L die 15 de Agosto ye l purmeiro die de caça i cumo ye die santo, ajuntamos-mos siempre un grupo de amigos, cun las familhas, para comer la merenda ne l campo. L mais amportante nun ye la caça, mas l cumbíbio antre todos. Ye assi hai alguns anhos i cada beç se ajunta mais giente.
La mesa de ls caçadores
Na Touça, Demingos Paulo ten ua casa cun ua grande garage i campo nun falta, para poner las mesas a la selombra. La huorta ten de todo i ye solo assar las sardinas i la chicha para la merenda. De bober tamien nun falta. L melhor ye l campo para ls mais pequeinhos, que ténen onde correr i saltar. Ye assi que se ban habituando a benir de bacanças i a gustar de Sendin.
La mesa de ls mais nuobos
A la tardica, ls que ténen mais bicio ban a dar uns tiros, mas este anho pouco ou nada caçórun. Mas you inda fui a ber se algun staba atento a la caça, mas la maiorie staba deitado a la selombra de ls sobreiros. Para nun dezir que nun era die de caça, fiç alebantar un para fazer de cunta que staba a atirar, mas nun se bie nada.
Parece mesmo de berdade
A la nuite cenemos i quedemos a oubir tocar i cantar, las musicas de ls tiempos antigos, que l cunhado de Darinho Amaro, tan bien toca i canta. Baliu la pena passar l die assi.
E ste testo stá screbido cun l- an ampeço de palabra, a la moda de l mirandés de Sendin, cunsante la 1ª Adenda a la Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa.