SENDIM EM LINHA SENDIN

Hoije · Arquivo de 2011

TÊM A PALAVRA OS NOSSOS LEITORES

DE UMA VELHINHA

almendra 10/01/2011 1 min de leitura

Este texto tem o seu verdadeiro sentido, na língua de quem o escreveu. Está ainda enriquecido pela aguarela de um grande pintor sendinês - Manuel Ferreira . Fazei um esforço por lê-lo.

DE UA BELHICA

Augarielha de Manuel Ferreira

Mirando la telbison, que ye l que inda me restra, solica, cun ua lagrimica al canto de l’uolho, que l cuorpo yá meio ressequido nun bota mais, beio l’ambora que passa la telbison i l miu coraçon cumo que tembra, ua rábia chorda sube-me a la cabeça. Mas aqueilhes homes i mulhieres, na flor de l’eidade, cun buonos braços para trabalhar, son probes? Fui para eilhes que dei un pouquito de l que me fazie tanta falta? Eilhes tamien dórun algo para quien precisa? Se calha, nun ténen nadica para dar, mas you inda nun apanhei las azeitunas, nun me poderíen botar ua mano, ténen bun cuorpo! Nun dízen que cada un debe de ajudar cul que ten? You si que sou pobrica, sien familhia, mala i belhica. You de buona gana le daba las oulibeiras, mas aposque solo quíeren denheiro. Rais parta l denheiro! Que mundo ye este que nun bei?! Mas quien faç causo de mi?! Se tubisse papel i lapeç screbi todo esto, mas tamien nun sei screbir...

(Ti Albertina)

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó