Cumo todos ls anhos, ne l die a seguir a la Páscoa faç-se la percisson de las Eiras, que ye inda ua tradiçon que ben de tiempos mui anti(g)os. Muitas son las splicaçones para eilha, mas yá eiqui falemos desso, hoije dou-bos la ambora deilha, para ls que stan loinje béren ls ami(g)os i familhiares.
A la salida de l Sagrado por la rue de Camino Prado
Na rue caras al eisilio
San Roque, Nuossa Srª. de ls Remédios i N. Srª. de l Rosairo
Cantaba-se l Aleluia
Quaije siempre faç aire neste die i hoije sopraba un aire bien friu, la giente yá nun ye tanta cumo d’atrás, porque muitos yá acabórun las bacanças de la Páscoa i outros ban perdendo la deboçon, talbeç porque yá nun se faç cunsante la tradiçon.
N.Srª. de ls Remédios inda se porparou para l ancontro
Mas L padre nun quier i N. Srª. de l Rosáiro seguiu para la eigreija
L Nino Jasus bien asperou
Ye siempre cumplicado todo l que ten a ber cun relegion, tradiçones i eigreija. A las bezes las pessonas debíden-se por causo de las sues oupeniones pessonales, mas las cousas puoden ser cumpatibles zde que haba buona buntade i se querga l que ye melhor.
La percisson camino la eigreija
Hai ls que quieren acabar cun la percisson, outros nada quieren cun la relegion i outros gostaríen de mantener la tradiçon. Se ye berdade que nun ye ua precisson que faç andar l mundo, tambien ye berdade que ls sentimentos i las tradiçones fázen parte de la bida.
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.
