julho de 2008
I you fugi a la çcuçon, Senhor que Todo Sabe ?!
Se fuora l causo, nun tubira respundido a este sou redadeiro i tan sabido i mui filosófico cumentairo i se cunsidra que nun las tubo las repuostas essas, daprenda a ler inda mais atentamente, Senhor que Sabe ler Todo; até antre las linhas quando ye neçairo. Esso nun l sabe fazer ?
Saberei “l que ye screbir sendinés” (cumo diç!), marciano ou jabanés tamien se fur neçairo, Senhor que Gusta de dar Óurdenes, mas se YOU QUEJIR! Solo i ounicamente se YOU QUEJIR! Esso tamien nun l sabie ?
Inda me bei cumo ua garrota ?
Para TUE anformaçon, queda por hoije sabendo que you, cuntrairamente a TI, sei çtinguir sien heisitaçon algua i sien que esso seia para mi (MI!) l menor problema !...
un adjetibo possessibo (determinante dízen tamien) dun pronome pessonal !
Dambos a dous de la SEGUNDA pessona de l SINGULAR !
I se TE stou a respunder (Bés que si TE respondo !), ye porque puodo fazé-lo... i se puodo fazé-lo ye porque daprendi a fazé-lo... !
Cumo ?
Lendo i antendendo las CUMBENÇONES, home !
Todas eilhas! Mas tamien solo las que YOU QUEJIR !
YOU !
almendra 22 de julho de 2008
Stás anganhada you nun te trato cumo GARROTA porque nin sei l que quier dezir essa palabra.
You daprendi a tratar bien ls probes, ls doentes, ls que percísan de ajuda.
Ye por esso que te bou dando la ouportunidade de poderes tener cun que te antretener. Assi siempre bás screbindo i praticando l mirandés.
Agora que quando benires bou a tue casa para te pagar, bou.
Nun quiero que andes siempre a pedir.
Que Dius t'ajude
Almendra
Ana Maria F outor 23 de julho de 2008
Nun ten bergonha cul que diç, Almendra.
Claro que para ganhar eileçones, puode andar toda la bida.
Ye preciso outros balores !
almendra 23 de julho de 2008
Son essas anformçones que te fáltan.
Nun quiero cuncorrer a nada nin ganhar eileiçones, nun bengas cun cousas que nada ténen a ber.
Mas para tue anformaçon yá ganhei la Junta de Sendin por l PS ( fui l purmeiro a seguir al 25 de Abril ). Fiç muito melitante, sabies?
Ganhei la Assamblé Municipal cumo andependiente.
Ganho para todas las anstituiçones para que me candidato.
Nas ultimas eleiçones fui cumbidado por todos ls partidos, para la Câmara i para la Junta.
Nestas yá fui tamien i até oubido por las struturas superiores.
You nun quiero nada, sou democrata i nun colaboro cun arremedos de democracie.
Nas eleiçones de que falei i que las pessonas me insultórun cun mintiras, solo als poucos bou sabendo donde bino l mal i esses ténen que ser julgados, porque por causa desso inda tu andas acontra mi. Mas nessas eleiçones era l terceiro de la lista i nunca irie ser eleito, mas fui a mi que atacórun por tenéren miedo. L segundo i terceiro desistírun passado un anho i fui you a tener que repersentar Sendin.
Todo mundo sabe que sou un home de squierda ( se ye que inda se puode debedir l mundo an dous ), mas séria i hounesta, nó facistas que fázen de la politica un lugar de fabores i corruçon.
Torno a repetir l tráfico de anfluencias ye crime.
I tu tenes que dezir l que te debo a ti ou l mal que fiç na bida, na politica ou nas anstituiçones onde stube.
Se quieres ser séria ou stás anganhado por l que oubiste dezir ye buono que le fagas antes de tener que ir a tue casa, porque bás a tener que l dezir nin que seia la ultima cousa que faga na bida.
Ls que por todo l mundo fazírun correr mintiras cumo tu l fazes, ténen que ser julgados.
Por tener tido bergonha ye que inda hai pessonas a pensar eirrado.
I muitos que fálan fui porque stan metidos na lama i na corruçon i ténen miedo que oucupe un lugar onde l faga pagar todo.
Mas nun colaboro cun eleiçones an que ls botos se cómpran cumo las maçanas.
Passareiro 23 de julho de 2008
BIN FALADO SENHOR DOUTOR ALMENDRA SENDIN ANTEIRO STA CUN BOS
QUANDO SE TENAN LAS MANOS LIMPAS YI ASSI QUE SE FALA
FURCA YIU AJUDO
PAIXAREIRO DE SENDIN
Ana Maria F outor 23 de julho de 2008
Nun pense un segundo, Almendra, que me faltában essas “anformaçones”. Naide me las chegou a dar cuntrairamente al que puode eimaginar ou deixa suponer. I tamien nun me fázen falta.
