Esta canti(g)a era cantada pulas puortas a pedir ls reis, an Sendin, acumpanhában ls cantadores, ls tocadores cun ua zabumba ou dues, un cántaro ou remeia que tocában batendo na boca cun ua pequeinha seira, uns férricos ou tanazes, castanhuolas i pandeiretas. Ne ls anhos 50 inda ls acumpanhemos alguas bezes a cantar ls reis pulas puortas i inda sabemos la música. Quando recebíen algua cousa, ne l fin de la canti(g)a, dançában i pulában, a modos que eimitában ls macacos.
Oh! Bós que benis de Belén, cun alegrie,
Cantando i beilando de ber a Marie!
De ber a Marie, l ouro fino,
Tenie ne ls braços l Dius menino.
L Dius menino, de Nazaré,
Tamien alhá staba San Jesé.
San Jesé morriu d’amores,
Báilan i cántan tols pastores.
Tols pastores, báilan i cántan,
De ber l presépio Glória tanta.
Glória tanta,tan suable,
Balga-me Dius, Santíssima Trindade.
Santíssima Trindade, mos dé buonas fiestas,
Dai-mos ls reis, antes que se s’quéçan.
Antes que se s’quéçan, ls reis canto,
Paga bien l Barba branca!
Barba branca, paga bien,
Dieç, dieç reis dará pal saco, puodo beilar cumo un macaco.
Zun, zun, zun, tun, tun!
Zun, zun, zun, tun, tun!
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.