SENDIM EM LINHA SENDIN

Hoije · Arquivo de 2007

A NOSSA LÍNGUA

LA NUOSSA LÉNGUA

almendra 20/12/2007 1 min de leitura

Nua altura an que se dan prendas, pouca giente se lembra de dar un libro. Cuido que serie ua buona prenda i tenendo nós libros screbidos por sendineses, mais rezon haberá.

I anton se fúren screbidos na nuossa léngua, porquei nun l fazer cun mais alegrie?

Para ls que nun sáben houbo ua adenda a la cumbençon i ye por esso que you scribo, na bariadade sendinesa, dezindo-lo ne l fin de las nuobas.

Fala home, nun tengas bergonha

Esta saquei-la de l blog www.cicuiro.blogspot.com .

Nuobas tamien son las que dan a coincer l que hai subre la nuossa léngua i subre ls sendineses.

I esta citaçon saquei-la de l blog www.frolesmirandesas.blogspot.com .

Citaçon

“To las cousas yá fúrun dezidas, mas, cumo naide scuita, ye perciso tornar siempre a ampeçar.”

André Guide

Un de ls nuossos libros an sendinés

L purmeiro berso deste libro:

Dius me deia furça i gana

Par’ambersar cun jeito

La stória nunca amentada

Daqueilha Tirra sagrada

Que traio simpre no peito

Este ye tamien d’un sendinés

L purmeiro berso tamien:

Hai ua tierra sin sítio

Cun marcos que dízen – stou aqui!

Adonde las raízes fondas aguántan ls dies de pelubrino

I las pacedeiras assóman cun gana de sorber l mundo anteiro;

Hai ua tierra que mos fizo

I de tantos caminos que ambentemos

I de tantos dies i suonhos cun que la laboriemos

Yá nun sabemos adonde queda.

E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.

Ação concluída.
Antrar

Para screbires ne l sítio, diç-mos quien sós. Ye ua beç — depuis quedas antrado.

ó