010 – L friu ben ne l sou tiempo
2giga · 15 de janeiro de 2007 · Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)
010 – L friu ben ne l sou tiempo
B – Á Antonho, trai-me un capon i uns rachones que hemos de fazer l lhume. Sal un a la rue i lhougo queda atrecida cun este tiempo. Trai tamien ua scoba seca para chiçcar.
F – Tamien, bás pa la ruga quaije aforrada, mira l’admirança que quedes angaranhida! Un die destes inda agarras ua premonia. Apuis bás a ber cumo daprendes.
B – Cun ua cencenhada destas nun adelantra ua pessona tapar-se, que anté l sangre s’ancarambela. Biste ls pingones nas arbles? Yá dies há que nun bie un tiempo assi.
F – I ye que nun sales pa l termo, senó habies de ber l touron que se formou?
A – Buonas tardes, deixai-me calcer que nien sinto las manos. Que cousa ye esse touron de que stabas a falar?
B – Anton nun sabes? Ye la tierra quedar dura cumo piedra, assi toda ancarambinada.
A – Ah, nós chamamos-le cúscaro, ye assi a modo ua casca dura que se forma na tierra cul carambelo.
F – L que you gustaba mesmo era que benisse ua nebada baliente. Habies de ber cumo l tiempo amerosaba. Agora yá nun bénen uas nebadas grandes cumo datrás.
B – Nun bénen? Anton yá te squeciste de la niebe furaqueira de l outranho? Nun habie frisgo por adonde nun se metisse.
A – Mas apuis tamien fazimos un caramono de niebe bien baliente. Até le ponimos uas bulhacas a fazer de uolhos.
F – Staba baliente l caramono, que lhebou mais de uito dies a zancarambinar.
B – Deixai-me de friu, que you gusto ye de la calor. Cul friu ua pessona queda toda amonadica, anté parece que l sangre se le coalha. A la nuite ua pessona até s’abafa cun tanta manta.
F – Nun digas isso, que ye cul friu que l lhume sabe melhor. I nun hai nada que pague un bun lhume.
A – You cuncordo. L que ye demais tamien ye moléstia. Mas sien friu nun se curában ls chouriços.
B – Ye bien berdade, i l friu ten que benir na hora cierta. Sabeis que mais, cun este lhumico nun bos sabie bien ua merenda?
A e F – Anton nun sabie?
14 de Dezembre de 2006
Amadeu Ferreira
1 repuosta
florbela 17 de janeiro de 2007
nao tive muita dificuldade nao posso esquecer que li e ouvi "gosto"