Para ver mais facilmente as notícias anteriores vá a www.hoije.pt.vc
LA CHUBA TIROU LA SEDE AL PRAINO
Quantas bezes habie que fazer rezas para que chubisse i nun habie modos de caer ua pinguita sola d’auga. L Praino tubo durante toda la sue stória muita calamidade i la falta de chuba era ua zgrácia, porque la giente bibie de l que colhie i de l ganado que iba criando. Ls animales éran l sustento de muita giente i quando nun chubie durante muito tiempo, fazíen-se nobenas als santos i muitas fiestas que hoije se fázen son fruito desso. Mas tamien sucedie l cuntráiro, habie anhos que las truniadas eran medonhas i habie que fazer nobenas a outros santos, para guardar la giente i ls haberes. Mas la giente de l Praino nunca zistiu de fazer pulas cousas i fui rejistindo siempre.
Inda nun hai muito, dezie you:
-Se chubisse ua auguita bien chubida daba-le un cordeiro a San Pedro.
Pus hoije si me lo ganhou, chubiu muito i bien. Agora, ls que me l’oubírun dezir, alá a fazer-me pagar la promessa, mas you sei bien l que quíeren, ye que compre l cordeiro, para saber l que custa i dar l denheiro al santo, para apuis ajudáren a comé-lo.
Bamos a sperar por manhana a ber l que diç San Pedro.
La eimage de San Pedro, de la nuossa eigreija de Sendin, ye bien amponente, mal nun era que nun fusse, tamien ye l nuosso patrono.
Hoije nun scribo an pertués, que quando la traírun para la eigreija, todo mundo falaba sendinés i agora se nun sabeis ide a saber.