Ua de las cousas mais lindas de la fiesta, ye la antrega de la mardomie als nuobos mardomos por ls que acabórun l sou trabalho. Ne l Sagrado, cun la eimage de Santa Bárbela ne l adro de la eigreija, ls mardomos que acában la mardomie i que bénen de ls lados de l Baiunco, cun l standarte de Santa Bárbela i ua banda a acumpanhar, ban al ancontro de ls nuobos mardomos, que bénen de ls lados de Camino Prado cun la outra banda.
Ls mardomos de la fiesta
Ls que ban a antrar
La antrega de l standarte
Delantre de la eimage, que sta ne l adro de la eigreija, ls mardomos que sálen, antrégan l standarte als nuobos i salúdan-se no meio de un mar de giente i de seguida ban todos para l palco para toda la giente ls coincer i ye ende que la mardoma mais bielha antrega la torre de Santa Bárbela, símblo de la mardomie, a la mardoma mais bielha de ls que éntran.
Ls mardomos a saludar-se
Era un mar de giente
A ber se coinceis alguien
Custa muito oubir ciertos sendineses siempre cun la mesma cumbersa, bai a acabar todo, nun hai giente, nun se faç nada, mas eilhes nun béien que la bida ye de altos i baixos i que Sendin stá bibo i antrou yá nua nuoba bida i que als poucos bamos crecendo. Este mar de giente ye de ua tierra muorta?
Quantos de ls que stan loinje nun gustarien de star eiqui?
L repersentante de ls nuobos mardomos
Para acabar la antrega de la fiesta, falou Casmiro Margalho, an nome de ls nuobos mardomos i dou-mos uas palabras de sprancia de que íban sien miedo a fazer la fiesta de l anho que ben i cumbidou todo mundo a comer doces i antramoços i a bober bino, sumos i auga. Inda bien que nun faç causo de ls que pássan la bida a queixar-se de todo.
Manhana mostro-bos l fogo i bai a baler la pena.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.
