Era ne ls dies 26 i 27 que se fazien las scapadas, que na maiorie de las tierras l cháman la fiesta de ls rapazes.
You, hai mais de 20 anhos que screbi subre las scapadas, no jornal “Planalto Mirandês”, que naide sabe porque acabou, quando era un jornal cultural i de las câmaras de Miranda, Mogadouro i Bomioso.
Las scapadas acabában cun ua cena i pul die la gaita era ua de las pieças amportantes de la fiesta.
La mocidade, por muitas rezones, passou a fazer la fiesta a seguir a la missa de l galho, aporbeitando la fogueira i la gaita para animar la fiesta i passórun a fazer ua cena para todos quantos se achéguen.
La giente que se fui achegando
Las nuobas tecnologies tamien ban chegando als poucos i porque cada beç mais giente se achega, houbo que ancuntrar un modo de assar l cochino i ende teneis l nuobo artimanho para assar.
L artimanho para assar un cochino anteiro
Eisidro fui l antuante de arranjar este artimanho, que copiórun dun que bírun na fiesta de la REZOSA, an Fuonte Aldé, de que bos screbi die 8 deste més.
Eisidro a assar l cochino
Nun faltaba giente i até ls mais pequeinhos ban querendo ber cumo ye, para que la tradiçon nun se perda.
Ls garotos culs pais
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.