Quando tanto se fala an guardar l ambiente i an todo l que ye perciso fazer, ye un atentado contra la nuossa denidade, quando mos quieren ansinar ou dezir l que debemos fazer. Nós que todo fazemos para tenermos un ambiente limpo i saludáble. Inda bien que porqui hai quien cuntine a fazer i deixe las lérias para quien todo diç i nada sabe i nada faç.
Este ye l riu Angueira
Puode parecer stranho falar ne l riu Angueira, mas ye para onde todos ls Sábados i Demingos bai giente de Sendin a comer la merenda ou a pescar, zde agora i até fin de Setembre. Ye an Teixeira, bien acerca de nós. La Junta de Freguesie fizo alhá un parque de merendas i stá a fazer outro an Atanor. L ampreiteiro de las obras ye Chico Mateus.
Ls homes a trabalhar an Atanor
L parque de l riu Angueira ten un sitio para fazer ls assados i mesas an piedra, cun sentalhos para quien quejir comer çcansado. Mas muitos sténden la manta ne l suolo i cumo d’atrás se fazie, na segada, cómen sentados a la buolta de la manta. Mas ye agradáble comer nas mesas, porque quédan mesmo acerca de l riu i a la selombra.
Ls mesas an pie de l riu
L sitio onde se assa l peixe i la chicha
Sentado nua mesa, tirei l retrato que pongo a seguir, para berdes cumo ye lindo, star a comer i a mirar para l riu. Se todos ls que stais loinje, benirdes de beç an quando i traerdes ls filhos para ampeçáren a gustar de la naturaleza i cun eilhes dous ou três amigos, quaisque nun percisamos de mais turistas.
Dezie se nun ye lindo!
Hai que gustar de l que ye nuosso se queremos que ls outros gústen tamien.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.