SENDIM EM LINHA SENDIN
← L Sagrado

Ditado al alrobés 2 - Resoluçon

amadeu · 1 de nobembre de 2006 · Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)

Cumo treminado, acá stou a deixar ls testos deste ditado screbidos cumo debe de ser.

Desta beç, yá houbo repuostas cun menos falhas i ua quaije sien erros, talbeç porque la pessona steia afeito a screbir hai yá algun tiempo. Cumo todo, tamien daprender a screbir lhieba l sou tiempo i hai que tener pacéncia. Por esso, eiqui todo mundo ten dreitos a dar erros, seia an palabras simples seia an palabras mais cumplicadas. Tamien you fago un grande sfuorço por nun los dar, mas a las bezes çcuido-me i nistante se me scapa algun, outras bezes ye l cumputador que me troca las buoltas (troca ls n por m, ls an por na, etc.) pus, yá se sabe, l almanecha nun antende nada de mirandés i, anton, bota-se a adebinar.

Las partes adonde houbo mudanças ban a negro.

1 – Hai fuontes que nu n téne n f un taninas i assi açaga-se más auga, que ye scassa porque ch uo be scassas b ezes.

2 – Datrás, culas rues p uo rcas, ha b ie mais malinas i las pessonas nun durában tanto t ie mpo.

3 – El b ie no (berbo benir) a saber de l b i no (bubida), mas nun trouxo bota i, por esso, lh e b ou çaraças.

4 – Aqueilha t e rruca (deribado de tierra) nun dá nada, que ten mais x eixos que ua p e dreira (deribado de piedra).

5 – Habie ua p o lareda (deribado de puolo) que até cega b a ls uo lhos.

6 – Ls pum ie ntos yá stan b uo nos para assar, mas las maçanas inda fázen d e nteira (deribado de diente).

7 – Dolie-me tanto ua m uo la (diente molar) que tube de me ab aix ar de la m u la (animal).

8 – L m ie l (de las abeilhas) nun chegou a b aler a m i l (númaro 1000) euros.

9 – El d i ç (berbo dezir) que d ie ç (númaro 10) ye mais grande do que c ie n (númaro 100).

10 – Qu ie n cunta (berbo cuntar) ua c uo nta, cunta un c ie nto (100) se le díren t ie mpo.

11. B uo nas nuites, dixo l rapa ç , que toda la g ie nte tenie cumo un b un moço.

12. Um x ordo (que nun oube) cuorre muitos peligros quando bai pula ruga, mas un c ie go inda ye pior.

Notas a la scrita deste testo:

1. Cumo an qualquiera lhéngua, tamien an mirandés se ten aceite que haba algues palabras cun modos defrentes de scrita. Agarrando solo an palabras de l testo, apunto las seguintes:

- mais / más;

- rue / ruga / rua;

- giente / gente.

Para antender melhor l que acabo de dezir bonda tornar a la licion 006 i a la mie Repuosta a Preguntas (1).

2. Chamo bien l’atençon pa ls seguintes pares de palabras:

- bieno / bino;

- muola / mula;

- miel / mil;

- dieç / diç;

- cuonta / cunta;

- chuobe / chube.

3. Nun hai que squecer que nun ténen ditongo ls deribados de palabras cun ditongo creciente. Eisemplos de l testo:

- funtanina (fuonte);

- terruca (tierra);

- pedreira (piedra);

- polareda (puolo);

- denteira (diente).

4. An algues repuostas, las pessonas screbírun abeixar an beç de abaixar. Qual ye la repuosta cierta? La raíç de l berbo ye -baix- i essa raíç, an regra, manten-se na scrita de las bárias formas de la cunjugaçon de l berbo. L que se passa ye que quando l ditongo -ai- ye tónico (eis. abaixo) lei-se dua maneira i quando ye átono (eis. abeixar) lei-se doutra, l que ye normal. Ne l caso de l -ai- átono l sonido ye mui achegado al de l ditongo -ei-, mas la berdade ye que inda stamos delantre dun -ai-. Hai muitos eisemplos assi i nas liciones de fala yá salidas apersento ls seguintes: paixareiro (de páixaro), gaiteiro (de gaita), saiote (de saia), baixura (de baixo), raiano (de raia). Tornai a oubir i bereis cumo inda stamos delantre dun -ai-, mas dezido dua maneira que parece un -ei-, mas sien chegar a ser, yá que la letra a nun ten solo un sonido mas bários.   Assi, mantenendo la raíç de la palabra, la scrita torna-se mais clara, inda que téngamos de saber cumo se diç.

31 de Outubre de 2006

Amadeu Ferreira

218 besitas ne l sítio de anton

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó