L squilo ye un roedor de la famílhia Sciuridae .
Ls squilos stan spalhados por quaije to l mundo, an maiorie ne ls sitios de clima temperado ó tropical, mas tamien an alguas zonas de clima friu. Cumo todos ls roedores, ten ua dentiçon fortíssima, cun que rúoben semientes cun facelidade.
Las semientes son las percipales fuontes d'alimentaçon, mas tamien cómen ansetos i fruitas. Quando ls quemeres quédan scassos, éntran ne ls nius d'outros animales i cómen las crias.
L squilo ye un animal arborícola, bibe nos galhos alto de las árboles, mas anque este seia l sou abrigo natural, costrúen nius para abrigáren las sues crias de la chuba i de l aire. A las bezes outelízan nius feitos por outros animales, mas nunca para criar ls sous filhotes.
L squilo
Falo-bos hoije deste pequeinho animal porque sta de nuobo a ber-se pul nuosso termo. Houbo uns tiempos que mal se bie, mas cun las nuobas plantaçones de florestas i árboles cumo las nueiras, las abelaneiras i almendreiras que yá se ban bendo an cuntidade pul termo, l squilo ampeçou a reporduzir-se i puode ber-se muitas bezes pul termo.
L squilo burmeilho
L nome por que serie coincido d’atrás nun sabemos bien, mas nun andaremos loinje se dezirmos que l rato papialgo nun será mesmo ua spécie de squilo ou mesmo l nome de l squilo de l nuosso termo. L que hoije mais se bei ye l squilo aburmelhado.
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.
