Eisercício - ampeçar 005
amadeu · 4 de nobembre de 2007 · CURSO DE MIRANDÉS de l SAL – 2º ANHO
Eisercício – ampeçar 005
Bamos a cuntinar cun eisercícios simples, que l segredo stá tamien na repetiçon.
L que hoije bos aperpongo ye poner cunsante la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa l testo de Bernardo Fernandes Monteiro que pongo abaixo, screbido na fin de seclo XIX i que eiqui deixo tal i qual cumo fui publicado. L testo parece mui grande, mas bereis que nistante se faç, pensando bien an cada palabra, pus la scrita nuns casos ye armana, mas noutros demudou muito an relaçon a hoije.
Qualquiera dúbeda ou pregunta que téngades an relaçon a algue palabra, nun déixedes de preguntar que lhougo respondo.
Tenendo puis nascido Jesus ã Belē de Judá, ã tiempo del rei Harodes, benirũ de l’ouriente uns magos a Jerusalē dezindo:
- Onde ‘stá el Rei d’ les judius, que yê nacido, pur que nos bimos n’ouriente la sue ‘streilha, e benimos a adural-u?
E l rei Harodes, oubindo isto, se turbou, e toda Jerusale cu’el. E chamando les princepes d’ les saçardotes, e les ‘scribas del pobo, les perguntaba onde habiê de nacer el Christo. E eilhes le dexirũ:
- Am Belē de Judá: porqu’ assi ‘stá ´screbido pul purfeta: -E tu Belē, tierra de Judá, nũ sós la de menos cunsidraciõn antre las principales de Judá, porque de ti salirá el cundutor qu’hade comandar el miu pobo de Israel.
Anton Harodes, tenendo chamado secriêtamente los magos, andagou d’éilhes cum todo el cuidado, que tiêmpo habiê que les aparecira la ‘streilha. E ambiamdo-lus a Belē, dixules:
- Ide e anformaibus bie que nino yê esse: e depuis que l’houbir-des achado, benim’lu dezir p’ra you ir tamiē adurarl-u.
Éilhes tenendo oubido las palabras del rei, partirũ; e lhougo la ‘streilha, que teniē bido n’ouriente, les apareciu, indo adelantre d’éilhes, até que, chegando, parou sôbre onde ‘staba el nino. E quando éilhes birũ la ‘streilha, fui altamente grande el prazer que sentirũ.
E antrando na casa, achórũ el nino cum Mariê suê mái, e abaixando-se até el chano l’adurórũ: e abrindo les sous cofres, le fazirũ suês oufiêrtas d’ouro, ansenso e mirra.
E habida repôsta ã sônhos, que nũ tornasse a Harodes, bulbirũ por outro camino pa la suê tiêrra.
Eibangeilho de San Mateus, II, 1-12
[Publicado por Trindade Coelho ne l diário lisboeta REPORTER [n.º 1512, de 06/01/1897]
4 de Novembro de 2007
Amadeu Ferreira