La léngua mirandesa ye ua léngua biba i muita giente fala, scribe, canta i faç deilha un modo de steriozar la sue arte, la sue cultura. La léngua yá ye ounibersal, yá nun cabe nun pequeinho rincon yá ye un mundo i cada beç mais i inda bien, ua manifestaçon de giente de todos ls setores de la sociadade. Oubi este bideo:
La letra ye de dous lhaços de ls pauliteiros i you bou a screbir-los, l segundo recolhi-lo hai 30 anhos i yá l publiquei ne l miu blog subre ls pauliteiros. L aporbeitamiento musical de Domingos Morais ye ua delicia. Estas cousas son diamantes de la nuossa léngua i l HOIJE nun quier que se pérdan.
1- Por aqueilha canhada arriba
Ua lhiebre bi correr…
Íban dous galgos trás deilha
Nun la podírun colher…
You l’atirei…
Tu l’atireste…
Nin you la matei,
Nin tu la mateste.
2- Se quires ir a colher rozas,
Al jardin de l miu senhor…
Al colher la branca flor…
Cuolhe la de mais an baixo,
Que ye la de melhor oulor.
I melhor oulor…
Esta ye la letra de ls lhaços, tal cumo la recolhi, mas ne l sou uso hai pequeinhas altaraçones de la letra.
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.
