007 – Al redror de la Fogueira
2giga · 4 de janeiro de 2007 · Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)
007 – Al redror de la Fogueira
La Fogueira acende-se l die 24 de Dezembre a la nuite. Ls rapazes tráien tuoros i raízes gordas que tárdan muitos dies a arder. Las lhamaredas alhúmbran la nuite i todo mundo gusta de s’ajuntar alredror ou, al menos, de passar por alhá. La Fogueira ye l’alma de l Natal. Quando chega la gaita, parece que até pon la fogueira a beilar, anquanto todos grítan, a cada cacho:
Ui la gaita!
Ui!
F – Astanho la fogueira stá bien baliente. Eilha si custou a acender, mas agora las lhamaredas até arrepássan ls telhados.
A – Sabes, tamien ye de star l tiempo al modo. L anho atrasado stube a chober i fui mui custoso poné-la a arder.
B – L que ye que comistes na Cunselada? An mie casa fui polbo cozido cun batatas i tronchos.
F – Ye la mesma cousa que an mie casa.
A – Mas nun hai que squecer las fritas. I aqueilhas puostas de bacalhau fertido.
B – Tamien hai quien faga felhozes ou rabanadas, estas torreijas agora de l Natal. Mas, mais que l quemido, l que mais me gusta ye ajuntar-se la família toda i quedar eilhi a fazer horas pa la Missa de l Galho.
F – Essa siempre fui ua nuite mui adbertida. Agora las pessonas dan cousas uas a las outras, mas datrás nun habie nada desso. L Pai Natal ye ua modernice de que an nino nunca houbi falar.
A – Ácerta. Mas ls garoticos tamien ponien l çapatico ambaixo la cama i a las bezes alhá mos tocaba un arrebuçadico.
B – You gustaba siempre de ajudar a fazer l persepe, cun aqueilhas figuricas todas, l Nino Jasus, Nuossa Senhora i San Jesé; la baquita i l burrico; i apuis poniemos aquel mofo todo cheno de canhonicas a pacer.
F – Si, mas l persepe inda se fai. Agora até ten mais cousas.
A – Quando you era pequeinho, ne l die 24 de Dezembre teniemos que ayunar, senó l burrico podiemos dar ua patada ou la baquita podiemos scornar. Na fin de la Missa de l Galho, quando iba a beisar l pie de Menino, iba siempre cheno de miedo.
B – Essas tradiçones inda bien que se ban cunsebando. Mas l melhor de todo ye que haba paç ne l mundo, i que las pessonas nun ánden siempre a la guerra por cousas que nun bálen nada.
F – Mira la Fogueira cumo stá de baliente. Esta si bai a durar até apuis de l Anho Buono. Un ten que se bolber de cuostas, senó sfria-se todo.
A – Mira, yá torna l gaiteiro. Ui la Gaita ! Ui!
14 de Dezembre de 2006
Amadeu Ferreira