Ls mais bielhos inda se lémbran de cumo era l tiempo de la segada i la canseira que la giente apanhaba. Andaba-se mais de um més a segar para uns i para outros i muitos íban para las tierras de fuora a ganhar uas crouas para l que fazisse falta. La segada ampeçaba por fins de Junio i iba até l més de Agosto.
Ua tierra de centeno
Cumo neste Demingo inda nun hai fiesta i a la tarde staba todo sossegado porque onte fui la fiesta de las motas até las tantas, fui-me a ber cumo iba la segada. Este anho la segada stá algo atrasada i la giente nun ten tanta priessa, nin necidade de segar cedo, porque las segadeiras yá fázen todo i assi l pan puode secar bien.
Ua segadeira-trilhadeira
Bi alguns panes bin buonos i tirei l retrato a ua tierra de centeno i a outra de trigo. Ajunto a ua terrica de pan staba ua segadeira-trilhadeira a çcansar para manhana ampeçar la dúnia. Tamien l tirei l retrato, cun esta segadeira pouco tiempo lieba, mas la tierra de trigo que stá ne l retrato a seguir, quantos segadores lebarie?
Ua tierra de trigo
Manhana bou a ber se tiro un retrato a segar i a saber se inda líeban l almuorço ou se bénen a comer a casa. Puode ser que ne toque comer uas sopas de la segada.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.