Eisercício (15) - bamos a screbir III
amadeu · 2 de abril de 2007 · Curso de lhéngua mirandesa (1º Anho)
Ben ende la Páscoa , ua quadra mui rica de tradiçones: son las perciones de la Sumana Santa , a ampeçar ne l Demingo de Ramos ; ye l die de Páscoa i l die de l Folar; son ls ranacalhos i las matracas ; i muitas outras fiestas i tradiçones. Para alhá desso todo tenemos la primabera a arrebentar por todos ls lhados.
L zafio que eiqui deixo ye l de cada ua/un screbir subre algo que tenga a ber cun esta quadra de l anho , seia un testo oureginal ou seia un testo arrecolhido de outra pessona [cuonta, ouracion, cantiga , bersos, l que fur].
Cada ua/un dará-le l títalo que quejir al sou testo .
Prázio para salir l testo : até 15 de Abril ;
Forma : lhibre;
Grandura: lhibre, mas , podendo ser , cun menos de binte lhinhas.
Buona Páscoa .
02 de Abril de 2007
Amadeu Ferreira
2 repuostas
Pinheirinho 18 de abril de 2007
You i la mie tie, salimos del Pinheirinho e scapamos-mos pal Caçareilhos cun ganas de fazir ls fulares. Eiqui, nun ai cundiçones para fazir ls fulares cumo eilhi.
Yé ua cousa que miexe c´las pessonas. L fuorno onde la tie Maria Panadeira (mie mai) fazie las fugaçicas quaisque todos ls dies, i clharo niesta quadra, yé oubrigaçan de fazir ls fulares. Anté pariece que aqueilha masseira i aqueilhe fuorno anssinun a fazir las cousas. Assi la tie mercou ls preparos p´ls fulares i manos a la uobra . Todo quanto yera uobos, farina, çucre, augardente, mediçones yera cun eilha. You me oucupaba de la chicha, de l chouriço, de la barbada, de l persunto, assi bien partidicos, i anquanto l fuorno se iba acalentando ibamos ponendo las chichas drento de la massa bien purparada assi cumo las nuossas mais faziun, aspuis de la chicha bien ambulbidica en la massa metiu-se nas lhatas i tachos, i cun l fuorno assi bien al muodo, caliente, aqueillhas lhatas i tachos los metimos ne l fuorno, i anquanto se cuziran ls fulares nuoba tarefa se purparaba, yera fazir la massa pa´ls roscos cabacas i eiquenómicos i eiqui ampeça la ciência de l fuorno. Este nun puode estar mui caliente, tiene que star siempre arder cun dous ou três tiçonicos siempre arder assi bien ancostadicos drento i a un lhado de l fuorno i no lhado ouposto se iban metiendo las lhatas c´ls roscos siempre c´la bista na riba para que nun queden sturnicados. I assi al fin de algunas horas passadas al redor de l fuorno se acaborun las ganas de fazir ls fulares, baliendo la pena tener por alguns cachicos de tiempo bibido momientos de la mie anfância c´la eimage de mie mai nesta quadrade la Páscoa. Soutro die c´ls fulares feiticos nos escapamos de l Caçareilhos pa´l Pinheirinho onde passamos l die de Páscoa cun nuossos filhos.
FONTE DO GIL 18 de abril de 2007
La PRIMABERa
Olá, yó soie la primabera i bengo bestida cun todas las colores. Soie la staçon de la fecundaçon, de la germinaçon i de l fruito i, traigo tamien la pujancia, la rebeldie i l’alegrie de la jubentude .
Traigo comigo tamien ls páixaros que cun l sue chilrear enchem de bida ls campos i las árboles, onde faie ls nials para poner ls oubos i assim faieren la criaçon. Comigo bene tamien l cuco que faie alegrie de los ninos e ninas mentes se ponen a preguntar: cuco de las eiras quantos anhos me dás de solteira? L cuco responde cantado. Apuis para anganhar l cuco, ampeçan: cuco de las malhadas quantos anhos me dás de casada? L cuco responde cul sue canto de nobo.
Cul la primabera bene tamien la Páscoa que yé la fiesta de la muerte i de la rassureiçon de Jasus Cristo.
No Deimingo de Páscoa yé tradiçon anfeitar las ruas para passar la cruç de Jasus rassucitado a besitar las casas .
Mentes yó fuie nina iba als campos colher flores silbestres para anfeitar la mie rua, i, inda hoije se passar la Páscoa n’aldeia, fago la miesma cousa, nun para anfeitar la rua, mas para anfeitar la casa, i dar a este un aire de frescura.