Yá ten screbido muito nestes blogues, Almendra, i you hai yá bastante tiempo agora que bou fazendo culas sues anterbençones aqueilho que siempre m’ansinórun a fazer i que cuntino inda a fazer culas redaçones de ls mius alunos hai yá binte anhos agora: analiso-las! Cun microscópio se fur neçairo.
Todo fala i cul tiempo i cun un bun par de testos tamien me fui juntando a todos aqueilhes que até agora nunca chegou a cumbencir.
Yá le spliquei mais dua beç porquei.
L testo d’onte a la nuite cumo outros ye mais ua beç rebelador. Mas nun s’anganhe ne l sou julgamento: solo me baseio naqueilho que diç, cumo l diç i que ye capaç de screbir.
Solo esso. Oubjetibamente. Cula formaçon que ye tamien la mie.
Nun tengo casa an Sendin, Almendra, i an ningua outra parte an Pertual. A un palheiro adonde inda naide puode morar, uns poucos m2 de huorto i ua pequeinha squina que acabei por comprar adonde até ls bezinos puoden agora stacionar sien que le telhado mos caia a todos na cabeça, nun chamo you casa. I la que ténen ende mius pais ye deilhes i you, cumo sabe, nun sou filha ounica; cumo tamien debe de saber por que canseiras i sacrefícios passemos para tener l que tenemos, oubrigados a “ir a saber del”, cumo dízen las pessonas ende, a miles de quilómetros de l torron natal. Beia bien que nun fui solo atrabessar la rue !
Nun bai a precisar de antimidar quien quier que seia, Almendra. Bai a precisar mas ye de pensar mais i bien melhor que l que ten feito até agora. Culs sous botones.
Respeitando mais i pensando inda melhor se quier que ls outros tamien l respéiten.
Ye qualquiera cousa que para si inda nun ye ua eibidéncia. Mas ye! Subretodo cula eiboluçon de ls tiempos que nun ye solo “lama i corrupçon” cumo diç. Desso tengo you la certeza tamien agora. Ls outros nun sei quien son.
Mais ua beç le digo: solo me baseio na mie própria speriéncia i solo deilha saco todos ls ansinamentos.
Se nun quier tamien antender esso. Assuma anton las sues respunsabilidades.
almendra 23 de julho de 2008
Todo spremido nun deziste nada cumo de las outra bezes.
You nun quiero cumbencer a naide i muito menos a ti.
La giente toda yá sabe quales son ls tous balores.
Faç algua cousa que se beia.
Se nun tenes casa, pus será onde te ancuntrar, desso nun te libra naide.
Mais ua beç cunfundes ou tentas cunfundir ls outros i a ti.
Tu ye que dizes que solo hai facistas, que l mundo stá mal, que Sendin nun ten nada.
You nun penso nada desso, mas que hai criminosos hai.
You siempre assumi las mies responsabilidades i ye buono que te porpares para assumir las tues.
Ana Maria F outor 23 de julho de 2008
Anton cumbença a Dius se este tubir paciéncia para l aturar i purpare-se tamien.
You assumo todo l que digo i l mais çcansada i serenamente de l mundo.
I nun ando siempre a falar an crimes i an criminosos.
Que mundo ye esse de que mos fala?
Nun m'admira que yá le téngan chamado de nomes.
Si, diç mentiras, Almendra !
Ye toda de la sue respunsabilidade l que diç i solo a partir de cousas qe ambenta: "Tu ye que dizes que solo hai facistas, que l mundo stá mal, que Sendin nun ten nada."
Nun sabe mesmo l que diç
You, nunca cheguei a dezir nada desso. Sabe ler ? NUNCA ! Deforma todo i diç cousas que nien pássan pula cabeça dua pessona normal. I puode crer que yá chegou la altura de le dezir que acaba por ser todo esto mais grabe de l que pensa i eimagina.
Eignore-me anton a partir d'agora. Ye l melhor que ten a fazer.
Antes que seia tarde.
A qualquiera ataque que houbir a partir d'agora an relaçon a mi, quede sabendo que nun responderei. Stá mais do que abisado.
almendra 23 de julho de 2008
Se nun dizes, todo bien, sou you que nun sei ler.
Bou a seguir l tou cunseilho, bou-me a calhar, mas se tornares a poner ne l aire algo ou algua dúbeda subre mi, bou a saber de ti al anfierno se fur perciso.
Nun se atíran cousas fura de la boca para ls outros pensáren mal.
L abiso ye para todos quantos pénsen tamien nun respeitar la mie pessona.
CHEGA
Ana Maria F outor 9 de outubre de 2008
Nó, NUN CHEGA, nó !
Ana Maria F outor 21 de outubre de 2008
« A capar o javali.», dixo almendra ne ls retratos que puso on line ne l die 12 deste més… !
