009 · 009 – Bamos a pedir ls Reis
04/01/2007
2giga · 04/01/2007
009 – Bamos a pedir ls Reis
Datrás, l Die de Reis calhaba l seis de Janeiro i era feriado. La scuola solo ampeçaba apuis desse die. Adepuis, passou pa l purmeiro demingo a seguir al Anho Buono, mas ls Reis fúrun deixando de ser l que éran.
Lhembrando las prendas que ls Reis Magos le fúrun a oufrecer al Menino Jasus, ne l Die de Reis, las pessonas dan prendas uas a las outras. Mas para esso hai que ir a pedir ls Reis pulas puortas. I nun se puode pedir de qualquiera maneira, hai que pedir a cantar.
A – Á Bina, inda te lhembras de l que pedies ne l Die de Reis?
B – Era l que calhaba, mas quaije nunca pediemos nada. Era assi: chegábamos a ua puorta i cantábamos ua cantiga de Reis; quando acabábamos de cantar las pessonas de la casa benien a abrir i apuis dában-mos de l que tenien.
A – I tu Fracisco, tamien era assi?
F – Nós íbamos a pedir ls Reis mais de garoticos. La pessonas dában, cumo tal, doces, a las bezes ua chouriça ou uns arrebuçados. Era cunsante las pessonas.
B – Mas tamien habie pessonas que nun dában nada, nien abrien la puorta. Mas pa ls garoticos era siempre ua risa mui grande.
A – A essa giente que nun daba nada nós cantábamos-le uas cantigas que eilhas nun gustában nada.
F – Ye berdade. Mas tamien habie pessonas, assi yá mais moças, que cantában mi bien.
B – Nesse die tamien ls amigos s’ajúntan a comer ls Reis, que ye assi ua merenda special.
F – I bében uns copos, cómen cousas cumo nuozes, figos i almendras.
A – I tamien se fazien licores mui buonos, de bárias cousas.
B – La tradiçon era mui bonita, subretodo porque las pessonas dában cousas uas a las outras, l que ye cousa rala. I quando las pessonas stan çpuostas a dar, yá ye buono.
A – Ye bien berdade. Nien que fura solo por esso, era buono que la tradiçon nun se perdira.
17 de Dezembre de 2006
Amadeu Ferreira