Ben yá de hai muito tiempo, l uso de ls garotos, que ándan a scuola, iren a cantar ls reis, na última sesta de la semana antes desse die.
Ls porsores lhieban ls garotos a besitar las outras scuolas i anstituiçones i cun ua cesta, que dous garotos ou garotas lhieban por la asa, alhá ban todos cuntentos i felizes.
Que nuoba mais linda bos podie dar que esta?
La porsora Ção i ls garotos de la primária
Tirei-le l retrato i lougo se cumponírun para cantar ls reis. Fizo-me lembrar l tiempo an que you iba cun eilhes tamien.
Querien dar-me ls reis, mirai bien!...
Mandei cumprar-le uns arrebuçados, mas eilhes quedórun mais cuntentos cul retrato.
Alguns yá aparcírun ne l hoije i lougo me perguntórun se iba a poner na anternete.
A cantáren ls reis
Traien un papel culs bersos para nun se anganháren.
Un pouco mais atrás benien ls mais pequerruchos i tamien tubírun dreito a un retrato.
Que cousa mais linda queriedes que bos mostrasse hoije?
Ls nuossos amores, ls mais pequeinhos, l futuro de Sendin.
La eiducadora Aninhas i ls mais pequerruchos
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.