You, palabra d’honra, neste caso sou cumo ls ninos. Gustaba de splicaçones mais pedagógicas !
Quien l capou l cochino brabo esse (Pessonas que son beterinairos cumo you tamien l sou ?) i subretodo como ? Depuis de muorto (i nesse caso, capá-lo para quei ?) ou inda bibo mas nesse caso depuis de le haber anestesiado ua parte de l cuorpo ou l cuorpo todo para l mantener culas patas para riba cumo se stubisse muorto precisamente cula antençon de nun l deixar tener decendientes: filhos i nietos, todos cochinos brabos ?
I dezir, assi i todo, que falamos de todo esso cumo se nada fusse !
« A capar o javali.» ??!! (ponto final !)
Mas claro que quien sofriu fui l animal !... ou ls animales porque nesse die puls bistos tamien houbo raposas que tubírun que dezir « Adiós a la bida ! » (ou nien sequiera le dórun tiempo para esso !)
…
Cumo a nós todos tamien mos bai acuntecer un die !
N.B. Pensando bien, stou bien cuntenta cun essa nomeada que dan a la mie família. “Ls Paxareiros”. Miu abó até chegou un die a domesticar un lhagarto an Forcaleiro. Se le tubíssen dito que uns hoije ándan por ende a capar ls cochinos brabos, de certeza que habie de ancuntrar maneira de le dar tamien ua nomeada… Bien fácele de ancuntrar sabendo que an Sendin tamien yá hai ua família chamada “Capa Ranas”. Nesse caso, serien ls Capa… Capa C… C? C cumo Cochinos (brabos ou nó)!…. Ou C… cumo outra cousa !
Biba i tamien “Adiós”!
francisco 21 de outubre de 2008
Aninhas sabe todo, mas nun sabi que tamien era defensora de ls animales.
Mas pergunto-le quantos animals ten en casa? I cun quantos yá tube que se relacionar en mais cinco anhos?
Num ciclo de bida de ls animals(nos tamien) eilha ye feita de: nacer bebir i morrir.
You beio muito defensores de animales que nin qun un sequira se relacionorán, muitas bezes so oubo dezir beboseiras.
Poudo falar de las touradas que yé un spataculo que nin sequira aprecio a nun ser ls cabalhos i l spataculo dado poles cabalheiros. Mas nun será ua hipocresie nun matar l touro no fin de la tourada? Ou deixa-lo a sufrir durante ua noite a febres e delores? Podeis dezir anton ye melhor acabar culas touradas, por min nun me anterressa, mas hai muita gente que gusta, i ye mobimenta alguns balores nun beio que esso seia possible para yá.
You só hai un animal, nun ye que nun guosto, nun quiro cuantas con eilhes, son ls gatos nien le fago bien nin mal. Mas yá por muitas bezes bi pessoanas a fazer fiestas a ciertos animales, e que se dizem defensores deilhes, andar con eilhes al coulho abraçalos, i passado un tempico mui curto abandona-los nun sítio qualquira ou andén a chutos a eilhes porque nun le obdeciren.
Podereis nun saber, mas un cochino(ou jabali) macho se nun stubir capado ye preciso capa-lo na hora que murre, se nó la chicha nun serbi, assi como ye preciso tener que tener cuidado culas cuchinas na hora de las matar se nun fúren capadas.
An casa de mi mai hai poucos dies babi cerca de oitenta animales, tengo pena que haba tan poucos, uns cun ua bida mui curta outros assi assi, outros con dezenas de anhos, mas que habemos de fazer se l ciclo de bida de cada un ye assi.
A las bezes nun adelantra tratar de muitos quando nun sabe tratar deilhes, ou quere-los tener quando nun se pouden tener.
You en tiempos quije tener alguns mas nun bali la pena nun sabi tratar deilhes, ou se morrin ou se scapaban, anton l melhor que fiç foi respeita-los para que mais nun se morrisén, i deixar de ls qurer tener.
Mirai quanto a la caça nien sou a contra nin sou a favor, sou defensor de lei equelibrío del ecosistema, i cada un so habi tener dereito a caçar la caça que goberna.
Por hoije ye todo até qualquira die.
JMCA
Passareiro 21 de outubre de 2008
PUS OLHAI YOU SO GUSTABA DE SABER CUMO SE CAPA UN SARTIGALHO
A A
francisco 21 de outubre de 2008
A Antonho Yé mui facele agaralos pulas patas e apertas-le l culo.
