SENDIM EM LINHA SENDIN
← L Sagrado

Eisercício (16) - poner ls assentos - resoluçon

amadeu · 25 de abril de 2007 · Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)

Eisercício (16) – poner ls assentos - resoluçon

Bamos, anton, a ber cumo habien de quedar l s assentos. La cousa bai andando dun modo que hai pessonas que ponírun todo ou quaije todo bien i outras que talbeç téngan que treinar mais un cachico ou, talbeç seia esso, star cun un cachico mais de atento. Mas stá todo a andar bien i hai que cuntinar, cul nuosso bagar que alhá hemos de chegar adonde queremos. Parabienes a todas(os).

Dues notas a la correçon:

- las palabras paiç i custruida, anque essa regra nun benga na Cumbeçon, cuido que será buono lhebáren assento para quedar claro que nun hai ditongo; mas deixo esto bien çclarado para que todos sában que nun ye eisigido pula Cumbençon i cada ua/un fazerá cumo achar melhor;

- la palabra para (de l berbo parar) todo mundo screbiu cun assento pára, mas na Cumbençon nun hai nanhue regra que diga esso, nien nas liciones que ponimos; rialmente an pertués si lhieba assento (mas bai a deixar de tener cunsante la nuoba cumbençon), mas cuido que nun percisamos del i saca-se bien pul cuntesto quando ye para (parar) i para (perposiçon).

Mais ua nota para respunder a la pregunta que puso Ana Maria Fernandes: galhar ou galiar (esta forma ye la mais ousada an Sendin) ye l ato de l galho fecundar l uobo de la pita (pertués, galar).

1. Tomara you que l galho cantara, mas nun sei se cantará, que ls galhos daqueilha galhina nunca cantában nien galhában.

2. Ua beç fumos-mos a uns moránganos, que habie alhá n’aldé, mas nun fumos capazes de achá-los, de modo que yá era la segunda beç que nun l achábamos.

3. Quando puodamos hemos de ir a correr l paíç, a ber se eilhes tamien bénen cun nós.

4. L prémio noble nien siempre se l dan a quien merece, mas mais bal que se l déian a alguien do que açáguen aquel denheiro an áfricas sien sentido .

5. Dou un bózio tan fuorte! Cumo nun stábamos a spera inda las oureilhas mos tembrában apuis que passara l sonido .

6. Aquemodábamos las béstias cun palha , que l feno era scasso, subretodo an anhos de pouca auga, an que até ls pendones de las yerbicas parécen lhágrimas cun miedo de caier.

7. Casa custruída de adobes até que tenie buona dureç, mas nunca nada durará tanto cumo la piedra i l cimento .

8. Quando las canhonas me fázen mé algo se passa , mas naide sabe l que se passará na cabeça deilhas.

9. Se ls perros caíncan algo le duol, ou teneran miedo de algue cousa ou de alguien.

10. Dá-le auga al rapaç que nun para de berrar i yá stou farto de l oubir.

25 de Abril de 2007

Amadeu Ferreira

113 besitas ne l sítio de anton

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó