Die 21 de Dezembre, antrou l Ambierno i por aqueilho que se bei nun trai cara de malo. Faç friu, mas nun ye ademirança nanhue, ye tiempo del.
Onte falei de libros i al almuorço la mie mulhier perguntaba-me subre l que iba a screbir hoije. Benírun-me a la cabeça ls cuontos que me cuntórun, a belar ne ls dies d’ambierno, sentado al lume.
I al relembrar un, la nuoba aparciu. Fui adonde stan ls depósitos de l’auga.
Ls depósitos de l’auga de Sendin
Fui alhi, por ser l sitio mais alto acerca de Sendin i serie cumo dezien ne l cuonto, l lugar cierto para ber la chegada de l’Ambierno. Mirei cielo i tierra i tirei l retrato al Sol que parcie scunder-se de l friu.
L Sol trás de las nubres
Cuntában que un astrónomo iba a un sitio mui alto i se ponie a mirar para l cielo a studar las streilhas. I un die, por caçoada, ponírun-le ua fuolha de jornal an baixo de la piedra onde el se sentaba.
Scundírun-se a ber l que el fazie.
Quando l astrónomo chegou i se chubiu an riba de la piedra, mirou para un lado i para l outro i dixo:
Ou a terra subiu ou o céu desceu.
You mirei para l pobo i ende teneis l retrato.
Sendin bisto de ls depósitos de l’auga
Por estes retratos se bei cumo staba l die na chegada de l’Ambierno.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.