Ana Maria F outor 21 de outubre de 2008
Buonas nuites, Zé,
Mira, quando bi l retrato i esse cochino brabo culas patas para riba i un corte einorme antre las patas traseiras feito puls caçadores para le tirar ls testículos i l resto… , pensei : stará muorto ou inda stará bibo? Fui essa la mie pregunta principal…
Li la tue splicaçon, Zé, i fui a ber na Anternete…
Eisiste esse hábito puls bistos, an França tamien, mas essa castraçon póstuma parece ser na rialidade mais simbólica que outra cousa : l redadeiro ato de dominaçon de l home subre l animal bencido… !
Ls riscos de brucelose parece que eisísten assi i todo cumo para muitos outros animales caso seian ls perros por eisemplo que cóman essas partes mas zaparécen se fúrun cozinhadas cumo todo l resto de la carne.
Bonda ir a ber ne l seguinte site (an francés, debo dezir : http://jfo.chez-alice.fr/intro.htm i ler depuis l que dízen subre « les suites » ; ye assi que un chama ls ourganos genitales de ls cochinos brabos an francés) para un se cumbencir que ye bien possible que ls caçadores sendineses pássen al lhado dua cousa buona, talbeç até, quien sabe, de las melhores que hai...
Purparados por eisemplo de la seguinte maneira cumo stá alhá splicado: Cortados ls testículos (que até puoden pesar un quilo, eimagina l petisco que essa iguarie podie fornecer a la quadrilha!) an rodaixas finas, passadas estas por un pouco de farina, uobos mexidos i pan ralado, son, diç un specialista de culinaira francesa : « des morceaux très recherchés par certains connaisseurs de plats. » (Cachos mui procurados por ciertos specialistas an gastronomie)
In Cuisine et chasse de Bourgogne et d´ailleurs - Charles BLANDIN - Éditions HORVATH
Mas you cumo sou siempre mui prudente (Nun squeço ls mius hardeiros i todo…), fago la sugeston seguinte : que spurménten eilhes purmeiro, ls caçadores sendineses, yá que tamien son eilhes que son capazes de ls caçar, ls cochinos brabos esses… Nun ye berdade ?
I depuis que mos cumbíden !
N.B Nun ancuntrei las mesmas anformaçones an sites pertueses mas tamien ye berdade que nun me dei l trabalho de passar muito tiempo a procurar… Se houbir alguien que quejir, fuorça !
telmo 22 de outubre de 2008
Tal como os Javalis devem ser capados (até em França)depois de abatidos para que a sua carne não fique estragada, da mesma forma aqui no blog, deveriam ser castrados certos comentários para não serem estragados os assuntos e temas de discussão.
1 abraço
Ana Maria F outor 22 de outubre de 2008
« Castraçones » de testos i cumentairos ?!
Só an tiempos de ditadura !
Stragar la carne porquei ?
You nun sou specialista an cochinos brabos mas sou curjidosa. Bou a saber de anformaçones…
Outros toda la bida quédan prisioneiros i agarrados a precunceitos… que quéden !
telmo 22 de outubre de 2008
curjidosa, antrumetida, precunceitosa i beila na criba.
probes i zacraçuados ls garoticos que na scuola la apanham de lantre...
debam ganhar l cielo.
Ana Maria F outor 22 de outubre de 2008
Nun ande a perder tiempo cun adjetibos que móstran pul cuntrairo qual ye na realidade la sue berdadeira personalidade: ANTOLERANTE para nun dezir mais outras cousas...
I you, LHIBRE cumo l biento!
Ye esso precisamente que mais l aborrece.
Mas Amigo, stamos an 2008! I desso inda nun se dou bien cunta !
Mas nun me quiero ir ambora sien tener l einorme prazer de corregir precisamente ls sous erros... cumo als garoticos!
... apánhan delantre...dében...
Dében! Por acaso !
Ana Maria F outor 22 de outubre de 2008
Mais:
Que palabras son essas que nun stan an ningun dicionairo:
"antrumetida, precunceitosa, beila na criba... i zacraçuados" ?
Precisa de ambentar, pensando que ls outros pouco sáben, cun cousas que nien sequiera eisísten ou correspónden a la rialidade ?
Puode tener proua !
telmo 23 de outubre de 2008
Beila na criba:
Criba - i ua cousa redonda que sierbe para acribar l pan, ls antramoços, ls chícharos, ls grabanços, etc.
Beila - bem de l berbo beilar ou bailar cume querga.
Ora cume toda la giente sabe, un “Beila na Criba” ye un “tontico”, un “boubico”, un “tirte-me diante”, un “ei”!
Em português, um “Beila na Criba” significa uma pessoa que joga apenas com 36/37 cartas do baralho, que não fecha bem a porta, etc.
Fique sabendo que também não me vou embora sem ter o prazer de lhe dizer que meta as suas correcções que tanto prazer lhe dão no cu.
Ana Maria F outor 24 de outubre de 2008
Em 2008, é assim tão educado ?
É verdade que em 2008 não deixou de ter também um cu .
Ah, mas que tonta sou ! Não, não tem cu sua excelência !