Toda la bida l die de reis fui l die 6 de Janeiro, mas porque deixou de ser die nomeado passórun a dar ls reis ne l purmeiro Demingo i ls mardomos de la fiesta, ne l purmeiro Sabado. L que acunteciu fui que ls reis acabórun. Nun se cántan, nun hai nada, porque naide se lembra quando ye.
Ls ninos bestidos de reis magos (foto EFE)
Nalguas tierras inda se cántan, mas cumo son cousas mais para mostrar hablidades que cousas que sálen de l coraçon de l pobo, todo nun passa de fiestas sien sabor, son cumo la carne d’abiário. Ls ami(g)os i la familhia que se ajuntában a cantar i a quemer ls reis, ye un uso que stá a zaparcer. Mas an Spanha inda ye die nomeado, por esso fázen la cabalgada de ls reis.
Ls ninos por ls rues a chamar ls reis magos (foto EFE)
Nas aldés i cidades nuossas bezinas de Spanha, inda se puode ber la fiesta de ls reis, que ye ua berdadeira fiesta para ls ninos. Fermoselle eiqui bien acerca i Zamora, fázen la cabalgada de ls reis. La de Zamora, este anho tubo 9 carroças. Mas a mi inda me benírun a pedi ls reis, hoije, alguns ninos i ninas de Sendin.
Ls reis magos a dar ls reis als ninos (Foto EFE)
La alegrie de la fiesta (Foto EFE)
Nun podemos dezir que estas cousas nun son amportantes, porque son mesmo. La amizade i la cumbibéncia antre las pessonas ye siempre buona. Mas nun bamos a quedar a pensar ne l que nun se fizo i si ne l que podemos fazer i cumo diç l dito “ ls reis son seis meses antes i seis meses apuis de l die seis de Janeiro ”, comei manhana “ trigo i nuozes i marmelada, lombo de cochino i bitela assada ” se inda teneis uas ráspias, que la crise deixou.
abiso : este testo stá screbido an sendinés, bariadade de la léngua mirandesa i, por esso, nun ten lh- an ampeço de palabra i, antre parénteses, aparece (g) que nun se lei, inda que l -on se leia –ão.