QUE SUIDADES!...
Benie por la strada de la staçon para ls barriales i dei-me cuonta de las cereijeiras que hai ajunto de la strada, agora ténen duonho, yá nun son cumo quando you era pequeinho, mas bino-me a la lembrancia l tiempo an que andaba a scuola. Acabada la musica de la tabuada, que teniemos que studar apuis de acabar las aulas i atrás de l muro de la scuola, ala a cereijas.
Las cereijeiras
Cheguei a la frente de la scuola bielha i an beç de birar para casa, fui a moras, al adro de la eigreija. Inda hai alhá dues moreiras i chenicas de moras. La de la cruç, onde se pon l Persidente de la Junta a fazer l cunseilho, ten las moras brancas, you nun gusto tanto deilhas cumo de las meio burmeilhas, mas sáben bien.
La moreira de la cruç
Las moras brancas
La que stá para l lado de l semitério ye de moras burmeilhas i tamien stá bien cargada. Ls garotos d’agora yá ándan mais fartos ou nun gústan de moras, que ye ralo ber-los a eilhas. Ne l nuosso tiempo de garotos, nin las deixábamos amadurar i ls que nun podien chubir, balin-se de atirar piedras para las fazer caer. Solo quien bibiu esse tiempo sabe l que son las suidades de que falo.
La moreira de l lado de l semitério
Las moras burmeilhas
Buolbi para casa i inda dou para tirar este retrato, na rue de Camino Prado. Para antender esto hai que amar. Hai que saber ber. Hai que tener l sprito sin teias de aranha. Mas tamien hai ls que nunca daprendírun a çtinguir estas belezas. Ye un deber cibico de todos nós ansinar-los.
Ye lindo!...
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.