Todos ls anhos al acabar la caça i las montaries, la Associaçon de Caça i Pesca de Sendin faç ua fiesta para toda la giente de Sendin.
Ls cochinos brabos que se matórun nas montaries fúrun para ls caçadores i l pobo coméren. Ye assi todos ls anhos i assi ten que cuntinar. L cumbíbio ye la cousa melhor que puode haber. Este anho ajuntórun-se mais de 250 pessonas.
La purmeira mesa
L comido para ampeçar,fui guisado de cochino brabo a la moda de Sendin, acumpanhado cun pomientos de l binagre. Staba ua marabilha. L pan era caseiro i l bino era de la Copratiba.
Houbo alguns que lebórun bino de la sue colheita i até aparciu un, cun salada de regahu.
La segunda mesa
L segundo prato fui bitela assada na brasa, cun salada mista. Tamien staba buona, mal era nun la agabar, fui de grácia, mas staba mesmo a la maneira.
A mi, que habie stado quinze dies pal Porto, soubo-me a almendras. Alhá nun hai destas cousas.
La terceira mesa
Por fin fui la subrecena, onde nun faltórun las maçanas ( Maçanica tamien staba alhá ), las peras, las laranjas i outras cousas mais, que you yá nin dei cuonta. I tamien habie café, mas a la farta, que agora solo ye moda dáren ua mostra ne l fondo de la chícara. Nun sei quien ambentou essa moda, mas se calhar ye para poupar auga, que nun ten chobido.
La quarta mesa
Cumo era hora de ir a la cama, inda dórun isque i brande.
La maior parte fui a la cama cun la barria chena, mas alguns quedórun po lhi a leriar.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.