Siempre pensei que la passaige de l anho nuobo para l bielho fusse mais animada, an Sendin. Mas anganhei-me, la tristeza de l pobo ye maior que muita giente cuida. La maiorie de las casas, solo cun bielhos, la probeza i la falta de gana, ban tomando cuonta de Sendin.
Solo meia dúzia de foguetes meio assustados i la animaçon de ls poucos nuobos que porqui ban teimando an quedar, se oubírun a la meia nuite.
Mas nun mos podemos deixar ir abaixo.
Parece nacer assi l anho
Mas tenemos que fazer todo para que seia un bun anho. Sin nubres i cun mais alegrie.
Pensemos purmeiro nas buonas nuobas i ua ye la lei de l tabaco, bamos a ber se acában cun estas strumeiras:
Las priscas
Bai a haber nuobos aumentos ne ls précios de muita cousa, mas que al longo de l anho, ls que puóden, míren bien para l carton que saquei dun blog i que diç todo.
Nós tamien tenemos la oubrigaçon de mirar para quien yá nun puode dar mais.
Cuitado de quien percisa
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.